Sarah Elisabeth Mullally () er ein anglikansk biskop og tidlegare øvste sjukepleiar i Storbritannia, som har vore den 106. erkebiskopen av Canterbury sidan 28. januar 2026. Som erkebiskop er ho leiar for Church of England og seremonielt overhovud for det anglikanske kyrkjefellesskapet. I kraft av embetet sitt er ho òg ein «lord spiritual», ein av dei 26 biskopane frå Church of England som sit i House of Lords i parlamentet i Storbritannia.
Mullally vart fødd i Woking i Surrey, og fekk klinisk utdanning i sjukepleie ved St Thomas’ Hospital. Ho arbeidde hovudsakleg som sjukepleiar i Sør-London, der ho òg byrja å studere til kyrkjeleg teneste i Church of England. I 1999 vart ho utnemnd til øvste sjukepleiar og direktør for pasientoppleving i den engelske nasjonale helsetenesta. Ho forlét desse rollene i 2004 for å gå inn i fulltids kyrkjeleg teneste. For innsatsen sin innan sjukepleie vart Mullally utnemnd til Dame Commander of the Order of the British Empire i 2005.
Mullally vart ordinert til prest i 2002 og byrja tenesta si i bispedømet Southwark. Ho tenestegjorde i fleire kyrkjer i London, og vart i 2012 kannik ved Salisbury Cathedral. I 2015 vart ho vigsla til biskop av Crediton, ein hjelpebiskop i bispedømet Exeter, og i 2018 vart ho overført til bispedømet London, der ho vart den første kvinnelege biskopen av London.
Bakgrunn Sarah Elisabeth Bowser vart fødd i Woking i Surrey 26. mars 1962, og har to systrer og ein bror. Ho gjekk på Winston Churchill Comprehensive School og deretter på Woking Sixth Form College.
Då ho skulle velje fag til A-levels, «måtte ho tenkje grundig gjennom kva ho verkeleg ville gjere. Ho ville ikkje bli lege, fordi ho ønskte å gi heilskapleg omsorg». Valet av yrke var òg påverka av den kristne trua hennar, som ho har hatt sidan ho var 16 år. I 1980 byrja ho på ei sjukepleiarutdanning ved South Bank Polytechnic, med klinisk praksis ved St Thomas’ Hospital, og i 1984 fekk ho både autorisasjon som sjukepleiar (RGN) og ein bachelorgrad (BSc). I 1992 fullførte ho ein mastergrad (MSc) i tverrfaglege helse- og velferdsstudium ved London South Bank University. Karriere innan sjukepleie Mullally hadde kliniske sjukepleiarstillingar ved St Thomas’ Hospital og Royal Marsden Hospital. Ho hadde fleire leiarroller innan sjukepleie, først ved det tidlegare Westminster Hospital (der ho var avdelingssjukepleiar og leiar for fagutvikling), og deretter som sjukepleiedirektør ved Chelsea and Westminster Hospital. I 1999 vart ho utnemnd til øvste sjukepleiar og direktør for pasientoppleving i England, og ho var den yngste som nokon gong hadde desse stillingane. Ho var styremedlem utan utøvande ansvar i det engelske rådet for sjukepleie, jordmorfag og helsesøsterverksemd.
I nyttårsheidera i 2005 vart Mullally utnemnd til Dame Commander of the Order of the British Empire (DBE) som anerkjenning for innsatsen hennar innan sjukepleie og jordmorfag.
Mullally var uavhengig styremedlem ved London South Bank University frå 2005 til 2015, der ho vart nestleiar for styret og leiar for utvalet for politikk og ressursar. Ho var òg styremedlem utan utøvande ansvar i Royal Marsden NHS Foundation Trust frå 2005 til 2012, og hadde ei tilsvarande rolle i Salisbury NHS Foundation frå 2012 til 2016. I 2016 vart Mullally lek medlem av rådet ved King’s College London.
Ordinert teneste Frå 1998 til 2001 utdanna Mullally seg til ordinert teneste på deltid ved South East Institute of Theological Education (no St Augustine’s College of Theology). Samstundes studerte ho teologi ved University of Kent, der ho fekk eit diplom i teologi i 2001. Ho vart ordinert i Church of England: vigsla til diakon ved mikkelsmesse 2001 (30. september) i Southwark Cathedral, og til prest ved neste mikkjelsmesse (5. oktober 2002) i Holy Trinity, Clapham – begge gongene ved Tom Butler, biskop av Southwark. Frå 2001 til 2004 gjorde ho tenesta si som kapellan som ulønt prest i soknet Battersea Fields i bispedømet Southwark.
