Салса е различен, пред сè кубанско–карипски жанр, популарен низ латинска Америка и меѓу Латинците, кој се стекнал со меѓународна слава преку кубанските и порториканските музичари. Салсата вклучува многубројни стилови и варијанти. Терминот се употребува за опишување на речиси секоја форма на популарен жанр кој води потекло од Куба или Порторико, како што се ча ча ча (chachachá) и сон (Son). Сепак, салсата се однесува на одреден стил, развиен во 1960-тите и 1970-тите години од страна на Порториканци и Кубанци кои имигрирале во областа на Њујорк. Салсата се однесува и на неговите подоцнежни стилски потомци меѓу кои се вбројуваат салса романтика (salsa romantica) како и други подвидови. Овој стил сега се вежба низ латинска Америка и пошироко. Најблизу до салсата се кубанските сон и мамбо, кое се одликуваат со оркестар од раниот 20. век, како и латин џез (Latin jazz). Термините латин џез и салса понекогаш се употребуваат меѓусебно заменливо; многу музичари, особено изведувачите од пред 1970-тите се сметаат како дел од едниот (како Тито Пуенте, Еди Палмиери, Реј Барето меѓу другите) или пак како дел од двата правци.Unterberger, pg. 50
Според стилот, салсата има кубанско потеклоWaxer, pg. 5, notes that it is generally agreed "that salsa's primary musical foundation is Cuban; in particular, salsa generally follows the same two-part structure and rhythmic base of Cuban son. иако поседува и стилови помешани со поп, џез, рок и р’н’бMorales, pg. 33 Morales claims that many Afro-Cuban purists continue to claim that salsa is a mere variation on Cuba's musical heritage (but) the hybridizing experience the music went through in New York from the 1920s on incorporated influences from many different branches of the Latin American tradition, and later from jazz, R&B, and even rock. Ed Morales' essential claim is confirmed by Unterberger's and Steward's analysis.. Салсата е првичната музика која се свирела по латино клубовите и според Ед Моралес го претставува „суштинскиот пулс на латино музиката“Morales, pg. 33. Музичарот Питер Мануел пак ја именува како „најпознатиот танц (музика) меѓу порториканските и кубанските заедници (и во) средна и јужна Америка“ и како „еден од најдинамичните и најзначајните панамерикански музички феномени на 1970-тите и 1980-тите години“.Manuel, Popular Music of the Non-Western World, pg. 46 Модерната салса останува жанр, ориентиран на танцот и е во блиско сродство со стилот на салса танцувањето.
Потекло на поимот На шпански, салса значи сос и ја означува зачинетоста, типична за латино и карипската кујна.Waxer, pg. 6 Неодамна, салсата се здоби со музичко значење и на англиски и на шпански. Во оваа смисла, салсата се опишува како збор со "живописни асоцијации но неапсолутни дефиниции, етикета која го опфаќа виножитниот спектар на латино ритми и стилови, земајќи различни нијанси, без разлика во кој дел од светот, каде што се зборува шпански, се наоѓате". Прецизниот делокруг на салсата е крајно дискутабилен.Leymarie, pg. 267 Кубанските и порториканските имигранти во Њујорк го користеле терминот аналогно на свингот (анг. swing) или соулот (анг. soul), кои се однесуваат на квалитетот на емоционално и културно генијална музика во африканско-американската заедница. Преку оваа употреба, салсата означува гневно, "жешко" и диво музичко искуство кое извлекува или се одразува на елементи од латино културата, без оглед на специфичниот стил.Jones and Kantonen note the relation to swing; similarities to the African American use of soul are by Singer and Friedman, cited in Manuel, pg. 46, to describe "Puerto Rican and Cuban musical expression in New York". Manuel describes salsa as spicy, zesty, energetic, and unmistakably Latino
