Ергативот е еден од граматичките падежи кој се користи за означување на подметот на преоден глагол во ергативно-апсолутни јазици.
Особености Во вакви јазици, ергативот е најчесто означен, а апсолутивот не е означен. Според новите истражувања од ова поле, се тврди дека ергативот го означува вршителот на дејството на глаголот Woolford 2004.
Во гренландскиот јазик ергативот се користи да се означи подметот на преодните глаголи и поседувачите на именките.
Несперскиот јазик има троен номинален падежен систем со ергатив (-nim) и акузатив (-ne), плус апсолут, кој не е означен, за непреодни подмети: hipáayna qíiwn ‘стариот човек пристигна’; hipáayna wewúkiye ‘еленот пристигна’; wewúkiyene péexne qíiwnim ‘стариот човек видел елен’.
Шапатинскиот јазик има ергатив (означен со наставката -nɨm) кој е лимитиран за преодни конструкции само кога директниот предмет е во прво или второ лице: iwapáatayaaš łmámanɨm ‘старата жена ми помогна’; paanáy iwapáataya łmáma ‘старата жена му/ѝ помогна' (директен); páwapaataya łmámayin ‘старата жена му/ѝ помогна’ (спротивно).
Покрај овие јазици, ергативот постои и во грузискиот, чеченскиот, кавкаските јазици, мајанските јазици, михе-зокеанските јазици, вагиманскиот јазик, австралиските староседелски јазици, баскискиот јазик, бурушаскиот јазик, хиндискиот јазик, јагнопскиот јазик и тибетскиот јазик.
Наводи
Woolford, Ellen. "Lexical Case, Inherent Case, and Argument Structure". Feb 2005.
Поврзано Список на падежи Апсолутив Ергативно-апсолутни јазици
Категорија:Падежи Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