I 2004 slutta Mullally som øvste sjukepleiar for å gå inn i fulltids teneste i Church of England. She then served as an assistant curate at St Saviour's Church, Battersea Fields from 2004 to 2006. Ho arbeidde deretter som assisterande kapellan ved St Saviour’s Church, Battersea Fields frå 2004 til 2006. I 2006 tok ho ein mastergrad i pastoralteologi ved Heythrop College, University of London. Same året vart ho teamrektor for Sutton team ministry ved St Nicholas Church i Sutton i London. I tillegg til soknearbeidet underviste ho i etikk i bispedømet Southwark, deltok i eit leiarskapsprogram for anglikanske prestar og sat i bispedømekommisjonen til Church of England. Frå 2012 til 2015 var ho kannik med ansvar for økonomi (canon treasurer) ved Salisbury Cathedral i bispedømet Salisbury. Biskopleg teneste I juni 2015 vart det kunngjort at Mullally skulle bli ny biskop av Crediton, ein hjelpebiskop i bispedømet Exeter. Den 22. juli 2015 vart ho vigsla til biskop av erkebiskop Justin Welby i Canterbury Cathedral. Ho og var dei første kvinnene som vart vigsla til biskopar i Canterbury Cathedral. I september 2015 vart ho den første kvinna i Church of England som leidde ei ordinasjonsgudsteneste, då ho vigsla to diakonar til prestar ved St Mary’s Church i Ottery St. Mary i Devon.
Den 18. desember 2017 vart det kunngjort at Mullally skulle bli ny biskop av London, etterfølgjaren til , som gjekk av i februar 2017. Biskopen av London er den tredje mest senior biskopen i Church of England, etter erkebiskopane av Canterbury og York. Mellom stadfestinga og innsetjinga hennar vart ho utnemnd til æresassisterande biskop i bispedømet Exeter slik at ho kunne fullføre oppgåver knytte til det førre embetet sitt. (Accessed 22. mars 2018) Ho vart vald til embetet av kannikkollegiet ved St Paul’s Cathedral 25. januar 2018, og vart dermed biskop-elect.St Paul's Cathedral — Notice of Episcopal Election (Accessed 26. januar 2018) Ho vart formelt overført til embetet ved stadfestinga av valet 8. mars i St Mary-le-Bow, og tok til med fullt ansvar etter innsetjinga i St Paul’s Cathedral 12. mai.Diocese of London — Mullally's installation as Bishop of London (Accessed 26. januar 2018) Den 15. juli 2020 var ho hovudvigslingsbiskop ved vigslinga av og – eit brot med tradisjonen der erkebiskopen av Canterbury vanlegvis har denne rolla, og første gong ei kvinneleg biskop leidde ei slik vigsling i Church of England.
Mullally vart teken i eid som medlem av Privy Council i Storbritannia 14. mars 2018, og vart introdusert i House of Lords 24. mai 2018 som ein av dei såkalla «lords spiritual». Ho sat der i kraft av embetet sitt (biskopen av London er ein av fem biskopar i Church of England som automatisk får plass i Overhuset, uavhengig av ansiennitet).
Ho etterfølgde Richard Chartres og vart den første kvinnelege dekanen for Chapel Royal 12. juli 2019. Mullally spelte òg ei sentral rolle i kroninga i 2023, som ein av tre kvinnelege biskopar som deltok i seremoniane.
Erkebiskop av Canterbury Den 3. oktober 2025 kunngjorde Church of England at Mullally skulle bli ny erkebiskop av Canterbury, som etterfølgjar etter Justin Welby. Ho er dermed primas for heile England og metropolittbiskop for kyrkjeprovinsen Canterbury. Ho er den første kvinna i dette embetet, og berre den andre sidan mellomalderen som ikkje har utdanning frå Oxford eller Cambridge.
Mullally vart vald av kannikkollegiet i desember, og valet vart juridisk stadfesta i St Paul’s Cathedral 28. januar 2026. Då vart ho erkebiskop av Canterbury og gjekk samstundes av som biskop av London. Ho vart attinnført i Overhuset i den nye rolla si 5. februar 2026. Den formelle innsetjinga fann stad i Canterbury Cathedral 25. mars, noko som markerte starten på den offentlege tenesta hennar i embetet.
