мини|Кевин Мајкл Кевин Мајкл "Џи Џи" Алин (роден Исус Христос Алин; 29 август 1956 година - 28 јуни 1993) беше американски панк-рок пејач-текстописец, кој настапувал и снимал со многу групи за време на неговата кариера. Џи Џи Алин е најдобро запаметен по неговите озлогласени настапи во живо, кои често содржеа трансгресивни акти, вклучувајќи копрофагија, само-сакатење, и напаѓање на публиката. Ол мјузик(анг. Allmusic) и G4TV со почит го нарекоа "најспектакуларниот дегенерик во рокенролот историјата " и најтешката рок-ѕвезда во светот". Иако повеќе познат по неговите ѓаволии на сцената отколку по неговата музика, тој снимаше пролифички, не само во панк-рок жанрот, но исто така и во говорниот збор, кантри, и повеќе традиционалниот рок стил. Неговите исклучително политички некоректни стихови,во кои често се опфатени теми како што се мизогинија, педофилија, богохулство и расизам,ги поларизираја слушателите и се создадоа различни мислења за него во рамките на високо политизираната панк заедница. Кога беше испрашуван за неговата музика и концерти, Алин често велел дека тој се обидувал да ја направи рок-музиката "опасна" како порано. Музиката на Алин беше често се слаба снимка и продукција,беше со ограничена дистрибуција, и се сретна со претежно негативни критики од критичарите. И покрај (или можеби поради) овие фактори, Алин одржува еден култ во текот на неговата кариера , и обожаватели кои во голема мера се проширија од неговата смрт. Иако Алин вети дека за неколку години пред неговата смрт дека тој ќе изврши самоубиство на сцената за време на еден од неговите концерти, тој почина на 28 Јуни, 1993 од случајно предозирање од хероин.
Ран живот
Алин е роден како Исус Христос Алин во недела во Меморијалната болница во Ланкастер, Њу Хемпшир, помладиот од двата сина на Мерл Колби Алин,сениор и Арлета Гинтер. Него му беше дадено ова име, бидејќи неговиот татко ја извести својата сопругата дека Исус Христос го посети, и му рече дека неговиот новороден син ќе биде голем човек во вената на Месијата. Неговиот постар брат, Мерл Колби Алин,џуниор, не можеше правилно да го изговори зборот "Исус" и го нарече "Џеџе", што набргу стана "ЏиЏи".Семејството живееше во колиба од дрва без вода за пиење или електрична енергија во северниот дел на Њу Хемпшир. Таткото Алин, кој им забранувал на сите да разговараат во домот откако ќе се стемни, беше нестабилен и антисоцијален човек, иако Алин одрече дека ова предизвика било кој од неговите подоцнежни лични проблеми.
Во 1961 година, Арлета поднесе барање за развод од Мерл Сениор, бидејќи неговата ментална нестабилност се влошуваше. Алин и неговиот брат биле од тоа време покренати од страна на нивната мајка и очув, и се населиле во Источен Џонсбери, Вермонт во 1966 година. Арлета го промени името на нејзиниот помлад син во Кевин Мајкл Алин на 2 март 1962 година за време на неговата прва година од школувањето. Арлета дозволи неговото родено име да стои до овој момент,но го промени за да му овозможи на нејзиниот син детство без исмејување.
