Быстрый (рум. Bistra) — село в жупі Марамуреш у Румунії, адміністративный центер комуны Быстрый.
Полога Быстрый ся розміщат на высоті около 360-380 м н.м. в окруженю низкых гор (ок. 500-700 м н.м.). Через село тече ріка Вышава и єї приток Быстрый. Находит ся близко Мармарошськых Верьхув, селом проходит неозначеный турістичный путь до верьхув Полонинка и Щербан. У близкости села мож найти булше природных печер. Уд Сигота уддаленый на 31 км, має желізничну штацію. Присілкы Быстрого сут Дубрюкы, Заріка и Рункул.
Історія Быстрый ся споминат у 1411. годі як кмітськый присілок села Петровы. Вєдно з довколашными землями быв у властництві фамілії Долгаї. Масовоє гуцулськоє заселеня Быстрого ся удбыло в XVII-XVIII. столітю. Жидувська община села постала в половині XVIII. столітя и была знищена 1944. годуБевка, с. 8-9, 18-19.
Уд 1912. году Быстрый має статус окремого села в жупі МараморошБевка, с. 9. У 1920 удыйшов Румунії (у 1940-1944 быв пуд владов Мадярщины).
Май важными видами роботы в селі были земледілство, рубаня дерева, банясованя и желізничарствоБевка, с. 12-13, 15-16.
Култура У 1856. годі в селі поставлена деревляна церьков, розобрана по пожарови в 1992. Нова мурована церьков поставлена в 1995. годі. Перша школа в Быструм основана в меживоєнный часБевка, с. 25, нова ґімназія поставлена в 1970. годі.
У маю ся в селі удбыват вучарськый фестівал «Гуцулська міра».
Быстрянськый говур удносит ся до гуцулського діалектаПриміры текстув з Быстрого мож найти в роботі Павлюк, Робчук, с. 164-181. Жителі Быстрого носят назывку «бур’єни» (давно їх сохтовали їсти)Бевка, с. 8.
Родакы Дмитро Коренюк (1951), писатель и гуморіста, бывшый мер комуны и діректор школы, основатель музикално-танечного колектива «Веселі гуцулы», соорґанізатор фестіваля «Гуцулська міра»
Референції
Катеґорія:Населены пункты подля алфавитуКатеґорія:Населены пункты Румынии