Красный () — село в жупі Марамуреш у Румунії, часть комуны Быстрый.
Полога Село Красный лежит уздовж потока Красный (рум. Frumușeaua), притока Вышавы, и на прилеглых горбах. Долина окружена горами у выши до 1000 м; сіверовосточный конець села прилігат ид Мараморошськым Верьхам и граници з Украинов. Через Вышаву граничит из селом Петровов. Уддаленоє на 8 км уд центра комуны Быстрого, на 38 км уд вароша Сигота. Має присілкы Майдан, Говдя, Ноша, Улога.
Історія Село ся споминат у 1411. годі як властництво петрувськых немешув, служило як земелный и лісный готарь ПетровыБевка, с. 113. Окулні лісы были основным містом роботы краснянськых селян попиля скотарства и загородництваБевка, с. 117-118. Залюдненя Красного ся удбыло в XVII. столітю вєдно з сосідными гуцулськыми селамиБевка, с. 115.
Красный удыйшов Румунії в 1920. годі (у 1940-1944 пуд владов Мадярщины). У 1956. годі прилучив ся до быстрянської комуныБевка, с. 110. У часі археолоґічных розкопув в 1980. годах у присілкови Улога найшли ся артефакты бронзової добыБевка, с. 116.
Култура Устна історія споминат за першу сілську церькувцю из XVII. столітя, булша церьков была поставлена в 1881. годіБевка, с. 125-126. Церькувна школа в Краснум спадала спершу пуд петрувську, потому пуд быстрянську церьков. Перша державна школа в селі поставлена в меживоєнный час. Школа дустала нову муровану будову в 1957. годі, пак у 1960. годах были поставлені дві нові школыБевка, с. 119-121.
Краснянськый говур удносит ся до гуцулського діалекта. На містный діалект, народну ношу и обычаї мала вплыв култура сосідных румунськых сілБевка, с. 128.
Референції
Катеґорія:Населены пункты подля алфавитуКатеґорія:Населены пункты Румынии