Utnemninga hennar møtte motstand frå konservative anglikanske grupper. Innan Church of England uttala den konservative evangelikale organisasjonen Church Society at valet hennar «skaper fleire problem med splitting i kyrkja i England og verda», og uttrykte uro for synspunkta hennar på likekjønna forhold. Den tradisjonalistiske anglo-katolske organisasjonen Forward in Faith, som avviser ordinasjon av kvinner som prestar og biskopar, anerkjende henne likevel som den rettmessige innehavaren av embetet. Fleire anglikanske kyrkjer, særleg i Afrika og Asia, motsette seg utnemninga hennar på grunn av motstand mot kvinnelege prestar og biskopar, og synet hennar på velsigning av likekjønna par. Den konservative gruppa Global Fellowship of Confessing Anglicans (Gafcon) uttrykte sorg over utnemninga og meinte ho viste at Church of England hadde gitt frå seg leiarskap. Erkebiskopen i Uganda, , uttrykte òg sorg, med tilvising til det han meinte var avvik frå tradisjonell anglikansk lære. Samtidig har andre anglikanske grupper, særleg i Afrika, støtta henne. , den første kvinnelege anglikanske biskopen i Kenya, sa at valet hennar viser at «ting vil bli gjorde annleis». Erkebiskopen av Cape Town, , kalla utnemninga ei «spanande utvikling». Synspunkt Mullally omtalar seg sjølv som feminist og har ordinert både menn og kvinner. Ifølgje Financial Times vert ho rekna som teologisk liberal. Samstundes støttar ho at også dei som avviser kvinneleg ordinasjon skal ha ein plass i Church of England, og har sagt at kyrkjeleg mangfald bør få vekse, slik at alle kan finne ein åndeleg heim.
I september 2016 vart ho ein av ti biskopar i kyrkja si refleksjonsgruppe om seksualitet. Om likekjønna forhold uttala ho i 2017 at kyrkja bør reflektere over tradisjon og skrift, og saman finne ein inkluderande respons prega av kjærleik. Ho har òg understreka at kyrkja skal vise kjærleik til alle menneske.
I 2018 sa Mullally at ho støttar den tradisjonelle læra i Church of England om ekteskap mellom ein mann og ei kvinne. I 2022 støtta ho markeringa av LHBT+-historie-månaden og opprettinga av ei rådgjevande gruppe for betre inkludering og sjelesorg for LHBT+-personar i kyrkja. Ho har tidlegare sagt at ho i abortspørsmål ligg nær eit «pro-choice»-standpunkt, men personleg ville helle mot å velje bort abort. I juni 2025 gjekk ho imot ny lovgiving som ville utvide abortrettar ved å avkriminalisere abort heilt fram til termin.
I ei tale kort tid etter nominasjonen uttrykte ho håp for menneske råka av krig, fattigdom og klimakrise, og nemnde særleg menneske i Midtausten, Ukraina, Russland, Sudan, Myanmar og Den demokratiske republikken Kongo. Ho bad om at krigar må ta slutt, at dei sørgjande må få trøyst, og at håp må bli gjeve til dei som lever i fortviling.
Privatliv I 1987 gifta ho seg med Eamonn Mullally, ein IT- og verksemdsarkitekt. Paret har ei dotter og ein son, og bur i City of London. Etter at ho vart utnemnd til biskop av London, flytta Mullally inn i Old Deanery ved St Paul’s Cathedral. Ho har dysleksi og har sagt at ho synest det er vanskeleg å lese høgt frå bibelske slektslister. Utmerkingar I nyttårsheidera i 2005 vart Mullally utnemnd til Dame Commander of the Order of the British Empire (DBE) som anerkjenning for innsatsen hennar innan sjukepleie og jordmorfag. Det er likevel opp til henne sjølv om ho vil bli omtala som «Dame Sarah», og denne tittelen vart ofte utelaten då ho vart presentert som ny biskop av London i 2017.
Av akademiske utmerkingar vart ho vald til fellow ved London South Bank University i 2001, og ved Canterbury Christ Church University i 2006. Ho har òg fått æresdoktorgradar frå Bournemouth University (2004), University of Wolverhampton (2004), University of Hertfordshire (2005), University of Exeter (2019) og University of Plymouth (2021).
Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sarah Mullally» frå , den 25. mars 2026.
Kategori:Britiske biskopar Kategori:Britiske sjukepleiarar Kategori:Erkebiskopar av Canterbury Kategori:Order of the British Empire