Teodor Dunin (ur. 1 kwietnia 1854 w Wygnanowie, zm. 16 marca 1909 w Warszawie) – polski lekarz internista i działacz społeczny.
Życiorys W 1870 ukończył gimnazjum w Pińczowie i rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, do grona jego wykładowców należeli Włodzimierz Brodowski, Henryk Fryderyk Hoyer i Feliks Nawrocki. W 1876 otrzymał dyplom lekarski cum eximia laude, a następnie został asystentem w klinice Jana Lewińskiego. W 1880 rozpoczął pracę w Szpitalu Dzieciątka Jezus, gdzie cztery lata później został wybrany na ordynatora oddziału wewnętrznego. W 1881 uzyskał stopień doktora medycyny przedstawiając rozprawę na temat patologii nerek. W 1884 po zatargu z duchowym prawosławnym został czasowo zawieszony w sprawowanej funkcji, w związku z tym wyjechał do Paryża, gdzie otrzymał etat w klinice lekarskiej Jeana-Martina Charcota. Współpracował tam z Władysławem Matlakowskim, Alfredem Sokołowskim, Edmundem Biernackim i Władysławem Krajewskim. Po powrocie w 1886 ponownie piastował funkcję ordynatora, na oddziale stworzył pracownię naukową, gdzie prowadzono badania chemiczne, bakteriologiczne i doświadczalne. Dużą część wyposażenia zakupił z własnych funduszy. Przez osiem lat współpracował z Gazetą Lekarską i był redaktorem dodatku „Odczyty kliniczne”. Po 1890 odbył wiele podróży po europejskich ośrodkach leczenia sanatoryjnego, gdzie poznał ideę leczenia gruźlicy wśród niższych warstw społecznych. Swoje wnioski i obserwacje przedstawił wygłaszając 20 stycznia 1899 w Towarzystwie Higienicznym referat dotyczący otwierania prywatnych sanatoriów, które powinny być finansowane w drodze bezinteresownej działalności społecznej. Jako prezes Wydziału Szpitalnego Warszawskiego Towarzystwa Higienicznego zainicjował w 1902 zbiórkę funduszy na budowę zakładu leczniczego dla chorych na gruźlicę w Rudce pod Warszawą. Grunty podarował hrabia Stanisław Sebastian Lubomirski, a w efekcie głośnej akcji propagandowej środki zebrano od warszawskiej arystokracji. Pierwsza część sanatorium została uruchomiona w 1908, niecały rok później Teodor Dunin zmarł w wyniku choroby nowotworowej. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 36-3-30).
thumb|Nagrobek Teodora Dunina na cmentarzu Powązkowskim
Dorobek naukowy Zajmował się chorobami wewnętrznymi, patologią i bakteriologią. Podczas trzydziestu trzech lat praktyki był autorem siedemdziesięciu trzech prac naukowych, między innymi: Niedokrwistość postępująca złośliwa (1878) Spostrzeżenia nad epidemią tyfusu powrotnego (1880) Poszukiwania patologiczne nad zapaleniem nerek (1881) O zmianach anatomicznych w płucach przy ucisku (1884) O przyczynie zapaleń ropnych i zakrzepów żył (1885) Choroba Weila (1888) Neurastenia peryodyczna (1898) O zastosowaniu lewara do wypuszczania płynów z worka opłucnowego
Członkostwo Towarzystwo Lekarskie Warszawskie, od 1879 członek, od 1902 prezes; prezes Wydziału Szpitalnego Warszawskiego Towarzystwa Higienicznego; Stowarzyszenia Lekarzy Polskich, od 1906 prezes; Towarzystwo Naukowe Warszawskie, od 1908 członek.
Zobacz też Duninowie
Przypisy
Bibliografia Encyklopedya Powszechna Kieszonkowa, zeszyt X, Nakład druk i własność Noskowskiego, Warszawa 1888 J. Waldorff, H. Szwankowska, D. Jendryczko, B. Olszewska, Z. Czyńska: Cmentarz Powązkowski w Warszawie. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984, s. 163. . Stanisław Szenic: Cmentarz powązkowski 1891-1918. Warszawa: PIW, 1983, s. 254–255. . Tomasz Kowalczyk „Nasz patron” Samodzielny Specjalistyczny Zespół Zakładów Opieki Zdrowotnej im. dr. Teodora Dunina Reprezentanci nauk medycznych, zmarli członkowie AU w Krakowie, PAU, TNW i PAN. Katedra Historii Medycyny CM UJ
Linki zewnętrzne Publikacje Teodora Dunina w zbiorach Biblioteki Narodowej – wersja cyfrowa na polona.pl
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Polscy interniści Kategoria:Polscy filantropi (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Urodzeni w 1854 Kategoria:Zmarli w 1909 Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie