мини|десно|300п|Патот на свилата простирајќи се од Европа низ Египет, Сомалија, Арабискиот Полуостров, Иран, Авганистан, Средна Азија, Шри Ланка, Пакистан, Индија, Бангладеш, Бурма, островот Јава, Филипините и Виетнам додека да стигне до Кина. Копнените патишта се обележани со црвена боја, а поморските со сина. мини|десно|300п|Пристанишните градови на поморскиот пат за време на патувањата на Џенг Хе.The Silk Roads: Highways of Commerce and Culture. Vadime Elisseeff (1998).
Пат на свилата — поим којшто се однесува на низа трговски и културни патишта коишто имале централно значење во културната интеракција меѓу регионите на азискиот континент, поврзувајќи го западниот со источниот свет преку односите меѓу трговците, аџиите, свештениците, номадите и урбаното население од Кина до Средоземното Море.
Протегајќи се во должина од 6.437 км, Патот на свилата го добил своето име по профитабилната трговија со кинеска свила којашто започнала да се превезува по овие патишта за време на династиајта Хан (206 п.н.е. - 220). Во време на оваа династија, околу 114 година п.н.е., средноазиските патишта биле проширени, најмногу благодарение на мисиите и истражувањата на Џан Циен. Тие посветиле голем интерес во безбедноста на своите производи што се тргувале и го прошириле Кинескиот Ѕид со цел да ги заштити трговските патишта.Xinru, Liu, The Silk Road in World History (New York: Oxford University Press, 2010), 11.
Трговијата по Патот на свилата бил значаен фактор во развојот на цивилизациите во Кина, Индискиот Потконтинент, Персија, Европа и Арабија. Тој започнал политички и економски односи меѓу цивилизациите на голема оддалеченост.Jerry Bentley, Old World Encounters: Cross-Cultural Contacts and Exchanges in Pre-Modern Times (New York: Oxford University Press, 1993), 32. Иако свилата била големо трговско добро за Кина, во трговијата биле вклучени и многу други добра, а различните технологии, религии и филозофии, како и бубонската чума (наречена „црна смрт“) биле пренесувани низ патиптата. Освен за економска трговија, Патот на свилата служел и како еден од начините за културна трговија меѓу цивилизациите што ги поврзувал.Jerry Bentley, Old World Encounters: Cross-Cultural Contacts and Exchanges in Pre-Modern Times (New York: Oxford University Press, 1993), 33.
Во античкиот период, најголеми трговци биле индиските и бактриските трговци, од 5. до 8. век согдијанските, а потоа арапските и персиските трговци.
Наводи
Категорија:Пат на свилата Категорија:Историја на меѓународните односи Категорија:Свила Категорија:Историја на Азија Категорија:Светско наследство во Казахстан Категорија:Светско наследство во Кина Категорија:Светско наследство во Таџикистан Категорија:Историја на Евроазија