thumb|Strona tytułowa hiszpańskiego wydania Dramatu Warszawy (1946) Casimiro Florencio Granzow de la Cerda, właśc. hiszp. Casimiro Florencio Granzow de la Cerda duque de Parcent (ur. 27 lipca 1895 w Kawęczynie koło Warszawy, zm. 6 września 1968 w Buenos Aires) – przedsiębiorca, publicysta, hiszpański dyplomata.
Życiorys Był synem Estanislao (Stanisława) Federico Granzowa i Marii del Pilar de la Cerda y Seco hrabiny de Villar. Jego dziadkiem był Kazimierz Granzow, warszawski budowniczy i przemysłowiec pochodzący ze spolonizowanej rodziny niemieckiej. II księciem Parcentu (duque de Parcent) został dziedzicząc tytuł po bracie dziadka ze strony matki w roku 1937.
W Hiszpanii ukończył studia prawnicze (uniwersytety w Valladolid i Madrycie). Od ustanowienia w 1919 roku przedstawicielstwa dyplomatycznego Hiszpanii w Polsce był jego pracownikiem honorowym. W 1921 roku otrzymał obywatelstwo hiszpańskie. W 1924 roku został mianowany konsulem honorowym przy Poselstwie Hiszpanii w Warszawie. Po proklamowaniu II Republiki złożył dymisję, a później wyjechał do Hiszpanii, aby wziąć udział w wojnie domowej po stronie frankistowskiej. Po upadku II Republiki i uznaniu przez Polskę nowego rządu hiszpańskiego, w sierpniu 1939 roku otrzymał ponowne mianowanie na stanowisko konsula honorowego w Warszawie. Podczas okupacji niemieckiej pozostał w Polsce, pełniąc funkcje miejscowego reprezentanta hiszpańskich interesów podlegającego ambasadzie w Berlinie. Współpracował w tym czasie z Polskim Czerwonym Krzyżem.
Z Warszawy wyjechał w lipcu 1944 roku, na kilka dni przed wybuchem powstania warszawskiego. Udał się przez Kraków do Pragi, a następnie do Berlina i Lozanny. Po wojnie zamieszkał w Ávili, a później wyjechał do Argentyny i Brazylii, gdzie prowadził działalność gospodarczą.
Został pochowany w grobie rodzinnym w ÁviliNekrolog w madryckim wydaniu .
Działalność publicystyczna i raporty dyplomatyczne z okupowanej Warszawy W latach 1919–1921 publikował w prasie hiszpańskiej artykuły poświęcone odradzającej się Polsce i sytuacji politycznej w regionie Europy WschodniejMałgorzata Nalewajko, Casimiro Granzow de la Cerda duque de Parcent – entre Polonia y Espana, ms., przewidziana publikacja w „Itinerarios” w roku 2020.. W 1919 roku wydał w Hiszpanii książkę poświęconą historii Polski zatytułowaną Polska, jej dawna chwała, jej męczeństwo i jej zmartwychwstanie.
Raporty Granzowa z okresu II wojny światowej, przedstawiające dramatyczną sytuację w okupowanej Polsce i nacechowane propolskim nastawieniem autora, przez ambasadę w Berlinie trafiały do Madrytu, a ich treść poprzez hiszpański MSZ docierała być może także do innych odbiorców, w szczególności do Watykanu. Niektóre z nich zostały opublikowane w Polsce kilkadziesiąt lat po wojnie.
Wkrótce po zakończeniu wojny Granzow, posługując się jako autor tytułem księcia Parcentu, wydał opartą na swoich wojennych doświadczeniach książkę opisującą sytuację w okupowanej Warszawie i – szerzej – w Polsce. Wyszła ona równolegle w języku hiszpańskim w Madrycie, w marcu 1946 roku, i francuskim, kilka miesięcy później w Paryżu, pod tytułem Dramat Warszawy 1939–1944. Jej polskie wydanie w przekładzie i opracowaniu naukowym Małgorzaty Nalewajko ukazało się w 2016 roku.
Życie prywatne W 1919 roku zawarł ślub z Maríą de la Gracia Chaguaceda y Peñarredonda, z którą miał syna Fernanda (1922–2014), III księcia Parcentu.
Odznaczenia Został odznaczony hiszpańskim Orderem Izabeli Katolickiej i Orderem Karola III oraz polskim Orderem Odrodzenia Polski.
Przypisy
Bibliografia Pérez Rojas, Francisco Javier, Familia de Estanislao Granzow – Joaquín Sorolla, Institución Joaquín Sorolla de Investigación y Estudios, Valencia 2011,
Kategoria:Hiszpańscy dyplomaci Kategoria:Hiszpańska szlachta Kategoria:Konsulowie honorowi w II Rzeczypospolitej Kategoria:Książęta Kategoria:Odznaczeni Orderem Izabeli Katolickiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Karola III Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Odrodzenia Polski Kategoria:Uczestnicy hiszpańskiej wojny domowej Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1968