Мека скулптура е вид на склуптура или тродимензионална форма што вклучува материјали како што се ткаенина, крзно, пенаста гума, пластика, хартија, влакна или слични еластични или свитливи материјали.

Меките склуптури можат да бидат: полнети, шиени, драпирани, хефталести, лепени, закачени или ткаени. Овие материјали и техники ја разликуваат меката склуптура од склуптурата направена од по традиционални тврди материјали, како што се камен, бронза или дрво, кои потоа се резбаат или моделираат.

Терминот „мека скулптура“ станал релевантен уметнички термин во 1960-тите, откако претходно од страна на заедницата од тоа време бил нарекуван „меки форми“ или „предмети“. Бил популаризиран од уметникот Клаес Олденбург, член на движењето поп-арт, кој создал преголеми скулптурални реплики на секојдневни предмети од меки материјали. Предметите на Олденбург обично започнувале како реалистични форми кои биле зашиени или полнети за да создадат скулптура.

Меките скулптури може да се проследат до викторијанската ера (1880-тите), кога викторијанските жени вметнувале мали плишани фигури во своите везови. Сепак, почестата дефиниција за мека скулптура може да се датира од движењето Дадаизмот од 1920-тите и редимејдот, кој се стремел да ја разбие идејата за традиционална уметност со тоа што ги третирал секојдневните предмети со апсурдност, слично на „апсурдните“ и преголеми, но сепак секојдневни предмети на Олденбург.

Еден пример за готова мека склуптура е делото на Марсел Дишан од 1917 година насловено како „Преклопен предмет на патникот“, создадено од текстилна обвивка за машина за пишување.

Современи скулптори во поново време како што се Козима фон Бонин, Жанет Ехелман, Томас Лиу Ле Лан, Фејт Рингголд, Шиник Смит или Јајои Кусама ги прошириле техниките со современи теми како што се феминизмот, расните неправди и други политички убедувања.

Цел и предмети Практиката на земање скромни, секојдневни предмети и нивно воздигнување во висока уметност создало форма на „бунт“ против конвенционалното вајарство кое користи скапоцени материјали како метали и камен. Делата на меката склуптура често го претставуваат човечкото тело и интимноста, асоцијации што се формираат поради органските форми што често ги создаваат со меките материјали.

Релевантни уметници

Клаес Олденбург (60-ти) Меките скулптури биле популаризирани во 1960-тите од уметници како Клаес Олденбург, кој е заслужен, заедно со други членови на движењето поп-арт, за создавањето на мека скулптура. Олденбург направил преголеми креации на секојдневни предмети. „Флорбургер“ претставува голема плескавица од хамбургер сместена во средината на две кафеави лепчиња со кисела краставичка за декорација одозгора, целата направена од платно исполнето со гумена пена и картон. Во „Продавницата“, проект што го зачнал во 1981 година, Олденбург направил избор од џиновски меки скулптури кои биле изложени и на продажба во неговата продавница, студиото во Њујорк. Изложбата вклучувала дела како „Подна торта“ и „Поден конус“, кои биле шиени, полнети, обоени и реплики на потрошни предмети во поголеми размери.

Јајои Кусама (60-ти/70-ти) Јајои Кусама е уште еден уметник на кого му се припишува подемот на меката скулптура во 1960-тите. Едно од најраните склупторски дела е насловено „Акумулација бр. 1“. Кусама рачно сошила и обоила испакнатини и ги прицврстила на фотелја. Некои од другите дела на Кусама, исто така, вклучуваат повторување на меки зашиени форми, честопати наречени „фалуси“.

