Изабел Варгас Лизано (шпански: Isabel Vargas Lizano; 17 април 1919 - 5 август 2012), попозната како Чавела Варгас била мексиканска пејачка родена во Костарика. Таа била позната по нејзината изведба на мексиканскa ранчера, но и за нејзиниот придонес во другите жанрови на популарната латиноамериканска музика. Таа била влијателен изведувач во Америка и Европа, муза на личности како Педро Алмодовар. Ја нарекувале грубиот глас на нежноста (шпански: la voz áspera de la ternura)Boccanera, Jorge, Entrelineas: Dialogos con Jorge Boccanera, ed. Mario José Grabivker (Buenos Aires: Ediciones instituto movilizador fondos cooperativos C.L., 1999) Латинската Академија за Изведувачки Уметности и доделил Греми во 2007 година, откако ја добила наградата за животно дело во име на истата организација.

Живот и кариера десно|мини|250x250пкс| Варгас на концерт во Шпанија, 2006. Варгас е родена во Костарика, во Сан Хоакин де Флорес како Изабел Варгас Лизано, ќерка на Франсиско Варгас и Херминија Лизано. Таа била крстена на 15 јули 1919 година со имињата "Марија Изабел Анита Кармен де Хесус". Поминала тешко детство. Нејзините родители се развеле и ја оставиле за неа да се грижи вујко ѝ. Се заразила со полиомиелитис. Името Чавела е нагалено од Изабел. На 17-годишна возраст Vargas, Chavela, Y si quieres sabre de mi pasado , ed. JC Vales, 2nd ed (Madrid: Santillana Ediciones Generales, 2002). Во интервјуто за Хорхе Боканера, Варгас е цитирана како вели дека пристигнала во Мексико во 17-тата година. Чавела Варгас ја напуштила родната земја поради недостаток на можности за музичка кариера и заминала во Мексико, каде забавната индустрија тогаш била во подем. Таму живеела речиси осум децении и стекнала мексиканско државјанство.

Долги години пеела на улиците но во триесеттите години станала професионален пејач. Во младоста Варгас се облекувала како маж, пушела пури, пиела многу, носела пиштол и била позната по нејзиното карактеристично црвено пончо, кој го облекувала на своите настапи. Варгас пеела канцонерска ранчера која ја изведувала во нејзин посебен стил. Типичната ранчера, претставена од Хосе Алфредо Хименес, била машка но емоционална песна за љубовта и несреќите што ги носи истата. Обично се пеела во со алкохол, бидејќи во мачо културата приказот на чувствата кај мажите биле дозволени само во пијана состојба. Ранчерата се пее од машка перспектива и со придружба на маријачи. Чавела ја пеела оваа песна соло, користејќи само гитара и глас, поттикнувајќи особен стил на пеење како човек во пијана состојба. Таа често го успорува темпото на мелодиите за да извлече драматична напнатост од песните..

Кон крајот на 50-тите години, таа стана позната во уметничките кругови, поради нејзините настапи во Акапулко, тогаш центарот на меѓународниот туризам, каде што пеела во салата Шампањ во ресторанот Ла Перла. Нејзиниот прв албум, Noche de Bohemia (Боемски Ноќи), бил издаден во 1961 година со професионална поддршка на Хосе Алфредо Хименес, еден од најистакнатите пејачи / текстописци на мексиканската ранчера.Diccionario de la Música Española e Hispanoamericana. 5 vols. Madrid: Sociedad General de Autores y Editores, 2002. s.v. "Vargas, Chavela". Таа снимила повеќе од 80 албуми.Yarbro-Bejarano, Yvonne. "Crossing the Border with Chabela Vargas: A Chicana Femme's Tribute" [sic] Chap. 3, Sex and Sexuality in Latin America (New York: New York University Press, 1997) Варгас била многу успешна во текот на 1950-тите, 1960-тите и првата половина на 1970-тите, со турнеи во Мексико, САД, Франција и ШпанијаDiccionario de la Música Española e Hispanoamericano. 5 vols. Madrid: Sociedad General de Autores y Editores, 2002. и била блиска со многу истакнати уметници и интелектуалци од тоа време, меѓу кои и Хуан Рулфо, Агустин Лара, Фрида Кало, Диего Ривера, Долорес Олмедо и Хосе Алфредо Хименес.Boccanera, Jorge, Entrelineas: Dialogos con Jorge Boccanera, ed. Марио Хосе Грабиверкер (Буенос Аирес: Едиција на Институтот за развој на фондови за соработка, 1999)

Делумно повлекување и враќање на сцената Повлекувањето од сцената се должело на 15 годишната борба со алкохолизмот, којашто таа ја опишала во својата автобиографија И ако сакате да ми го знаете минатото (Y si quieres сабја de mi pasado), објавена во 2002 година, како "моите 15 години во пеколот".Vargas, Chavela, Y si qui pasado, ed. J.C. Vales, 2nd ed (Madrid: Santillana Ediciones Generales, 2002), p. 189 Чавела не можела да продолжи со нејзините тешки пијанства и интензивен живот. Во 1970 година, "потопена во алкохолната магла", како што самата вели, ја вратило назад некое индиско семејство помагајќи и без да знае која е. Во 2003 година, таа во "Њујорк тајмс" изјавила дека 25 години не пиела.Некролог во Њујорк тајмс , 7 август 2012 година

