мини|десно|Јозефсон како новоназначен директор на Кралскиот драмски театар во 1965 година.Ерланд Јозефсон (15 јуни 1923 година-25 февруари 2012 година) бил шведски глумец и автор. Тој бил најпознат на меѓународната публика по неговата работа во филмовите во режија на Ингмар Бергман, Андреј Тарковски и Теодорос Ангелопулос.

Живот и кариера Јозефсон е роден на островот Кунгшолмен, во Стокхолм, Шведска, како син на Мод Елен Габриел (родена Бохеман) и Гунар Август Јозефсон, книжар со еврејско потекло, во 1923 година. Неговиот чичко (брат на мајката) бил дипломатот Ерик Бохеман, а неговиот прадедо по мајка бил ентомолог Карл Хенрик Бохеман.

Јозефсон бил водач на Кралскиот драмски театар во Стокхолм од 1966 до 1975 година. Исто така, објавил романи, раскази, поезија и драма, и бил режисер на неколку филмови. Во 1980 година тој режирал и глумел во филмот Мармалад Револушн, кој бил вклучен на 30-тиот меѓународен филмски фестивал во Берлин. Во 1986 година глумел во Жртвата и ја освоил наградата за најдобар глумец на 22-то доделување на наградите „Гулдбаге“.

Тој беше шведскиот глас на Нараторот во Убавицата и ѕверот на Дизни.

Избрана филмографија Дожд на нашата љубов (1946 година, во режија на Ингмар Бергман) како службеник во канцеларијата на викарот (непознато) Ева (1948, во режија на Густаф Моландер) како Карл, братот на Јозеф (непознато) До радоста (1950, режија на Ингмар Бергман) како Бертил (невидено) Сценинганг (1956, во режија на Бенгт Екерот) како Бергквист, режисер / Наратор Додека го местиш креветот... (1957, режија: Берје Ларсон) како Ерик, доктор Брагот на животот (1958 година, во режија на Ингмар Бергман) како Андерс Елиус Магионичарот (1958 година, во режија на Ингмар Бергман) како конзул Егерман Час на волкот (1968, во режија на Ингмар Бергман) како Барон фон Меркенс Девојките (1968, во режија на Маи Зетерлинг ) како Карл Ева - отфрлената (1969, во режија на Торгни Викман) Страста на Ана (1969, во режија на Ингмар Бергман) како Елис Вержерус / Самиот Плаче и шепоти (1972 година, во режија на Ингмар Бергман) како Дејвид Сцени од брак (1974 година, во режија на Ингмар Бергман) како Јохан Волшебната флејта (1975, ТВ-филм, во режија на Ингмар Бергман) како Човек во публика (невидено) Монисмани 1995 (1975 година, во режија на Кене Фант) како учител Лице в лице (1976, во режија на Ингмар Бергман) како д-р Томас Јакоби Се плашам (1977, во режија на Дамиано Дамијани ) како судија Канцеда Игри на љубовта и осаменоста (1977 година, во режија на Ања Брејен) како Донкер Надвор од доброто и злото (1977, во режија на Лилијана Кавани) како Фридрих Ниче Еден по еден (1978, во режија на Ерланд Јозефсон) како вујко Дан Есенска соната (1978 година, во режија на Ингмар Бергман) како Јозеф Првата Полка (1979, во режија на Клаус Емерих) како Лео Марија Пионтек Да се ​​заборави Венеција (1979 година, режија на Франко Брусати) како Ники Мармалад револуција (1980 година, режија од него) како Карл Хенрик Елер Керлекен (1980 година, во режија на Теодор Калифатидес) како Андреас Мелодијата го прогонува моето сеќавање (1981, режија: Рајко Грлиќ ) како Рудолф Време на мир во Париз (1981 година, режија: Предраг Голубовиќ) Црна Гора (1981, режија: Душан Макавејев) како Мартин Џордан Вариола Вера (1982, режија Горан Марковиќ) како д-р Драгутин Кенигсмарк Фани и Александар (1982, во режија на Ингмар Бергман) како Исак Јакоби - Јакобис хус Ева (1983, во режија на Френси Слак) како Оце Носталгија (1983, во режија на Андреј Тарковски ) како Доменико Куќата на жолтиот тепих (1983, во режија на Карло Лицани ) како Професорот Бела Дона (1983, во режија на Питер Кеглевиќ ) како Макс После пробата (1984 година, ТВ филм, во режија на Ингмар Бергман) како Хенрик Фоглер (постар) Ангелас Криг (1984, во режија на Еија-Елина Бергхолм) како Антон Голдберг Баком јалусин (1984, режија Стиг Бјоркман) како Даниел Бренер Валкана приказна (1984, во режија на Јорн Донер ) како Габриел Бергрен Летачките ѓаволи (1985, во режија на Андерс Рефн) како Оскар Зајденбаум Невидливиот играч(1985 година, во режија на Серџо Џени) Љубов (1986, во режија на Mai Zetterling) како Дејвид Шпренгел Спасувајќи ја Грејс (1986, во режија на Роберт М. Јанг ) како монсињор Франческо Геци Жртвата (1986, во режија на Андреј Тарковски) како Александар Последната мазурка (1986, во режија на Џанфранко Бетини) како Сера Болеста на љубовта (1986, во режија на Џорџо Тревес ) како таткото на Роберт Ден претходно (1987 година, во режија на Џулијано Монталдо) како Свансон Неподносливата леснотија на битието (1988, во режија на Филип Кауфман ) како Амбасадорот Тестаментот на убиениот еврејски поет (1988, режија: Френк Касенти) како Жупанев Ханусен (1988, режија: Иштван Сабо) како д-р Бетелхајм Миграции (1989, режија: Александар Петровиќ) како Епископ Легендарниот живот на Ернест Хемингвеј (1989 година, во режија на Хосе Марија Санчес) како Кларенс Хемингвеј Темното сонце (1990 година, во режија на Дамијано Дамијани) како адвокат Белмонте Добра вечер, г-дин Валенберг (1990, режија: Кјел Гред) како Рабинен Злобните (1991, во режија на Карло Лизани) како проф. Брокнер Книги на Просперо (1991 година, во режија на Питер Гринавеј) како Гонсало Средба со Венера (1991 година, во режија на Иштван Сабо) како Хорхе Пикабија Волот (1991, во режија на Свен Никвист) како Сигвард Силвер Неволниот играч на голф (1991, во режија на Ласе Аберг) како Критикерн Холозен (1992, режија: Хајнц Бутлер, Манфред Ајхер) како Гајзер Софи (1992, режија Лив Улман ) како таткото на Софи Игра со соништата (1994, во режија на Уни Страуме) како слепец забрането овошје (1994, во режија на Уни Страуме) како Хазаинат Ким Новак е на телефон (1994, во режија на Рики Росео) Погледот на Улис (1995 година, во режија на Тео Ангелопулос) како куратор на библиотеката Пактен (1995, режија на Лејдулв Рисан) како Август Линд Кристин Лаврансдатер (1995, режија Лив Улман) како Бродер Едвин Во присуство на кловн (1997, ТВ филм, во режија на Ингмар Бергман ) како Освалд Фоглер Петта зима на Магнетизер (1999 година, во режија на Мортен Хенриксен) како Хр. Хофверберг Неверен(2000 година, во режија на Лив Улман) како Бергман Сега (2003, Кратко, во режија на Сајмон Стахо) како Јакоб (стар) Добриот папа: Папата Јован XXIII (2003, ТВ филм, режија на Рики Тогнаци ) како Франц Фон Папен Сарабанд (2003, ТВ филм, режија на Ингмар Бергман) како Јохан Ден и ноќ (2004 година, во режија на Симон Стахо) како Наратор (глас) Дотеран мртовец (2005, режија: Бенјамин Филиповиќ) како Заим Кундуревиќ Добредојдовте во Верона (2006 година, во режија на Сузана Остен) како Џозеф

