250px|мини|Jedan od pamfleta kojim su američki vojnici u Drugom svetskom ratu upozoravani na opsanost od zaraze polno prenosivim bolestima Prostitucija u Sjedinjenim Američkim Državama je ilegalna u velikoj većini njenih država na osnovu državnih, a ne saveznih zakona, tako de je, je prostitucija u načelu zabranjena, legalan u nekim ruralnim okruzima države Nevada. Takođe je dekriminalizovana u Mejnu gde je legalno prodavati seks ali je ilegalno kupovati. Mada se poluslobodno odvija i u još nekim delovima Sjedinjenih Američkih Država.

Prema Nacionalnom institutu za pravdu SAD, studija sprovedena 2008. godine pokazala je da je približno 15-20 posto muškaraca u Sjedinjenim Američkim Državama koristilo usluge komercijalnog seksa.

Teško je generalizovati poreklo ili uslove rada prostitutki u Sjedinjenim Američkim Državama, jer je toliko toga što se o njima zna potiče iz studija sprovedenih sa siromašnijim i manje privilegovanim pojedincima, odnosno osobama za koje je veća verovatnoća da će doći u kontakt sa sudovima i zvaničnim agencijama. Na primer, o uličnoj prostituciji se zna mnogo više nego o ženama višeg statusa koje mogu biti selektivnije u pogledu svojih klijenata i uslova rada. Na osnovu dostupnih studija, razumno je tvrditi da su ženske seksualne radnice često u ekonomskom nepovoljnom položaju i da im nedostaju veštine i obuka da se samostalno izdržavaju. Mnoge su u ranoj mladosti uvučeni u prostituciju i time povezani sa kriminalom i zavisnostima od droge što može biti otežavajući faktor. Njima često upravlja muški svodnik, makro, ili nadzornik, ili gospođa, u kući prostitucije. Zdravstvene opasnosti za prostitutke uključuju polno prenosive bolesti, od kojih se neke mogu steći zloupotrebom droga . Muška prostitucija je u većini istorijskih perioda u Sjedinjenim Američkim Državama dobiljala manje pažnje javnosti. Heteroseksualna muška prostitucija - koja uključuje muškarce unajmljene od ili za žene - retka je. Homoseksualna muška prostitucija verovatno postoji u većini delova Sjedinjenih Američkih Država mada je tek u 20. veku prepoznata kao glavni društveni fenomen, a njena prevalencija se povećala krajem 20. i početkom 21. veka.

Kao i u drugim zemljama, prostitucija u Sjedinjenim Američkim Državama može se podeliti u tri široke kategorije: ulična prostitucija, prostitucija u javnoj kući i prostitucija kao pratnja.

Pravna regulativa prostitucije u Sjedinjenim Američkim Državama Krajem 19. veka razne promene u američkom i drugim društvima oživele su napore za suzbijanje prostitucije. Sa porastom feminizma , mnogi su smatrali muški libertinizam pretnjom po ženski status i fizičko zdravlje. Takođe je uticao i novi moralizam zasnovan na religiji u protestantskim područjima. Kampanje protiv prostitucije cvetale su od šezdesetih godina 19. veka, često u udruživanju sa umerenošću i ženskim pravima glasa . Međunarodna saradnja na zaustavljanju trgovine ženama u svrhu prostitucije započela je 1899. godine. Liga nacija osnovala je Komitet za trgovinu ženama i decom, a 1949. godine Generalna skupština Ujedinjenih nacija usvojila je konvenciju o suzbijanju prostitucije.

U Sjedinjenim Američkim Države , prostitucija je u najboljem slučaju bila sporadično kontrolisana do propisa savezne države Mann Act-a (donetog 1910), koji je zabranio međudržavni prevoz žena u „nemoralne svrhe“. Kasnije je Mann Act korišćen za krivično gonjenje muškaraca Afroamerikanaca zbog seksualnih kontakta sa ženama bele rase.

Do 1915. godine gotovo sve države su donele zakone kojima su zabranjivali javne kuće ili regulisali profit od prostitucije.

Propisi o prostituciji u Sjedinjenim Američkim Državama danas 250px|мини|Trenutno je Nevada jedina američka jurisdikcija koja dozvoljava legalnu prostituciju - u obliku regulisanih javnih kuća Propisi o prostituciji u Sjedinjenim Američkim Državama nisu među nabrojanim ovlašćenjima savezne vlade. Stoga se prostitucija nalazi isključivo u domenu saveznih država, koje mogu da dozvole, zabrane ili na bilo koji drugi način regulišu komercijalni seks prema Desetom amandmanu na Ustav SjedinjenihAmeričkih Država, osim u meri u kojoj ga Kongres može regulisati kao deo međudržavne trgovine zakonima kao što je Mann Act. U većini država prostitucija se smatra prekršajem u kategoriji zločina javnog reda i mira koji narušava red zajednice. Prostitucija se svojevremeno smatrala i zločinom skitnice.

