Madeline Bell () er ein amerikansk soulsongar som vart kjend i Storbritannia i 1960-åra.
Ho arbeidde mykje som studiomusikar, mest kjend for arbeidet sitt med Dusty Springfield. Den første solohitten hennar var ein coverversjon av Dee Dee Warwick-singelen «I'm Gonna Make You Love Me», som gjorde det betre i USA enn originalen.
Madeline vart med i pop-comboen Blue Mink, som hadde fleire hittar i Storbritannia. Bell song korvokal for mange artistar og i 1975 song ho i Eurovision Song Contest i Stockholm i Sverige som korist for den tyske songen «Ein Lied Kann Eine Brücke Sein» av Joy Fleming. Ho song òg i den franske discogruppa Space.
Solodiskografi Bell's a Poppin' (1967) Doin' Things (1968) I'm Gonna Make You Love Me (1968) Madeline Bell (1971) Comin' Atcha (1973) This Is One Girl (1976) Beat out That Rhythm on a Drum (1998) Blessed (2000)
Kjelder Denne artikkelen bygger på «Madeline Bell» frå , den 26. oktober 2011. oppgav desse kjeldene:
Bakgrunnsstoff
Kategori:Folk frå Newark Kategori:USA-amerikanske songarar Kategori:USA-amerikanske soulsongarar