Nataša Šarkić (Beograd, 13. mart 1982.) je srpska arheološkinja i fizička antropološkinja, specijalizovana za bioarheologiju i paleopatologiju. Osnivačica je i direktorka organizacije za obrazovanje i istraživanje u oblasti bioarheologije „Aita Bioarchaeology” sa sedištem u Barseloni, a u Srbiji je najpoznatija kao koinicijatorka i rukovoditeljka naučno-istraživačkog projekta „Novo lice Ćele-kule”.
Obrazovanje Diplomirala je 2007. godine arheologiju na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu, sa temom „Analiza kremiranih ljudskih ostataka”. Master studije fizičke antropologije, ljudske evolucije i biodiverziteta završila je 2013. godine na Autonomnom univerzitetu u Madridu (Odsek za biologiju), u okviru međuuniverzitetskog programa tog univerziteta, Complutense univerziteta i Univerziteta Alkala de Enares, sa master radom o urođenoj kratkoći femura na primeru nalaza iz Salvadora. Doktorirala je 2017. godine na Autonomnom univerzitetu u Madridu, sa tezom o načinu života i zdravstvenim pokazateljima kod monahinja iz manastira na Iberijskom poluostrvu u ranom novom veku. U zvanje naučnog saradnika izabrana je 2020. godine na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Tokom školovanja i usavršavanja pohađala je i više kurseva i stručnih obuka iz osteologije, forenzičke arheologije, radiologije i statistike u bioarheologiji, u Španiji i Hrvatskoj.
U periodu 2015–2017. bila je korisnica istraživačke stipendije (PIF) Autonomnog univerziteta u Madridu, a 2016. godine dobila je stipendiju za tromesečni istraživački boravak na Univerzitetu u Koimbri (Portugalija).
Naučna i profesionalna delatnost Nataša Šarkić ima terensko i laboratorijsko iskustvo u analizi ljudskih ostataka (inhumacija, kremacija, mumifikacija i kosturnica) iz perioda od paleolita do Španskog građanskog rata, na nalazištima u Egiptu, Španiji, Portugaliji, Hrvatskoj, Italiji, Grčkoj, Severnoj Makedoniji, Palestini i Srbiji. Rukovodila je ili učestvovala u antropološkoj obradi ljudskih ostataka sa brojnih arheoloških lokaliteta, među kojima su Viminacijum, Vinča, Svetinje, Dvorine i Kikinda u Srbiji, kraljevska grobnica TT16 u Luksoru (Egipat) i više srednjovekovnih nekropola i manastira u Španiji, Portugaliji i Hrvatskoj. Predavala je kao gostujući nastavnik na Univerzitetu u Cirihu (kurs forenzičke arheologije, 2024) i na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu (2016), a mentorisala je više master i osnovnih radova studenata Autonomnog univerziteta u Madridu.
Autorka je i koautorka više poglavlja u naučnim monografijama i radova u recenziranim časopisima među njima Forensic Science, Medicine and Pathology, American Journal of Archaeology, International Journal of Paleopathology, Archaeological and Anthropological Sciences i Glasnik Srpskog arheološkog društva. Prezentovala je istraživanja na više od 50 domaćih i međunarodnih konferencija, uključujući godišnje skupove Evropskog udruženja arheologa i Udruženja za paleopatologiju. Od 2018. godine je urednica biltena Udruženja za paleopatologiju (Paleopathology Newsletter).
Osnovala je i vodi organizaciju „Aita Bioarchaeology”, koja se bavi edukacijom i istraživanjem u oblasti fizičke antropologije i pogrebne arheologije i koja organizuje terenske škole i praktične i onlajn kurseve iz osteologije, paleopatologije i arheozoologije.
Članica je više domaćih i međunarodnih strukovnih organizacija, uključujući Srpsko arheološko društvo (od 2015), Udruženje za paleopatologiju (Paleopathology Association, od 2016), Špansko udruženje za antropologiju i forenzičku odontologiju (od 2016), Špansko udruženje za paleopatologiju (od 2019), Balkansku muzejsku mrežu (od 2019) i Udruženje za obnovu istorijskog sećanja (Asociación para la Recuperación de la Memoria Histórica, od 2021).
Projekat „Novo lice Ćele kule” Šarkić je, zajedno sa politikologom Milanom Simonovićem, pokrenula projekat „Novo lice Ćele-kule”, koji sprovodi beogradsko udruženje Društvo za akademski razvoj uz podršku Narodnog muzeja u Nišu. Projekat obuhvata antropološku analizu preostalih lobanja uzidanih u Ćele-kulu, spomenik podignut posle Bitke na Čegru 1809. godine, digitalnu facijalnu rekonstrukciju lica poginulih ustanika i digitalizaciju samog spomenika.
Od prvobitno uzidanih 952 lobanje, do danas je sačuvano oko 58, koje su predmet istraživanja tima predvođenog Natašom Šarkić. Analize su pokazale da među poginulima ima adolescenata i vrlo starih osoba, kao i da je najmlađa identifikovana individua imala samo 11 godina. Tim je 2024. godine javnosti predstavio prve digitalno rekonstruisane likove učesnika bitke, uz zapažanja o izgledu (pol, starost, zdravstveno stanje, kratka kosa, brkovi bez brade kod većine svetovnih pripadnika). Jedan od ciljeva projekta je i pokušaj da se utvrdi da li jedna od lobanja pripada vojvodi Stevanu Sinđeliću.
Reference
Videti još
Gostovanje u podkastu Radio Galaksija - https://podcast.rs/en/radio-galaksija-200-arheologija-ljudskih-ostataka-dr-natasa-sarkic-08-07-2025/ Gostovanje u podkastu OdaBrana priča - https://www.youtube.com/watch?v=SnSxSTmwM1M