Алин беше слаб ученик на училиште, беше ставан во посебни образовни часови и мораше да го повтори трето одделение. Според неговиот постар брат, тој доживеа малтретирање од страна на соученици бидејќи не се уклопувал со нив Во неговата сафомор година од средно училиште, тој почна оди на училиште за чудно облечен, и рече дека бил инспириран од Њујоршките кукли (анг New York Dolls). [7 ] Кога беше прашан за неговото детство, Алин рече дека тоа е "многу хаотно и полно со шанси и опасности. Продававме дрога, крадевме,провалувавме во куќи и автомобили.Правевме што сакаме повеќето од времето -...вклучувајќи ги и сите бендови во кои свиревме Луѓето не мразеа дури и тогаш. "
Раните години
Најраните музички влијанија на Алин беа бендови од британската инвазија во 1960-тите како Битлси,Ролинг Стоунс,Петторката Дејв Кларк. Во почетокот на 70-тите години, Алис Купер стана големо влијание врз Алин. Најраните регистрирани музички напори на Алин беа како тапанар. Во средината на тинејџерските години, тој и неговиот постар брат Мерл Алин го формираа својот прв бенд,Литл систерс дејт, кој траеше малку повеќе од една година. Групата свиреше песни од Аеросмит, КИС, и други популарни хард рок бендови на тој временски период. Алин завршил во средното училиште Конкорд во Вермонт во 1975 година, а веднаш потоа го основа бендот Молпректис (анг.Malpractice) со својот постар брат и неколку другари од средно училиште. Тој беше тапанарот за Молпректис додека бендот не се распадна во 1977 година. Тој стана тапанар на бендот Стрипсрч (анг.Stripsearch),свирејќи ги песните "Галилео" и "Исус во Њујорк". Од септември 1977 до април 1984 година, Алин настапуваше како фронтмен за Џаберс (анг.The Jabbers), каде свири тапани и пее. Деби албумот на Алин во 1980 се вика ``Секогаш беше, е и секогаш ќе биде``. Во еден момент, ветеран во индустријата и продуцент на Дед Бојс(анг.Dead Boys) Генја Раван беше негов менаџер. Тензијата во Џаберс се зголеми откако Алин стана неконтролиран, бескомпромисен и злобен. Џаберс се распаднаа. Алин предводеше многу дела во текот на почетокот и средината на 1980-тите. Ова ги вклучува албумите од Уличарите од Цедар(анг.The Cedar Street Sluts), Скамфакс (ang.Scumfucks) во 1982 година и Тексашките Нацисти (анг.The Texas Nazis) во 1985 година. Алин остана во подземната хардкор сцена но сè уште не беше дел од источната хардкор сцена. Неговите настапи во Манчестер, Њу Хемпшир со Уличарите од Цедар му го донесоа прекарот "Лудакот од Манчестер." Алин стекна поголемо внимание со касетата од Ричаут Рекордс (анг.ROIR) Омразен во Нацијата (1987) која содржи песни од надвор од каталогот на Алин со Џаберс, Скамфакс и Уличарите од Цедар. Снимката, исто така содржи неколку студиски и концертни снимки со бендот во кој сите беа ѕвезди составена од продуцентот на Максимален Рокенрол патронот на Алин Мајкл Борд. Во бендот беа Џеј Маскис на гитаристот на Диносаурус Џуниор и продуцент / музичар Марк Крамер на бас од бендот Бонгватер (анг.Bongwater).
Средната ера и поекстремни настапи во живо Од средината до крајот на 1980-тите, Алин стана зависник од хероин и алкохол и, генерално злоупотребуваше какви било интоксиканти обезбедени за него. Во овој момент, Алин, исто така, почна да јаде лаксативи пред настапи, бидејќи дефекацијата стана редовен дел од неговиот сценски чин. Алин се опиша себеси како "последниот вистински рокенролер": со ова, тој сакаше да каже дека рокенрол музиката сама по себе започна како олицетворение на опасност, анти-авторитаризам и бунтовност но била преземена од страна на корпорации и бизнис интереси. Музиката и изведбите на Алин беа наменети за да се врати рокенролот на она што тој го виде како корен, враќајки ја од корпоративниот систем. Алин го идолизираше Хенк Вилијамс кој беше кантри-музичка легенда и се видел себеси како сродна душа. И двајцата беа релативно самотници и аутсајдери, и двајцата беа вообичаени корисници на интоксиканти, и живееле со неколку имотнини, доколку ги има,двајцата неуморно патувале низ земјата. Акустичниот производ на Алин е, документиран на ЕП на Проблематичниот Трубадур,и беше под силно влијание на Вилијамс. Тој ги сними своите преработки на ``Семејна традиција`` од Хенк Вилијамс Џуниор и ``Долгокос Реднек`` од Дејвид Алан СоЕ, и своите верзии со почит ги нарекува "Скамфак традиција" и "Бунтовнички Скамфак". Алин подоцна исто така, објави и друг кантри албум ``Карневал од Ексцеси ``, неговиот најрафиниран рекорд.
