Podczas okupacji niemieckiej pozostał w Polsce, pełniąc funkcje miejscowego reprezentanta hiszpańskich interesów podlegającego ambasadzie w Berlinie. Współpracował w tym czasie z Polskim Czerwonym Krzyżem.
Z Warszawy wyjechał w lipcu 1944 roku, na kilka dni przed wybuchem powstania warszawskiego. Udał się przez Kraków do Pragi, a następnie do Berlina i Lozanny. Po wojnie zamieszkał w Ávili, a później wyjechał do Argentyny i Brazylii, gdzie prowadził działalność gospodarczą.
Został pochowany w grobie rodzinnym w ÁviliNekrolog w madryckim wydaniu .
Działalność publicystyczna i raporty dyplomatyczne z okupowanej Warszawy W latach 1919–1921 publikował w prasie hiszpańskiej artykuły poświęcone odradzającej się Polsce i sytuacji politycznej w regionie Europy WschodniejMałgorzata Nalewajko, Casimiro Granzow de la Cerda duque de Parcent – entre Polonia y Espana, ms., przewidziana publikacja w „Itinerarios” w roku 2020.. W 1919 roku wydał w Hiszpanii książkę poświęconą historii Polski zatytułowaną Polska, jej dawna chwała, jej męczeństwo i jej zmartwychwstanie.