Tírvia es un municipi de la província catalana de Lhèida, de la Comunautat Autonòma de la Generalitat de Catalonha e de la comarca de Palhars Sobiran.
Perimètre del territòri
Toponimia La prononciacion es ['tirbja] o ['tirbia]. Lo gentilici es [tir'bians], benlèu tanben tirvió, segon de documents istorics. Las fòrmas ancianas son vallem Terbiensem en 824, Tirviensis en 839, Terbiensis, Tirbiensis pagus en 835, Tirbia a la fin del sègle X, Tervia, Tiruia en 1225, etc. Ven del latin trivia, plural de trĭvĭum, « caireforc de tres camins », los que remontan la Vall Ferrera, la Coma de Farrera i la vall de Cardós. Aquel mot latin foguèt adaptat al basc quand encara se parlava, passèt de trĭ- a tĭr- segon l'estructura sillabica admesa en basc e en ibèr (passada tanben en celtibèr) Joan Coromines, Onomasticon Cataloniæ, vol. VII, p. 278-279 https://web.archive.org/web/20250910082149/https://oncat.iec.cat/veuredoc.asp?id=43488. Terveu Es un paronime del precedent, prononciat [ter'bew]. Es situat al pè de Tírvia, mès pus près de la tripla direccion. L'etime basc seriá trivi-ibi [o puslèu tĭrvi-ibi], « la ribièra del trivium »; ĭ mena a [e] . La Bana La prononciacion es [la 'bana] o [la 'banɛ]. Sembla una formacion basada sus ban, « devesa », a la manièra de ròc/ròca, vel/vela, mas/Masa (en toponimia). Lo mot dialectal banya, « bana, còrna », seriá de mal explicar en toponimia Joan Coromines, Onomasticon Cataloniæ, vol. II, p. 332 https://web.archive.org/web/20221001072732/https://oncat.iec.cat/veuredoc.asp?id=.
Istòria Tírvia a pas agut de modificacions de territòri dempuèi dos sègles. Destrusit pendent la guèrra civila, lo vilatge foguèt tornat bastir. thumb|400px|center|L'ancian vilatge en 1894
Nòtas