Jan Pawlak (ur. 17 września 1911 w Kaliszu, zm. 2 stycznia 1989) – polski prawnik i działacz polityczny ruchu ludowego, sędzia, prezes Sądu Najwyższego w latach 1967–1981.

Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej, syn Jana i Heleny. W 1930 ukończył Gimnazjum im. A. Asnyka w KaliszuWedług strony BIP IPN Jan Pawlak ukończył gimnazjum humanistyczne w Sieradzu i miał się urodzić w miejscowości Kalisk, przy czym miejscowość o takiej nazwie nie jest znana.. W latach 1931–1939 pracował w administracji Sądu Grodzkiego w Sieradzu. W 1936 rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego.

Podczas okupacji niemieckiej pracował w Warszawie, początkowo jako robotnik w firmie „Wspólna Praca” (1940), a później jako pracownik umysłowy w prywatnym przedsiębiorstwie „Emilia Kobyłko” (1940–1944). W 1944 uzyskał tytuł magistra prawa na tajnym Uniwersytecie Warszawskim. Uczestniczył w powstaniu warszawskim, żołnierz VI zgrupowaniaAutorzy Słownika biograficznego działaczy ruchu ludowego nie precyzują, co to było za zgrupowanie wojskowe, ani jakiej organizacji było podporządkowane. Być może był to Batalion Golski albo Batalion Bełt Armii Krajowej.. W latach 1944–1945 był robotnikiem w Introligatorni „P. Wylężałek” w Częstochowie.

Po wojnie pracował jako kierownik Sekretariatu Sądu Grodzkiego w Sieradzu, w latach 1945–1949 był aplikantem sądowym, asesorem i sędzią. W latach 1949–1950 był sędzią Sądu Okręgowego w Sieradzu, w latach 1951–1953 pełnił funkcję prezesa Sądu Powiatowego w tym mieście. W 1953 został sędzią Sądu Najwyższego. Od 1959 na stanowisku podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. Po uchwaleniu w 1962 nowej ustawy o Sądzie Najwyższym, ze względu na sprawowaną funkcję w ministerstwie, przestał być sędzią. W 1967 został jednak prezesem Izby Cywilnej Sądu Najwyższego, którym był do 1981. W latach 1982–1989 był członkiem Trybunału Stanu (I i II kadencja).

Był również członkiem Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich, członkiem Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej, od 1946 członkiem Zrzeszenia Prawników Polskich, od 1945 w Związku Zawodowym Pracowników Państwowych i Społecznych.

Działalność polityczna Od 1946 członek prokomunistycznego Stronnictwa Ludowego, z którym w 1949 przystąpił do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. W latach 1949–1953 był radnym Powiatowej Rady Narodowej w Sieradzu. W 1964 został zastępcą członka Naczelnego Komitetu ZSL (najwyższy organ tej partii). W latach 70. i 80. wchodził w skład Głównego Sądu Partyjnego ZSL.

Pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera II B 30-4-2).

Ordery i odznaczenia

Order Sztandaru Pracy II klasy Złoty Krzyż Zasługi (14 lipca 1954) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy zawodowej”. Warszawski Krzyż Powstańczy Medal 10-lecia Polski Ludowej (28 kwietnia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 28 kwietnia 1955 r. nr 0/661 - na wniosek Prezesa Sądu Najwyższego. Złota odznaka Związku Zawodowego Pracowników Prokuratur i Sądów (1967)"Prawo i Życie", nr 12, 4 czerwca 1967, s. 2.

Uwagi

Przypisy

Kategoria:Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Asnyka w Kaliszu Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Trybunału Stanu (Polska Ludowa) Kategoria:Członkowie Zrzeszenia Prawników Polskich Kategoria:Działacze Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego Kategoria:Ludzie urodzeni w Kaliszu Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Odznaczeni Warszawskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Politycy Stronnictwa Ludowego (1944–1949) Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Radni Powiatowych Rad Narodowych Kategoria:Sędziowie Sądu Najwyższego (Polska Ludowa) Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Sprawiedliwości (Polska Ludowa) Kategoria:Wiceministrowie i urzędnicy PRL Kategoria:Zmarli w 1989