Варгас се вратила на сцената во 1991 година, настапувајќи во боемскиот ноќен клуб "Ел Хабито" во Којоакан, Град Мексико. Нејзината кариера почнала да ја враќа меѓународната важност со изведби во Латинска Америка, Европа и САД. Дебито на Варгас во Карнеги Хол било во 2003 година, на нејзина 83-годишна возраст Vargas, Chavela. (2006) Chavela at Carnegie Hall, CD recording, Tommy Boy со промоција на шпанскиот режисер Педро Алмодовар кој бил нејзин обожавател и пријател.

На 81-годишна возраст, таа јавно изјавила дека е лезбијка во автобиографијата со наслов И ако сакаш да ми го знаеш минатото.

Тоа не ги изненадило нејзините обожаватели. Со години Варгас одбивала да го промени родот при пеењето на песните. Песната "Палома Негра" ("Црниот гулаб"), Варгас ја изведува како да е маж кој ја обвинува жената дека се забавува цела ноќ и му го крши срцето.

Филмско појавување Варгас се појавува во многу филмови на Алмодовар, вклучувајќи ги и Цветот на мојата тајна ,во песната и во видеото. Таа сепак рекла дека глумата не била нејзината амбиција, иако претходно учествувала во филмови како филмот Ла Солдадера од 1967 година. Варгас се појавила и во филмот Фрида пеејќи ја песната La Llorona (Жената која липа).Vargas, Chavela, Y si quieres sabre de mi pasado, ed. JC Vales, 2nd ed (Madrid: Santillana Ediciones Generales, 2002) Нејзината класична песна "Палома Негра" исто така била вклучена во саундтракот на филмот. Самата Варгас, како млада жена, наводно имала афера со Фрида Кало додека таа била во брак со муралистот Диего Ривера.Sofía Ruiz-Alfaro PhD (2012) From Chavela to Frida: Loving from the Margins,Journal of Homosexuality, 59:8, 1131-1144, DOI: 10.1080/00918369.2012.712818 Таа се појавила и во филмот Бабел на Алехандро Гонсалес Ињариту, пеејќи ја песната "Tú me acostumbraste" ("Се навикнав на тебе"), болеро на Франк Домингес.

На 10 февруари 2017 година, за првпат бил прикажан биографскиот филм Чавела, во режија на Кетрин Гунд и Дареша Ки. Филмот меѓу другите ги прикажува Педро Алмодовар, Елена Бенарох и Мигел Боше.

Во литературата и музиката

Песната на Хоакин Сабина "Por el Boulevard de los Sueños Rotos" ("По булеварот на скршени соништа") е посветена на Варгас. Серџо Рамирес Меркадо, писател од Никарагва, во 2011 година го објавил романот Бегалка (шпански: La Fugitiva), измислена приказна за животот на една писателка од Костарика, Јоланда Оримуно. Во делото на Рамирес, животот на Оримуно го раскажуваат три жени коишто ја запознале. Според многу критичари, еден од женските ликови кои ја раскажуваат приказната на Оримуно е пејачка кој личи на Чавела Варгас. Ликот зборува за својот живот и за невозвратената љубов кон Јоланда Оримуно.

Смрт Чавела Варгас беше хоспитализирана неколку недели како резултат на респираторни проблеми. Починала во Куернавака, Мексико. Според нејзината официјална страница на Фејсбук, нејзините последни зборови биле "Заминувам со Мексико во срцето".

Дискографија

Con el cuarteto Lara Foster, 1961 Hacia la vida, 1966 Corridos de la revolución, 1970 Amanecí en tus brazos, 1973 La Original, 1973 Lamento Borincano, 1973 Poema 20, 1975 Noche Bohemia, 1989 Noche de Ronda, 1989 Piensa en mí AKA Vuelve, 1991 Boleros, 1991 La Llorona, 1993 Sentimiento de México (vol. 1), 1995 De México y del Mundo, 1995 Le canta a México, 1995 Volver, volver, 1996 Dos, 1996 Grandes mementos, 1996 Macorina, 1994/1996 Chavela Vargas, 1997 Pasión bolero, 1999 Colección de oro, 1999 Con la rondalla del amor de Saltillo, 2000 Para perder la cabeza, 2000 Las 15 grandes de Chavela Vargas, 2000 Grandes éxitos, 2002 Para toda la vida, 2002 Discografía básica, 2002 Antología, 2004 Somos, 2004 En Carnegie Hall, 2004 La Llorona, 2004 Cupaima, 2006/2007 Soledad, 2007 Piensa en mí, 2009 Luz de Luna, 2010 Por mi culpa!, 2010 Luna Grande, 2012

Поврзано

Ранчера Куко Санчес

Наводи

Надворешни врски

Преглед на албумот во "Карнеги Хол" на Sound Generator

Категорија:Починати во 2012 година Категорија:Родени во 1919 година Категорија:Мексиканска музика Категорија:Латиноамериканска музика