Trenutno je Nevada jedina američka jurisdikcija koja dozvoljava legalnu prostituciju - u obliku regulisanih javnih kuća - čiji su uslovi predviđeni revidiranim statutima Nevade. Trenutno samo osam okruga ima aktivne javne kuće. Svi oblici prostitucije su ilegalni u ovim okruzima: Clark (koji sadrži gradsko područje Las Vegas – Paradise), Vashoe (koji sadrži Reno), Carson Citi, Douglas, Eureka, Lincoln & Pershing. Ostale županije teoretski dozvoljavaju prostituciju u javnim kućama, ali tri od ovih županija trenutno nemaju aktivne javne kuće. Ulična prostitucija, „pljačka“ i život od prihoda prostitutke i dalje su ilegalni prema zakonu Nevade, kao što je to slučaj drugde u zemlji

Definicija Prostitucija je praksa bavljenja relativno neselektivnim seksualnim aktivnostima, uopšte sa nekim ko nije supružnik ili prijatelj, u zamenu za trenutnu uplatu u novcu ili drugim vrednostima. Prostitutke mogu biti žene, muškarci ili transrodna lica , a prostitucija može da podrazumeva heteroseksualne ili homoseksualne aktivnosti. U prošlosti a i dans, većina prostitutki su žene a većina klijenata muškarci.

Istorija Prostitucija je najstariji zanat na svetu zasnovan na pružanje seksualnih usluga za novac ili drugu materijalnu nadoknadu, kojom su se žena bavile na tlu Sjedinjih Amerfičkih Država sa dolaskom prvih doseljenika iz Evrope koji su naseljavali severno američki kontienta. Na svom istorijskom putu različito je regulisana u zakonodavstvima saveznih država – od slobodnog bavljenja do zabrane zakonom.

18. vek Neke žene u američkoj revoluciji koje su sledile kontinentalnu vojsku služile su vojnicima i oficirima kao seksualne partnerke. Vojne staređine su zabranjivale rad prostitutki među vojnicima, posebno zbog mogućeg širenja polnih bolesti (u savremenom smislu rečeno, polno prenosivivih infekcija).

19. vek мини|Naslovna strana lista „Maskota“, Nju Orleans, 11. juna 1892. Crteži na naslovnoj stranici „Plaketa prostitutki“, koji ilustruje problem sa prostitucijom u stambenim naseljima. Porodica sa malom decom uveče sedi na prednjoj galeriji svog doma, s dosadom gledajući kako bučni "džonsi" ulaze u susednu kuću prostitutki. U 19. veku javne kuće u javnim salonima zadovoljavale su klijentelu više klase, dok su neuredne kuće služile nižoj klasi. U koncertnim salonima muškarci su mogli da jedu, slušaju muziku, gledaju predstave ili plaćaju ženama seks. Preko 200 javnih kuća postojalo je na donjem Menhetnu. Prostitucija je bila nezakonita prema zakonima o skitništvu, ali policija i gradske vlasti nisu je dobro sprovodile, a vlasnici javnih kuća su ih podmićivali. Pokušaji regulisanja prostitucije oboreni su s obrazloženjem da bi propisi bili suprotni javnom dobru.

Dobit od zlatne groznice 1840-tih godina privukla je kockare, kriminalce, salone i prostituciju u rudarske gradove divljeg zapada. Čuvarica javne kuće Julia Bulette, koja je bila aktivna u rudarskom gradu Virginia Citi, u Nevadi, ubijena je 1867. Trideset godina pre, 1836. godine, kurtizanu Njujorka Helen Jevett ubila je jedna od njenih mušterija, što je na prostituciju skrenulo znatnu pažnja. Uredba Lorette iz 1857. godine zabranjivala je prostituciju na prvom spratu zgrada u Nju Orleansu. Ipak, prostitucija je nastavila da brzo raste u SAD-u, tako da je 1858. godine zarada od prostitucije iznosila 6,3 miliona dolara, više nego špedicija i pivarska industrija zajedno.

