Верблю́д ци комі́ла (уд и , уд давньосемітського gāmāl) є парнокопытник из роду Camelus, котрый має характерні запасы масти у виді горбув на плечох. Верблюды давно приручені и як маржина сут жерелом їдіня (молоко тай мнясо) и текстиля (тканина и філц из верблюдового волоса), робочов силов. Они добрі присохтовані ид жывоту в пустыни тай сут критично важні про транспортацію пасажірув и терьху. Сут три жыві виды верблюдув: представникув єдногорбого Camelus dromedarius майбулше — 94% уд ушыткої популації верблюдув; двагорбый Camelus bactrianus чинит 6%; дикый верблюд (Camelus ferus), на ныні загроженый вид, має популацію дас 1,000 особин, котра дале паде.
Верблюды належат до родины Camelidae, ид котруй ся удносят ай представникы окремого племені Lamini: ламы, алпакы, ґванакы тай вікуні. Camelidae походят из Сіверної Америкы, де ся появили у еоцені, а предок сучасных верблюдув, Paracamelus, гіпотетично міґровав до Азії через земный муст у Берінґії (днешнюй Берінґовуй земли) бігом пузнього міоцена, дас 6 міліонув рокув теперь
Біолоґія Просікова довгота жывота верблюда — 40–50 рокув. Доросла особина єдногорбого верблюда має высоту 1.85 м на уровни плечий и 2.15 м на уровни горба. Двагорбі верблюды годні быти щи на 30 цм май высокі. Верблюды бирувут бігати куртыми рывками до 65 км/год, вадь из постоянов скоротов до 40 км/год. Єдногорбі верблюды важат 300–600 кґ, двагорбі — 300–1,000 кґ.
Є пошыреный міт, гибы верблюды мавут у горбах воду, айбо посправді у них сут резервуары масти, котрі годні ся хосновати ги запасноє жерело калорій, а не воды. Кой тота масть ся метаболізує, она дає воду спозад того, ож травліня масти перечинює кысень на воду; айбо процес дыханя того кысня выпаровує тоту воду з легкых — и в резултаті в сухых кліматах з метаболізма масти з горба обсяг воды ся дустає удємный.
Верблюды мавут шор фізіолоґічных адаптацій, котрі помагавут їм ужывати в сухых пустынных кліматах и довгый час ся обходити без жерел воды. Єдногорбі верблюды бирувут не пити 10 днув у дуже горячу погоду тай страчати до 30% масы тіла позад дегідрації. Они годні пити до 140 літрув воды за раз, айбо тота вода ся держит у їхньому кровобігови, а не горбі, як ся сохтує думати.
Етимолоґія Верблюд походит уд прасловянського ← , позыченого з ґотського и через народну етимолоґію зближеного з velь „великый“ и blǫdъ „блуд“. у свою очерідь походит уд давньогрецького , „слон“, котроє ся позычило из восточных языкув (грецькоє ἐλ- удповідат арабському al авадь хамітському eḷu „слон“, а -έφας представленоє в єґипетському āb(u) „слон, слонова кустка“).
Референції
Катеґорія:Біолоґія