Jan Paweł Nassalski (ur. 10 stycznia 1944 w Żabieńcu, zm. 5 sierpnia 2009 w Połądze) – polski fizyk teoretyk, profesor doktor habilitowany nauk fizycznych, specjalista w zakresie fizyki wysokich energii oraz teorii łamania symetrii ładunkowo-przestrzennej w rozpadach mezonów K.
Edukacja i działalność naukowa 1961 – Liceum im. Andrzeja Frycza-Modrzewskiego, WarszawaLiceum im. Andrzeja Frycza-Modrzewskiego, Warszawa. 1966 – magister, Wydział Matematyki i Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. 1973 – doktor, Instytut Badań Jądrowych, Warszawa. 1986 – doktor habilitowany, Instytut Problemów Jądrowych im. Andrzeja Sołtana, Warszawa. 1992 – profesor, tamże.
Zatrudnienie 1966–1967 – stypendium Pełnomocnika Rządu ds. Pokojowego Wykorzystania Energii Atomowej. 1967–1971 – w Katedrze "Fizyki B" (prof. Szczepana Sczeniowskiego) Politechniki Warszawskiej; asystent, starszy asystent (1970). od 1971 – Zakład Fizyki Wysokich Energii (HEPD) w Instytucie Badań Jądrowych oraz w Instytucie Problemów Jądrowych im. Andrzeja Sołtana; starszy asystent, docent (1986), profesor (od 1992).
Zagraniczne prace badawcze 1968–1969 – stypendium British Council; Wydział Fizyki i Astronomii, University College London (UCL), Wielka Brytania. 1973–1975 – współpracownik naukowy; Europejska Organizacja Badań Jądrowych (CERN), Genewa, Szwajcaria. 1975–1975 – pracownik naukowy; Rutherford High Energy Physics Laboratory (RHEL), Didcot, Wielka Brytania. 1977–1978 – stypendium Fundacji Marii Curie-Skłodowskiej (NSF); Fermi National Accelerator Laboratory (FERULAB: 3 razy 3 miesiące). 1981–1982 – współpracownik naukowy CERN. 1982–1984 – Wissenschaftlichen Mitarbeiter, DESY, Hamburg Niemcy 1988–1990 – Research Fellow w CERN wspierany przez: Max-Planck Institute für Kernphysik, Heidelberg (1988–1989)Max Planck Institute for Nuclear Physics Fundamental Onderzoek der materie and Nationaal lnsituut voor Kernfysica en Hoge-Energiefysica, Amsterdam (1989–1990) 1994–1995 i 2000–2001 – współpracownik naukowy CERN.
Zainteresowania badawcze i współpraca międzynarodowa Zajmował się fizyką najmniejszych składników materii. Swoją pracę badawczą prowadził początkowo we współpracy z: Laboratorium Wysokich Energii Zjednoczonego Instytutu Badań Jądrowych w Dubnej (ZIBJ), Laboratorium Rutherforda w Didcot oraz Narodowym Laboratorium im. E. Fermiego w Batavii. W latach 80. ubiegłego wieku zorganizował w Instytucie Problemów Jądrowych zespół, który w ramach międzynarodowego programu badawczego Europejskiej Współpracy MionowejUdział Polaków w eksperymentach mionowych w CERN prowadził badania struktury protonów.
Zajmował się też badaniem zjawiska łamania symetrii ładunkowo-przestrzennej w rozpadach mezonów K. Podstawowym narzędziem badawczym w tych eksperymentach był akcelerator cząstek SPS w CERN w Genewie. Reprezentował polskich fizyków w Radzie CERN, był przewodniczącym Komisji Programowo-Doradczej Fizyki Wysokich Energii Rady Programowej ZIBJ w Dubnej, członkiem Rady Naukowej DESY w Hamburgu, kierował pracami Komisji Wysokich Energii Rady ds. AtomistykiZmarł prof. Jan Paweł Nassalski. Jest autorem ponad 200 prac naukowychPublikacje prof. Jana Nassalskiego wg Google Scholar.
Życie prywatne Żona Helena Idziak. Dzieci: Franciszek (ur. 1980), Antoni (ur. 1980).
Zmarł w Połądze na Litwie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 146-1-28,29).
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (3 czerwca 2005) „za wzorowe, wyjątkowo sumienne wykonywanie obowiązków wynikających z pracy zawodowej”.
Nagrody
1976 – II Nagroda Zespołowa Polskiej Komisji Atomistyki 1992 – Nagroda im. Andrzeja Sołtana
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z CERN Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy fizycy XX wieku Kategoria:Polscy fizycy XXI wieku Kategoria:Polscy teoretycy cząstek Kategoria:Urodzeni w 1944 Kategoria:Zmarli w 2009