Судските процеси против грчката хунта (грчки: Οι Δίκες της Χούντας) — судски процеси во кои биле вклучени припадници на воената хунта што владеела со Грција од 21 април 1967 до 23 јули 1974 година. Во овие судски процеси биле вклучени поттикнувачите на државниот удар како и други членови на хунтата од разни редови кои учествувале во настаните од Атинското политехничко востание и во тортурата на граѓаните.
Водачите на воениот удар биле формално уапсени за време на периодот метаполитефси што следел по хунтата, а на почетокот на август 1975 година владата на Константинос Караманлис поднела обвиненија за велепредавство и востание против Јоргос Пападопулос и други негови соработнициThe Colonels on Trial Time Magazine Retrieved 15 August 2008 Цитат: „Самиот Пападопулос, по седум месеци во Коридалос, стана главно обвинет. Заедно со 19 други поранешни припадници на соборената воена хунта, поранешниот диктатор беше обвинет за акти на велепредавство и востание што ја подложи Грција на 7½ години диктатура, од 1967 до 1974 година“ и „плашејќи се од двете десничарски сили за пронаоѓање на обвинетите од затворот и обидите за атентати на левицата, демократската влада на премиерот Константин Караманлис направи впечаток на воена сила на судењето што беше опишано како Грчки Нирнбершки процес“" и „Очаен, претседателот на судот, Јанис Дејанис, кој беше назначен за висок судија за време на хунтата, кажа:„ Нека сите оние кои сакаат да заминат-да заминат!“. Исто така: „Лојални функционери како Канелопулос, високо ценет водач на Националниот радикален сојуз, изјави за тоа како тој бил уапсен со митралез од војниците на хунтата и однесен кај монархот во 1967 година. Тој го повикал кралот, кој исто така бил командант на вооружените сили, да им нареди на лојалните офицери да го скршат бунтот на полковниците, слабиот и неискусниот Константин, кој тогаш имал 27 години, го одбил тоа плашејќи се од крвопролевање“. Масовното судење, опишано како „Грчки Нирнбершки процес“ бил спроведен во затворот Коридалос под голема безбедност.
Главните водачи на државниот удар од 1967 година, Јоргос Пападопулос, Стилијанос Патакос и Николаос Макарезос, биле осудени на смрт за велепредавствоAnswering to History Time magazine Retrieved 18 August 2008 Цитат: „... 19-те обвинети на судењето во затворот Коридалос во предградието на Атина, на Пападопулос го нарекуваа господин претседател. Кога разговараше со новинарите, Пападопулос ги увери дека нема да биде во затвор долго време. Намерно одбивајќи да се изјасни во одбраната, тој кажа: „Ќе одговорам само на историјата и на грчкиот народ. на кое Јоанис Дејанис одговори: „Дали мислите дека историјата е отсутена од оваа судница“?“. Кратко време по изрекувањето на казните, владата на Караманлис ја променила одлуката, и наместо на смрт, тие биле осудени на доживотен затвор.
Судењето било проследено со второ судење кое ги истражувало настаните околу Атинското политехничко востание, како и серија судења поврзани со инциденти на тортураBook: The Trials of the Junta, 12 Volumes Pericles Rodakis (publisher), The Trials of the Junta: A: The Trial of the Instigators, B: The Trial of the Polytechnic, C: The Trials of the Torturers (Περικλής Ροδάκης (εκδ.), Οι Δίκες της Χούντας: Α: Η Δίκη των Πρωταιτίων, Β: Η Δίκη του Πολυτεχνείου, Γ: Οι Δίκες των Βασανιστών, 12 τόμοι, Αθήνα 1975-1976).
Новинарот и автор Лесли Финер, кој бил избркан од хунтата од Грција во 1968 година, известувајќи во 1975 година за судските процеси за новото општество, напишал: „Судењето на 20 водачи на државниот удар е тест за демократска правда, меѓу другите функции, ова е начин на егзорцизам и образование“. Судските процеси ги откриле заговорите, корупцијата и некомпетентноста во рамките на режимот, и послужиле да го демистифицираат, а со тоа и да го уништат митот за моќта на хунтата. Корупцијата, која излезе на виделина за време на судските процеси, била толку раширена што ја изненадила дури и војската. Деталите за тортурата на високите офицери од страна на нивните подредени, откриени за време на судските процеси, го навредиле и обичниот службеник во војската. Инвазијата на Кипар била последната слама што довело до тоа војската да ја повлече својата поддршка за хунтата и да се откаже од секоја идеја за поддршка на сите воени мажи кои дејствуваат како политичари.