Различни музички композитори и историчари ја следеле употребата на салсата во различни периоди на 20 век. Светската музичка авторка Сју Стујард потврдува дека салсата првично се употребувала во музиката како "плач за повисока цена за одредено пикантно или евтино соло". Во овој контекст, таа го цитира венецуелскиот радио диџеј – Фидиас Данило ЕскалонаSteward, pg. 488, describes Escalona's use as the first with the "cry of appreciation" meaning, but doesn't refer to him by name; Waxer, pg. 6, fills in the name and credits him as "one of the first to use the term 'salsa' to denote Latin and Cuban dance music in the early 1960s; Waxer cites this claim to ; Макс Салазар го проучувал зборот назад, уште во раните 1930-ти, кога Игнасио Пињеиро ја создал "Échale Salsita", песна која протеситра против безвкусната храна.Salazar dates this song to 1933, a year agreed upon by Waxer, pg. 6, however Morales, pgs. 56–59, mentions the same song and dates it to 1932 Иако Салазар ја опишува оваа песна - потеклото на салсата, со значење "латино музика на која може да се танцува", Ед Моралес ја опишува употребата во истата песна како плач на Пињеиро кон својот бенд, притоа велејќи им да го зголемат темпото, да "ги стават танчарите во поголема брзина". Моралес тврди дека подоцна во 1930-тите, вокалистот Бени Мор прошепотувал салса за време на изведбите, со цел да "ја разгори страста на музичкиот момент, да изрази вид културен националистички слоган (и да ја прослави) 'жештината' и 'зачинетоста' на латино-американските култури".
Некои луѓе приговараат околу терминот салса по основа дека е нејасна и неодредена; на пр. стилот на музичарите како њујоркчанецот Тито Пуенте се јавува неколку децении пред салсата да биде спознаена како жанр, при што го наведува Пуенте да проговори – "единствената салса (сос) што ја(го) знам ја(го) има во шише. Јас свирам кубанска музика." Бидејќи салсата може да се однесува на бројни стилови музика, некои набљудувачи го сметаат зборот како маркетинг термин создаден да ја карактеризира музиката површно, на начин кој ги привлекува оние кои не се вљубеници во неа.Manuel, Caribbean Currents, pg. 74; Manuel does not cite a specific source for the Puente's claim, nor mention any specific individuals who object to the term on the basis of vagueness, a misleading nature or marketing objections. За момент, кубанските државни медиуми официјално изјавија дека терминот салса музика е еуфемизам за автентичната кубанска музика, која ја украле американските империјалисти иако оттогаш медиумите ја напуштиле оваа теорија.Steward, pg. 494
Некои се сомневаат во прецизното и јасно значење на терминот салса. Питер Мануел ја опишува салсата како „модерен маркетинг концепт и културен глас на новата генерацијa“, претставник на „кристализирањето на латино-идентитетот во Њујорк во раните 1960-ти години“. Мануел ја препознава и комерцијалната и културната поделба на салсата, забележувајќи дека широката употреба на терминот за многуте стилови на латино поп-музиката помогнал при развојот на "панлатинската солидарност", додека забележува и дека "преработувањето на кубанската музика под вештачка, опскурантистичка етикета е всушност уште еден пример за северноамериканската експлоатација и широката потрошувачка на основните производи од земјите од третиот свет; за Латинците, салсата ја премостува празнината помеѓу „традицијата и модерното, осиромашената татковина и доминантните САД, уличниот живот и елегантните ноќни клубови, како и празнината помеѓу основната култура и корпоративните медиуми".
Пејачот Рубен Блејдс еднаш потврдил дека салсата е чисто „концепт“, наспроти дефиниран стил или ритам. Некои музичари се сомневаат дека терминот салса има какво било значење воопшто, со тоа што Мачито, водач на бенд тврди дека салсата, помалку или повеќе била токму тоа што тој го свирел четириесет години пред таа да биде измислена, додека пак еднаш, Тито Пуенте на прашањето за салса, одговорил: „Јас сум музичар, не готвач“ (се однесувало на сос, првичното значење на салса). Челиа Круз, добро-позната салса пејачка рекла: „салсата е кубанска музика со друго име. Тоа е ча ча ча, румба, сон ... сите кубански ритми под едно име".Cruz is cited in Steward (with ellipsis), no specific source given; Manuel, pg. 46 notes that "many Latin musicians" consider the term salsa to be "artificial"; the rest of this paragraph comes from Morales, pgs. 55–56: If mambo was a constellation of rhythmic tendencies, then, as leading salsa sonero (lead singer) Rubén Blades once said, salsa is a concept, not a particular rhythm.
