Iwan Nikołajewicz Łoskutnikow (ros. Иван Николаевич Лоскутников, ur. 29 sierpnia 1920 w Kurtamyszu, zm. 29 października 1990 w Wilnie) – radziecki wojskowy, podpułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Skończył 8 klas szkoły w miejscowości Makuszyno, pracował jako sekretarz wydziału politycznego sowchozu w rejonie makuszynskim, później zastępca głównego księgowego na stacji kolejowej. Od września 1940 służył w Armii Czerwonej, był dowódcą oddziału w 550 pułku artylerii haubic w Dalekowschodnim Okręgu Wojskowym, w 1942 ukończył szkołę artylerii w Chabarowsku. Od września 1942 uczestniczył w wojnie z Niemcami, dowodził plutonem i baterią kolejno na Froncie Północno-Zachodnim, Kalinińskim, 2 Nadbałtyckim i 1 Białoruskim. W 1943 został członkiem WKP(b). Był dwukrotnie ranny. Brał udział w operacji wielkołuckiej, walkach w rejonie łokniańskim w obwodzie pskowskim, operacji chołmsko-noworżewskiej, walkach na zachód od Newla, operacji wiślańsko-odrzańskiej, w tym w wyzwalaniu Bydgoszczy, Piły, walkach na Pomorzu, w tym ataku na Kołobrzeg oraz w operacji berlińskiej, w tym w walkach o Pankow (15-23 kwietnia 1945), gdzie był kontuzjowany w walkach ulicznych.