Библиографија

Круг (1946) Огледалото и Портир (1946) Игри со потресени уметници (1947) Сам и слободен (1948) Лиснарпост (1949) Возрасните деца (1952) друштвена игра (1956) Приказна за г-дин Силберштајн (1957) Кунген ур лекен(1960) Бенџамин: Генералскан (1963) Последните денови на д-р Мејер и првата ноќ на кандидатот Нилсон (1964) Вечерниот чувар на вечерта(1986) Конрад во театарот (1987) Камелеонтерна (1987) Бојата: тврдоглавите преживеани од буржоаската култура (1988) Петар вози трактор (1989) Улогата: снимена на турнеја со Градината со вишни 24/2 - 15/5 1989 (1989) Игри на вистината (1990) Конрад во градинката за стари мажи: сликовница за возрасни (1991) Настапи (1991) Конрад оди на одмор: сликовница за незрели (1993) Автопортрет: егоцентричен дијалог (1993) Игри на вистината (1994) Губрора (1994) Знај ја вистината (1995) Без одговор (1996) Стокхолмс Сјал (1999) Фаза на знаење: избор на текстови (2007) Придружници за патување: приказни накратко (2009) Ноќ во шведското лето (2011)

Надворешни врски

Категорија:Шведски режисери Категорија:Починати во 2012 година Категорија:Родени во 1923 година Категорија:Луѓе од Стокхолм