Даутбал (Даут Бал или Даут Бали; , Ореокастро; до 1926 г. Δαούτ Μπαλή, Даут БалиΜετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Δαούτ Μπαλή -- Ωραιόκαστρον) — град во Солунско, Егејска Македонија, денес во истоимената Општина Даутбал во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 20.852 жители (2011). Сè до 1920-тите бил населен исклучиво со Македонци.
Географија Градот е сместен во Солунското Поле на 11 км северно од Солун. Лежи во подножјето на ниската планина Сиври Тепе (Балџа).
Денес градот се состои од неколку населби кои своевремено биле одделни села:
Стар Даутбал (Палеокастро) — дел од непрекинатиот потесен град Нов Даутбал (Ореокастро) — дел од непрекинатиот потесен град Ак Бунар (Аспровриси) — на мало растојание источно Галини — на мало растојание југоисточно
Иако целиот град денес на грчки го носи името на новиот Даутбал — Ореокастро, само стариот Даутбал и Ак Бунар се традиционални македонски населби кои постоеле во минатото, додека пак останатите биле создадени од грчки доселеници во XX век.
Историја Во Отоманското Царство На крајот на XIX век Даутбал било чисто македонско село во Солунската Каза. Црквата „Св. Атанасиј“ во стар Даутбал (денес Палеокастро) е од XIX век. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ де вели дека во 1873 г. Дуд Бал (Doud-Bal) било село со 30 домаќиства и 142 жители Македонци,„Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр. 152-153. а Ак Бунар (Ac Bounar) имал 8 домаќинства со 35 жители Македонци.„Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр. 150-151. Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Даутъ Балъ живееле 250, а во Ак бунар — 70 Македонци христијани. Населението било растргнато меѓу двете наметнати пропаганди. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Даудбал (Daudbal) имало 104 Македонци под егзархијата и 176 Македонци под Цариградската патријаршија, а во Ак Бунар (Ak Bounar) — 80 Македонци под патријаршијата. Во селото работеле и бугарско и грчко училиште.Brancoff, D.M. La Macédoine et sa Population Chrétienne, Paris, 1905, рр. 218-219. Во ова време Боривое Милоевиќ го завел како македонско село со 20 куќи.
По Младотурската револуција во 1909 г. жителите на селото испратиле жалба до Отоманскиот парламент да им се врати црквата која била изградена со пари на селаните, а која подоцна е предадена на употреба на грчката егзархија.Македония. Сборник от документи и материали, Издателство на БАН, София, 1978, с.527.}}
Според грчкиот пропагандистички просветар Димитриос Сарос во 1906 г. Даут Бали (Δαούτ Μπαλή) било „словенојазично“ (македонојазично село) во Солунската митрополија со 236 жители; во овој извештај Сарос тенденциозно и сосема лажно тврди дека 186 наводно биле со „грчка национална свест“. Грчкото основно училиште имало 22 ученици (18 машки и 4 женски) и 1 учител, а бугарското било со 7 ученици и 1 учител.
Во Грција мини|250п|Чешма во Даудбал за време на Првата светска војна. По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор, кога населението броело 144 жители кои во 1920 г. се зголемиле на 345. Во 1920-те властите довеле грчки доселеници од Понд, но за нив била изградена нова населба малку понасевер и наречена Ореокастро. Во пописот од 1928 г. Даутбал бил етнички мешано село со 781 жител, од кои 435 лица (124 семејства) биле доселеници, сметајќи ги старата и новата населба заедно. Во 1936 г. старата и новата населба се проогласени за одделни села, а старото Даутбал било преименувано во Палеокастро. Во 1940 г. старата населба е заведена со 403 жители, додека пак новата (Ореокастро) броела 726 жители. Во 1951 г. старата имала 437, а во новата живееле 797 жители, за во 1961 г. да пораснат на 518 во старото и 896 лица во новото село. Во 1960-тите 2 км јужно од Даутбал е подигната нова сточарска населба наречена Галини која во 1971 г. имала 38 пред да биде споена со Даутбал и да стане негово маало.Симовски, стр. 314
Во следниот период двете места се споени во една целина, под името на новата населба Ореокастро, која на македонски и натаму го задржува традиционалното име Даутбал. Во 1971 г. Даутбал имал 1.965 жители кои во 1981 г. се зголемиле на 2.661 лица. Некаде во следното десетлетие кон Даутбал е припоено и селото Ак Бунар кое во 1981 г. броело 187 жители.Симовски, стр. 308 Во меѓувреме местото веќе станало град и почнало да доживува огромен раст. Во 1991 г. Даутбал имал 5.458 жители кои во 2001 г. се удвоиле на 11.896 лица, за повторно да се удвојат на 20.852 жители во 2011 г.
Помеѓу 1954 и 1974 г. е изградена црквата „Успение на пресв. Богородица“. Вториот парохиски храм е во населбата Галини и а наречен „Воздвижение на Чесниот Крст“.
Население
За првите три пописи се дадени одделни бројки, пред спојувањето на новата и старата населба Даутбал во едно.
Стопанство Градот важи за мошне богат. Се произведуват големи количества тутун, жито, овошје и други земјоделски култури.
Поврзано Солунско Поле
Наводи
Надворешни врски
Портал на Општина Даутбал
Категорија:Градови во Егејска Македонија