Заднина
По падот на хунтата во јули 1974 година, кога земјата влегла во периодот на метаполитефси и пред парламентарните избори во ноември истата година, преодната влада предводена од Константинос Караманлис била под постојана критика од опозицијата, меѓу кои и Јоргос Маврос, водач на главната опозициска партија во тоа време, бидејќи бил премногу попустлив за припадниците на неодамна соборената воена хунтаΗ ανατολή της Δημοκρατίας "The dawn of Democracy" Article quote: "«Εξηφανίσθη ο Ιωαννίδης, εξορία οι πέντε στην Κέα», είναι το πρώτο θέμα του «Βήματος» της 24ης Οκτωβρίου 1974, επειδή την προηγουμένη οι εξελίξεις περί τους πραξικοπηματίες επικάλυψαν την προεκλογική δραστηριότητα των κομμάτων. " Translation: "Ioannidis has disappeared. In exile, the five, to Kea..." To Vima.gr published: 24/10/1999, 00:00, retrieved 12 September 2011.
Маврос побарал апсење на водачите на хунтата како услов за прочистување на политичкиот живот на земјата. Во тоа време тој изјавил дека веднаш штом парламентот ќе биде свикан по изборите во 1974 година, тој ќе предложи легислатива за поништување на сите закони за автоматскиот имунитет што хунтата може да ги донесе за да ги заштити своите членови.
Весниците понатаму барале истрага за улогата на бригадниот Јоанидис за време на задушувањето на Атинското политехничко востание, што во печатот било наречено масакр. Јоанидис бил таен водач на последната етапа на хунтата, и бил опишан како невидлив диктатор во печатотekathimerini Ioannidis: The invisible dictator Retrieved 15 August 2008 (In Greek) English translation by Google Quote: "είχε κάνει κάτι πολύ χειρότερο: είχε προδώσει τον όρκο που είχε δώσει το καλοκαίρι του 1971 ενώπιον του Παπαδόπουλου και ακόμη 20 πραξικοπηματιών, σύμφωνα με τον οποίο αρχηγός της «Επανάστασης», όπως έλεγαν τη χούντα, παρέμενε ο παλιός φίλος του. Αυτήν την προδοσία δεν μπόρεσαν πολλοί να του τη συγχωρήσουν ποτέ. Ακόμη και σήμερα ο Ιωαννίδης αναθεματίζεται από ακροδεξιά έντυπα για την απόφασή του «να ρίξει τον Παπαδόπουλο». Превод: Тој направи нешто многу полошо: ja предаде заклетвата што ја даде во текот на летото на 1971 година...Јоанидис беше проколнат од десничарски публикации за неговата одлука да се собори Пападопулос.
Владата на Караманлис одговорила на овие барања и наредила на водачите на хунтата Јоргос Пападопулос, Стилијанос Патакос и Николаос Макарезос, Јоанис Ладас и Михаил Руфогалис, да бидат уапсени.
Покрај тоа, на Јоргос Пападопулос, Димитриос Јоанидис, Михаил Руфогалис, Николаос Дертилис, Василиос Буклакос и Елиас Цауарис или Цапурис (исто така Циапарас), кои исто така биле одговорни за политехничките настани, им било забрането да ја напуштат земјата, бидејќи кружеле гласини дека планирале да побегнат во странство.
На 24 октомври 1974 година, Јоргос Пападопулос, Стилијанос Патакос, Николаос Макарезос, Јоанис Ладас и Михаил Руфогалис биле уапсени. Потоа тие биле испратени на островот КејаRevival and Revenge Time magazine Retrieved 15 August 2008.
Јоанидис, во тоа време не бил уапсен, со официјално објаснување дека тој не учествувал во заговорот на групата. Меѓутоа, весниците, како што се To Vima, навеле, повикувајќи се на сигурни извори, дека Јоанидис исчезнал и не можел да биде пронајден..
Веднаш откако групата била прогонета во Кеја, опозицијата побарала да ги запознае деталите за акциите на Пападопулос и неговите соучесници пред нивното апсење, додека владата ги негирала гласините за прохунтски маневри меѓу војската.
За време на неговиот престој во Кеја, Пападопулос бил убеден дека тој и членовите на неговата хунта ќе добијат амнестија и на крајот ќе се кандидираат за претседател и ќе бидат избрани. Сепак, по тримесечниот престој на островот, во февруари 1975 година, Пападопулос и другите четири водачи биле транспортирани со брод до пристаништето Пиреја на пат кон затворот Коридалос. Јоанидис, кој бил уапсен на 14 јануари 1975 година, веќе бил во затвор кога Пападопулос и неговите припадници пристигнале тамуIoannidis application.
