Големата црква (Митрополија) се урнатини и остатоци од темелите на црквата, како дел од манастирскиот комплекс познат како Митрополитска црква. Комплексот се наоѓа на излезот од Горњачката клисура. Името доаѓа од народното верување дека овде било седиштето на епископот од Браничево.
Самата црква и целиот комплекс претставуваат недвижно културно богатство како споменик на културата од големо значење.
Големата црква првпат била археолошки ископана во 1970-тите, а потоа систематски во 1981 година и 1984 година.
Црквата има основа во облик на моравски трихон со полукружни хорски апсиди, целосно оштетена олтарна апсида на исток и многуаголна надворешна нартекс на запад. Наосот има четири слободни столбови со правоаголна основа. Црквата била украсена со украсна камена пластика, чии фрагменти биле пронајдени внатре, додека на нејзината западна фасада била поставена голема камена розета.
Зачуваниот дел од црквата е со должина од 19,62м. ширина 7,8 м. (со конхи 11,5м.). Ѕидовите со дебелина од 1,35м. се изградени од кршен камен. Зачувани се до 5,6м. височини. Црквата датира од крајот на 14 век.
Литература
* „Манастир Благовештение - културни споменици во Србија“. САНУ (на српски). ISBN 8680879126 .
Наводи
Надворешни врски
„Манастир Благовештење — Споменици културе у Србији”. САНУ (на језику: српски).
Категорија:Споменици на културата во Србија