Neki vojni oficiri podsticali su prisustvo prostitutki tokom građanskog rata da bi očuvali visok moral trupa. Dana 20. avgusta 1863. američki vojni zapovednik Brig. General Robert S. Granger legalizovao je prostituciju u Nešvilu u državi Tenesi, kako bi suzbio veneričnu bolest među vojnicima Unije. Potez je bio uspešan i stope veneričnih bolesti pale su sa četrdeset na samo četiri procenta zbog strogog programa zdravstvenih pregleda koji je zahtevao da se sve prostitutke registruju i pregledaju kod ovlašćenog lekara svake dve nedelje za šta im je naplaćivano pet dolara za registraciju plus 50 centi za svaki pregled.

Ovo područje avenije Pennsilvania u Vašingtonu bilo je poznato od sredine 1800-ih do 20-ih godina prošlog veka kao „Murder Bai“, dom brojnih javnih kuća. Mladi na levici bili su „nabavljači“.

Do američkog građanskog rata, avenija Pennsilvania u Vašingtonu postala je neugledni siromašni kraj poznat pod nazivom Murder Bai, dom široke kriminalne klase i brojnih javnih kuća. Mnogo prostitutki se tamo nastanilo da bi služilo potrebama vojske generala Joseph Hooker-a iz Potomaka da je to područje postalo poznato kao „Hooker-ova divizija“. (Iz ovog perioda potiče sleng izraz „kurva“.) Dva bloka između мини|Pensilvanija i Avenija Missouri postala su dom jako skupih javnih kuća koje su postale poznate i kao „Mermerna aleja“. Godine 1873. Anthoni Comstock je stvorio Njujorško društvo za suzbijanje poroka, instituciju posvećenu nadgledanju morala javnosti. Comstock je uspešno uticao na Kongres Sjedinjenih Američkih Država da donese zakon o Comstock-u, koji bi zabranio isporuku ili transport „opscenog, razvratnog ili lascivnog“ materijala i informacija o kontroli rađanja. мини|Bordeli u ulici Basin Street u Nju Orleansu, 1908. Godine 1875. Kongres Sjedinjenih Američkih Država je usvojio Page Page 18 1875. zakon iz 1875. godine kojim je zabranjen transport žena u zemlju da bi se koristile kao prostitutke.

Godine 1881. godine u Tomstounu u Arizoni otvoreno je Pozorište Bird Cage, koje je u svom sastavu uključivaolo javnu kuću u podrumu i 14 jaslica okačenih o plafon, zvane kavezi. Lokalni muškarci poput Dok Hollideja, Bat Mastersona, Diamond Džim Bradija i Džordža Hearsta često su posećivali ovu ustanovu.

Krajem 19. veka, novine su izveštavale da postoji 65.000 belih robova. Oko 1890. godine pojam „okrug crvenih svetla“ prvi put je zabeležen u Sjedinjenim Američkim Državama. Od 1890. do 1982. godine, bordel Dumas u Montani bio je najdugovečnija američka kuća prostitucije.

Gradski starešina Nju Orleansa Sidni Stori napisao je naredbu 1897. godine kojom je želeo da reguliše i ograniči prostituciju na jedno malo područje grada, „Distrikt“, gde su sve prostitutke u Nju Orleansu morale da žive i rade. Distrikt, koji je dobio nadimak Storiville, postao je najpoznatije područje za prostituciju u Sjedinjenim Američkim Državama. Storiville je na vrhuncu slave imao oko 1.500 prostitutki i 200 javnih kuća.

20. vek

Pravne mere i moralne kampanje мини|Ispitivanje žena u poliicijskom odredu (Calumet Cityu, 1912) Godine 1908. vlada je osnovala Istražni biro (BOI, od 1935, FBI) za istraživanje „belog ropstva“, intervjuisanjem zaposlenih u javnoj kući kako bi otkrili da li su kidnapovane. Od 1.106 prostitutki sa kojima je razgovarano u jednom gradu, šest je reklo da su žrtve belog ropstva. Zakon o prometu belih robova (Manuov zakonik) iz 1910. godine zabranio je takozvano belo ropstvo. Takođe je zabranjen i međudržavni prevoz žena u „nemoralne svrhe“. Njegova primarna namera bila je da se bavi prostitucijom i učenim nemoralom. Vrhovni sud je kasnije uključio razvrat, preljubu i poligamiju sporazumom u „nemoralne svrhe“. Pre Prvog svetskog rata bilo je malo zakona koji kriminalizuju prostitutke ili čin prostitucije.Melissa Gira Grant (February 18, 2013). "When Prostitution Wasn't a Crime: The Fascinating History of Sex Work in America". AlterNet. Приступљено November 5, 2015.