Процес Судење
На 28 јули 1975 година започнал судскиот процес против водачите на грчката хунта, со Јоанис Дејанис како претседавачки судија. Константинос Стаматис и Спиридон Каниниас биле обвинители.
Дејанис бил назначен за врховен судија за време на хунтата.Deyannis obituary Translation by Google. Мандатот на судењето бил да ги испита настаните околу државниот удар од 21 април 1967 година, за што Пападопулос и над дваесет други биле обвинети за дела како предавство и бунт. Безбедноста околу судењето била голема: илјада војници вооружени со автоматско оружје го чувале периметарот на затворот, а патиштата што водеа до затворот биле патролирани од тенкови.
И покрај ваквите настани, Пападопулос изразил уверување за новинарите дека нема да остане затворен долго. Тој, исто така, презел целосна одговорност за априлскиот државен удар, но одбил да се брани. По чело со Пападопулос, Стилијанос Патакос, Николаос Макарезос и другите членови на хунтата, сите објавиле дека нема да учествуваат на судењето. Димитриос Јоанидис објавил дека судењето „за жал не е интересно“.
Одбраната објавила дека причината поради која нивните клиенти не учествувале е дека владата на Караманлис го предрасудила исходот на судењето со прогласувањето на државен удар во 1967 година. Адвокатите на шеснаесетмина обвинети излегле од судницата на првиот ден од постапката, изјавувајќи дека не можат да ги извршуваат своите должности под атмосфера на терор и насилство, на која претседавачкиот судија Јоанис Дејанис одговорил: „Нека сите оние кои сакаат да си заминат.“.
Иако меѓу обвинетите бил постигнат договор дека ќе молчат за време на судењето и нема да дадат никакви изјави, Пападопулос го прекршил молкот и му соопштил на Судот: „Јас сум водач на револуцијата и јас сум одговорен за сè“The Rise of Democracy To vima online Η ανατολή της Δημοκρατίας ΧΡ. Ζ. ΚΑΡΑΝΙΚΑΣ Chr. Zakanikas Quote:"Νέα «παρασπονδία» Παπαδόπουλου φοβούνται οι δεκαέξι υπόλοιπες «κεφαλές» της χούντας, «που συναποφάσισαν μαζί του την τακτική της σιωπής, καθώς και οι συνήγοροί τους, οι οποίοι απεχώρησαν από το δικαστήριο την πρώτη ημέρα της διαδικασίας... Η πρώτη παρασπονδία του Παπαδόπουλου έγινε προχθές, όταν σηκώθηκε ξαφνικά και άρχισε να εκφωνή τη γνωστή δήλωσή του, ότι "αυτός είναι ο αρχηγός της επαναστάσεως και υπεύθυνος για όλα". Ο αιφνιδιασμός αυτός βρήκε απροετοίμαστους ακόμα και τον Παττακό και τον Μακαρέζο οι οποίοι πίστευαν ότι είχαν συμφωνήσει στο "βουβό θέατρο"... Στη σύσκεψη που είχε γίνει στον Κορυδαλλό πριν από την έναρξη της δίκης, οι περισσότεροι προσπάθησαν να πείσουν τον Παπαδόπουλο ότι δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα αν επιτεθούν εναντίον των μαρτύρων κατηγορίας: "Στον στρατό δεν έχουμε πλέον ανθρώπους, στον λαό δεν έχουμε απήχηση. Τι θα κερδίσουμε με την πολιτικοποίηση της δίκης; "ήταν το επιχείρημά τους»." (In Greek) Translation by Google. Патакос, Макарезос и останатите членови на хунтата биле изненадени кога ја слушнале изјавата на Пападопулос, бидејќи верувале дека имаат договор дека нема да го политизираат судскиот процес врз основа на верувањето дека немаат што да добијат. Според нив, нивната поддршка меѓу луѓето и војската не постоела.
Обвинението за бунт било оспорено бидејќи, иако полковниците всушност ја искористиле нелегалната моќ, го сториле тоа со одобрение на нивниот претпоставен генерал-полковник Јоргос Спандидакис, кој дури и се приклучил на пучот. Понатаму, самиот Караманлис, прифаќајќи ја поканата на претседателот Федон Гизикис, назначен од хунта, да се врати во Грција, му доделило мерка на легитимитет на хунтата. Покрај тоа, Гизикис се заколнал пред Караманлис како премиер.