Natalia Agnieszka Ogrodnik-Popowicz (ur. 17 stycznia 1901 w Sosnowcu, zm. 21 września 1969 w Katowicach) – nauczycielka i działaczka harcerska, kierowniczka odcinka sanitarnego w II i III powstaniu śląskim.

Życiorys Znała język rosyjski.

Od 1919 należała do harcerstwa.

Od lutego 1921 mieszkała w Łubnianach i prawdopodobnie pracowała jako nauczycielka. Tuż przed głosowaniem plebiscytowym, które wyznaczono na 21 marca 1921, działała w Łubnianach i Jełowej. Agitowała tam za przynależnością regionu do Polski. Po głosowaniu, współpracując z Polskim Komitetem Plebiscytowym w Opolu, jednocześnie wykonywała prace zlecone przez Inspektorat Harcerski w Bytomiu. Z ramienia harcerstwa wiosną 1921 przebywała w Poznaniu. Prawdopodobnie działała na rzecz włączenia miejscowych drużyn w akcję niesienia pomocy Górnoślązakom, do czego zachęcano harcerzy z Wielkopolski od 1919.

Jako sanitariuszka brała udział w II i III powstaniu śląskim. Podczas III powstania śląskiego służyła w Łabędach prawdopodobnie pod nadzorem Janiny Giżyckiej. Ogrodnik używała pseudonimów „Malowana”, „Kapucyn”, „Stary Kapucyn”. Później należała do Związku Powstańców Śląskich.

Wiosną 1923 przebywała w Orzechówku koło Radomska. Pracowała wówczas w szkole powszechnej w Dziepółci. Brała udział w kursach dokształcających dla nauczycieli w kierunkach przyrodniczo-geograficznym (w lipcu 1923 w Małkini) i fizyko-matematycznym (w sierpniu 1923 w Mławie).

Zachował się jej pamiętnik z okresu działalności w harcerstwie, akcji plebiscytowej, powstań śląskich oraz pracy nauczycielki (1918–1923).

W 1926 wyszła za mąż za Jana Piotra Popowicza (1900–1987) i zamieszkała w Maluszynie. W 1936 przeprowadzili się do Wolborza. Od września 1939 mieszkała z mężem i dziećmi w Stanisławowie.

W czasie okupacji sowieckiej podczas II wojny światowej pełniła obowiązki zastępczyni dyrektora ds. pedagogicznych w szkole pod Stanisławowem. W czerwcu 1941 zachorowała. Leczyła się w klinice onkologicznej we Lwowie.

Po 1945 mieszkała z mężem w Szczytnie.

Została pochowana na cmentarzu przy ul. Sienkiewicza w Katowicach.

Odznaczenia Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości (1929) Medal Niepodległości (1933) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 (1934) Srebrny Krzyż Zasługi (1955) Śląski Krzyż Powstańczy (1958) Krzyż Kawalerski Orderu „Polonia Restituta” (1965).

Przypisy

Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1969 Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Odznaczeni Śląskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Ludzie urodzeni w Sosnowcu Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Harcerze