Po wojnie służył jako dowódca baterii w 25 Dywizji Zmechanizowanej i 84 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty 3 Armii Uderzeniowej w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, później od sierpnia 1948 do listopada 1951 służył w Białoruskim Okręgu Wojskowym jako dowódca baterii i zastępca naczelnika szkoły pułkowej 1223 pułku artylerii haubic 48 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty. W sierpniu 1952 ukończył kursy, a w lutym 1956 Wojskową Akademię Artylerii im. Dzierżyńskiego, po czym dowodził dywizjonem i później był szefem sztabu 30 Gwardyjskiej Brygady Artylerii w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech. Od maja 1960 do marca 1962 był zastępcą dowódcy 247 gwardyjskiego pułku artylerii haubic, od marca 1962 do grudnia 1975 służył w Nadbałtyckim Okręgu Wojskowym jako dowódca 724 pułku artylerii 9 Gwardyjskiej Dywizji Pancernej i dowódca 52 gwardyjskiego pułku artylerii 30 Gwardyjskiej Dywizji, po czym zakończył służbę w stopniu podpułkownika.