Композиторот Питер Мануел смета, а тоа го потврдува и салса композиторот Вили Колон дека салсата се појавила за да опише специфичен стил на музика во средината на 1970-тите, "кога една група од латино музичари, основана во Њујорк почнала темелно да ги испитува договорите на класичните големи бендови уште од ерата на мамбото во 40-тите и 50-тите години на 20 век" и термниот се "популаризирал" во доцните 60-ти години од страна на венецуелската радио станица и Џери Масучи од Fania Records.Manuel, Popular Music of the Non-Western World, pg. 48; Manuel, in Caribbean Currents, pg. 74, ascribes the term specifically to the name of a Venezuelan radio show and claims the word was "promoted" by Fania Records Наспроти ова, Ед Моралес ја цитира употребата на салсата како специфичен стил според уредникот и графички дизајнер Изи Санабрија од Њујорк.Izzy Sanabria website. Моралес ја споменува и раната употреба на терминот салса од страна на доминиканскиот изведувач Џони Пачеко, кој во 1962 година го извади албумот Salsa Na' Ma, што Моралес го преведе како "потребно е само малку салса(сос) или зачин".Morales, pg. 56–59
Особености Иако терминот салса музика не е прецизен во својот делокруг, повеќето автори го употребуваат кога се однесува единствено на стил, создаден во доцните 60-ти и раните 70-ти години на 20 век. Авторот Ед Моралес рекол дека очигледно, најчестото согледување за салсата е како "екстравагантна песна со афро-кубанско потекло, проткаена со звукот на клејвс, придружена со пијано, труби (хорни) и ритмова секција, а отпеана од пејач на романтични песни со нежен глас, облечен во одело од кожа на ајкула".
thumb|left|140px|Тромбон, понекогаш се смета како дефинирачка карактериситка на салсата
Во својот корен, салсата е сепак, мешавина од африканска и шпанска музика, процедена низ музичката историја на Куба, Порторико и во помала мера на Колумбија и Венецуела, а адаптирана според латино-џезот и латинските популарни музичари за латино популацијата со различни музички вкусови.Steward, pg. 488 Основната структура на салса песна се заснова на кубанскиот сон, почнувајќи со едноставна мелодија и проследена со коро (coro) секција во која, изведувачот импровизира.Morales, pg. 55 Ед Моралес тврди дека "главните елементи" во потеклото на салсата биле употребата на тромбонот како контрапункт на вокалистот и поагресивен звук кој е карактеристичен за кубанската музика; тромбонот е носител и на мелодијата, додека ритамот, главно го овозможуваат бонгото, конгата и тимпаните.Morales, pg. 60 Morales cites the Venezuelan scholar César Miguel Rondón, in El Libro de la Salsa, as noting that Eddie Palmieri's arrangement of the trombone in a way that they always sounded sour, with a peculiarly aggressive harshness; Leymarie, pg. 268 cites the same work and says that Rondón stressed that salsa's trademark horn is the stalwart trombone, which carries the melody or plays counterpoint behind the singer. Питер Мануел забележува како салсата од Њујорк и Порторико се разликува од кубанскиот ""сон"" од 1950-тите години на многу начини, како што се големата употреба на тимпани и тромбони, повремената употреба на порториканските елементи како патетичниот извик ле-ло-лај, неговата честа лирика за сиромашниот живот не само во Њујорк туку и насекаде, "мазниот" звук при стилот "салса романтика" кој се појавува во 1980-тите години и улогата на салсата како звукопис за движењето на латинскиот идентитет на 70-тите години од 20 век.Manuel, Caribbean Currents, (2006 edition) chapter 4
Песни и инструменти thumb|right|200px| Состав на модерен салса бенд кој користи не толку типични салса инструменти како саксофон и целосен сет тапани