Raporty Granzowa z okresu II wojny światowej, przedstawiające dramatyczną sytuację w okupowanej Polsce i nacechowane propolskim nastawieniem autora, przez ambasadę w Berlinie trafiały do Madrytu, a ich treść poprzez hiszpański MSZ docierała być może także do innych odbiorców, w szczególności do Watykanu. Niektóre z nich zostały opublikowane w Polsce kilkadziesiąt lat po wojnie.

Wkrótce po zakończeniu wojny Granzow, posługując się jako autor tytułem księcia Parcentu, wydał opartą na swoich wojennych doświadczeniach książkę opisującą sytuację w okupowanej Warszawie i – szerzej – w Polsce. Wyszła ona równolegle w języku hiszpańskim w Madrycie, w marcu 1946 roku, i francuskim, kilka miesięcy później w Paryżu, pod tytułem Dramat Warszawy 1939–1944. Jej polskie wydanie w przekładzie i opracowaniu naukowym Małgorzaty Nalewajko ukazało się w 2016 roku.

Życie prywatne W 1919 roku zawarł ślub z Maríą de la Gracia Chaguaceda y Peñarredonda, z którą miał syna Fernanda (1922–2014), III księcia Parcentu.

Odznaczenia Został odznaczony hiszpańskim Orderem Izabeli Katolickiej i Orderem Karola III oraz polskim Orderem Odrodzenia Polski.

Przypisy