Iwan Nikołajewicz Łoskutnikow (ros. Иван Николаевич Лоскутников, ur. 29 sierpnia 1920 w Kurtamyszu, zm. 29 października 1990 w Wilnie) – radziecki wojskowy, podpułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Skończył 8 klas szkoły w miejscowości Makuszyno, pracował jako sekretarz wydziału politycznego sowchozu w rejonie makuszynskim, później zastępca głównego księgowego na stacji kolejowej. Od września 1940 służył w Armii Czerwonej, był dowódcą oddziału w 550 pułku artylerii haubic w Dalekowschodnim Okręgu Wojskowym, w 1942 ukończył szkołę artylerii w Chabarowsku. Od września 1942 uczestniczył w wojnie z Niemcami, dowodził plutonem i baterią kolejno na Froncie Północno-Zachodnim, Kalinińskim, 2 Nadbałtyckim i 1 Białoruskim. W 1943 został członkiem WKP(b). Był dwukrotnie ranny. Brał udział w operacji wielkołuckiej, walkach w rejonie łokniańskim w obwodzie pskowskim, operacji chołmsko-noworżewskiej, walkach na zachód od Newla, operacji wiślańsko-odrzańskiej, w tym w wyzwalaniu Bydgoszczy, Piły, walkach na Pomorzu, w tym ataku na Kołobrzeg oraz w operacji berlińskiej, w tym w walkach o Pankow (15-23 kwietnia 1945), gdzie był kontuzjowany w walkach ulicznych. Po wojnie służył jako dowódca baterii w 25 Dywizji Zmechanizowanej i 84 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty 3 Armii Uderzeniowej w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, później od sierpnia 1948 do listopada 1951 służył w Białoruskim Okręgu Wojskowym jako dowódca baterii i zastępca naczelnika szkoły pułkowej 1223 pułku artylerii haubic 48 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty. W sierpniu 1952 ukończył kursy, a w lutym 1956 Wojskową Akademię Artylerii im. Dzierżyńskiego, po czym dowodził dywizjonem i później był szefem sztabu 30 Gwardyjskiej Brygady Artylerii w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech. Od maja 1960 do marca 1962 był zastępcą dowódcy 247 gwardyjskiego pułku artylerii haubic, od marca 1962 do grudnia 1975 służył w Nadbałtyckim Okręgu Wojskowym jako dowódca 724 pułku artylerii 9 Gwardyjskiej Dywizji Pancernej i dowódca 52 gwardyjskiego pułku artylerii 30 Gwardyjskiej Dywizji, po czym zakończył służbę w stopniu podpułkownika.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (31 maja 1945) Order Lenina (31 maja 1945) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (6 kwietnia 1985) Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie, 30 grudnia 1956 i 14 maja 1970) Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” III klasy (30 kwietnia 1975) Medal „Za Odwagę” (20 września 1943) Medal „Za zasługi bojowe” (15 listopada 1950) Medal „Za wyzwolenie Warszawy” Medal „Za zdobycie Berlina” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „30 lat Armii Radzieckiej i Floty”
Bibliografia Biogram na stronie warheroes.ru (ros.) [dostęp 2019-07-17]
Kategoria:Podpułkownicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za Odwagę” (ZSRR) Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za wyzwolenie Warszawy” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi bojowe” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 1990