thumb|220px|Тврдина во Смедерево
Смедерево — град во Србија.
Историја Историјата на Смедерево започнува уште во праисторијата, кога просторот бил населен од заедници на неолитските култури Старчево и Винча. Во античкиот период областа била дел од римската провинција Мезија и имала значење како дел од дунавската граница на Римското Царство.
Првото познато спомнување на Смедерево потекнува од 1019 година, во повелба на византискиот цар Василиј II. По враќањето на Белград под унгарска власт во 1427 година, деспотот Ѓураѓ Бранковиќ го избрал Смедерево за нова престолнина на Српската деспотовина. Помеѓу 1428 и 1430 година била изградена Смедеревската тврдина, која претставувала политичко, воено и административно средиште на државата.
Градот првпат бил освоен од Османлиите во 1439 година, но во 1444 година повторно бил вратен под власта на Ѓураѓ Бранковиќ. Во 1459 година Смедерево конечно паднало под османлиска власт, со што традиционално се означува крајот на средновековната српска држава. Во текот на османлискиот период градот бил седиште на Смедеревскиот санџак и значајно воено и административно средиште.
За време на Првото српско востание во 1805 година Смедерево било ослободено од востаниците и извесен период претставувало политички центар на востаничка Србија. Во текот на Првата светска војна градот претрпел оштетувања, а на 5 јуни 1941 година експлозија на германско складиште за муниција во тврдината предизвикала големи разурнувања и голем број жртви. Дополнителни оштетувања биле нанесени за време на сојузничките бомбардирања во 1944 година.
По Втората светска војна Смедерево се развило во значаен индустриски центар, особено со развојот на железарницата Сартид. Денес градот претставува административен центар на Подунавскиот округ и е познат по својата средновековна тврдина, лозарската традиција и производството на вино.
Категорија:Општини во Србија Категорија:Градови во Србија