Фејт Рингголд (70-ти) Фејт Рингголд била истакната уметница на мешани медиуми во 1960-тите и 1970-тите, која се залагала за маргинализираните групи преку слики, перформанси и мека скулптура. Таа експериментирала со мека скулптура како нов медиум, изработувајќи висечки и самостојни дела. Таа била инспирирана од африканската култура низ сите свои дела, реплицирајќи сличен стил очигледен во африканските маски во нејзините сопствени изведби.Се состоеле од ленено платно, кое потоа го бојадисувала, го украсувала со монистра и го ткаела со палмини лисја (рафија) за коса. Нејзините маски понекогаш биле и скулптури со човечка големина, со парчиња правоаголна ткаенина за фустани и насликани тикви што претставувале гради. Добро познатата мека скулптура Бен прикажува бездомник украсен со знамиња, панделки и копчиња, чии алузии на општествените движења од 1970-тите (како што се Црната моќ и феминистичкото движење), како и американските и конфедеративните знамиња, симболизираат личност длабоко заинтересирана за реформирање на политичкиот систем.

Мајк Кели (80-ти/90-ти) Мајк Кели бил значаен американски уметник кој работел со широк спекртар на медиуми, вклучувајќи пронајдени предмети, аудио и текстил. Во неговите рани години, тој бил вклучен во локалната музичка сцена во Детроит, а подоцна студирал и дипломирал на Калифорнискиот институт за уметности со диплома за магистер по ликовни уметности. Во текот на својата кариера, тој станал многу влијателен член на движењето за концептуална уметност. Неговата уметност честопати вклучувала теми поврзани со презир, младост, класа и поделбата помеѓу високата и ниската култура. Едно од неговите најзначајни дела, Дезодоризирана скулптура, е насловено Дезодоризирана централна маса со сателити (1991–99). Делото се состои од многу плишани животни што ги купил од втора рака, ги организирал во гроздови и ги закачил на таванот на изложбата. Кели ги опишал плишените играчки како „совршен модел на дете за возрасни“ и со тоа што ги прикажува во нивната искината состојба тие претставуваат изгубена невиност и траума.

Шиник Смит (сега) Шиник Смит е актуелна уметница позната по трансформирањето на секојдневните материјали во живописни апстрактни уметнички дела. Смит првенствено почнала да експериментира со ткаенина и политика во својата уметност откако прочитала статија во списанието „Њујорк тајмс“ за бали со донирани маички што се испраќаат од Њујорк до Уганда. Во делата на Смит, „Варијанта на бала бр. 0017“ и „Омилени работи“, таа повлекува паралели помеѓу балите испратени во Уганда и историските бали памук од југот на САД, поврзувајќи ја материјализацијата на ткаенината со нејзиното потекло. Во неодамнешното дело на Смит, „Грејс стои покрај“ од 2020 година за време на протестите на „Животот на црнците е важен“, Смит користела донирана облека и ткаенини од жителите на Балтимор за да направи скулптура на божество во големи размери како споменик на Грејс, состојба на постоење што црните луѓе ја издржале како предрасуди отелотворени како средство за преживување. Насловот „Грејс стои покрај“ го црпи од натпис на основата на споменик на Конфедерацијата, на кој пишува „Слава стои покрај нашата тага“.

Феминизам Врската помеѓу меката скулптура и феминизмот може да се припише на тоа како работата со влакна историски била кодирана како „женска работа“ и затоа била обезвреднета во однос на „високата“ скулптура од тврди материјали. Во 1960-тите и 70-тите години, многу феминистички уметници се свртеле кон текстилот, поместувајќи ги границите помеѓу уметноста и занаетчиството. Џан Хаворт создал мека скулптура насловена како „Старата дама II“, која ги прикажувала феминистичките квалитети преку прикажување на нејзината баба како прави прекривка направена од фустан, ткаенина и многу рачно извезени елементи. Скулптурата ги слави жените и феминизмот преку употреба на традиционални техники поврзани со жените.

Наводи

Надворешни врски

SoftSculpture: изложба во Националната галерија на Австралија, 24 април - 12 јули 2009 година План за лекција за меки скулптури 5 уметници-скулптори кои користат текстилни техники Категорија:Занаети Категорија:Вајарство