Во овој период, Алин соработувал со Булџ (исто така познат по друго име како Психо, на албумот Изроди, педери, пијаници и наркомани), Ејдс Бригејд (анг.The Aids Brigade) (ЕП број 7 се Изложи се на деца) и Холимен (Му даваш на љубовта Лошо Име). Алин, исто така, почна да настапува со многу парчиња од говорен збор.Видео снимки од нив се достапни, но се многу ретки. Неволен да најде постојана работа, Алин се издржаваше самиот себеси од продажба на своите записи. Алин исто така беше фасциниран со сериски убијци. Тој му пишуваше и го посети Џон Вејн Гејси во затвор голем број на пати и Гејси наслика портрет на Алин, кој стана омот на албумот на саундтракот на филмот Омразен: Џи Џи Алин и убиствените наркомани. Од оваа точка, настапите на Алин, кои често резултирааа со значителна штета на местата и озвушувањето, беа редовно запирани по само неколку песни од страна на полицијата или сопствениците на местата. Алин беше обвинет за напад и непристојна изложеност голем број на пати. Неговите постојани турнеи беа само запрени од затворска казна или со долг болнички престој за скршени коски, труење на крвта, и други физички трауми. Друга атракција на настапите на Алин беа неговите непрекинати закани за самоубиство. Во 1989 година, Алин им напиша на Максимум Рокенрол дека тој ќе изврши самоубиство на сцената на Ноќта на вештерките во 1990 година. Сепак, тој беше во затвор кога тој ден дојде. Тој ја продолжи својата закана секоја наредна година, но заврши затворен секоја наредна година на Ноќта на вештерките. Кога го запрашале зошто тој не ги исполна своите закани, Алин изјави: "Со Џи Џи, вие не го добивате она што го очекувате-туку го добивате она што го заслужувате." Тој исто така изјави дека самоубиството треба да се изврши кога една личност го достигне својот врв, на сретнувајќи се со задгробниот живот во неговата најсилна точка, а не во неговата најслаба.
Судењето во 1989 и затвор Во крајот на 1989 година, Алин беше уапсен и обвинет за "напад со намера да направи големи телесни повреди помалку од убиство" на женски познаник во Ен Арбор, Мичиген. Во психолошката евалуација направена како дел од судењето, Алин беше оценет дека има барем просечна интелигенција, и беше опишан како "љубезен, кооперативен и искрен".Неименуваниот проценител истакна дека Алин не се појави психотичен, и се изгледаше удобно со неговиот неправославен стил на живот. Сепак, оценувачот тврдеше дека Алин е зависен од алкохол и имаше измешано растројство на личноста со нарцисоидни, гранични и мазохистички одлики. Алин првично ги негираше обвиненијата, тврдејќи дека жената била подготвен учесник во нивните сексуални активности. Алин призна дека тој ја сечеше, гореше, и ја пиеше нејзината крв, но и инсистирал таа да му го направи истото него. Алин исто така тврдеше дека неусогласеностите во неговите изјави и на жената до властите ги поддржуваат неговите тврдења. Судијата во случајот се согласи дека постоеја и значителни неусогласености од страна на жената. На крајот на краиштата, сепак, Алин се здоби со намалена казна обвинет за кривичен напад, и тој бил затворен од 20 декември 1989 до 26 март 1991 . Тоа беше тоа време во затвор, кога Алин почна да се чувствува полн со енергија за неговиот живот и "мисија". Во текот на овој период тој го напиша и објави Манифестот на Џи Џи Алин.
Омразен: документарци и последните денови По неговото ослободување од затвор, Алин прескокна помилување за да оди на уште една турнеја, снимката од која беше снимен документарецот на Тод Филипс "омразен: GG Алин и Убиствените наркомани. Филмот содржи графички сцени од изведба на Алин во Ист Вилиџ, Њујорк рокенрол клуб, Спејс ат Чејс. Алин се соблече гол, дефецира на подот, го избриша својот измет на себе и го фрли изметот во публиката. Алин и го скрши носот на една жена и нападна неколку други луѓе во толпата. Беа вклучени и клипови од други настапи на Алин, како и интервјуа со Алин и неговиот бенд, и нивните обожаватели. Филмот е издаден во 1994 година и подоцна беше објавен на ДВД во 1997 година.