mały|Zarodniki mały|Cheilocystydy Olszóweczka miodowożółta (Naucoria escharioides (Fr.) P. Kumm.) – gatunek grzybów należący do rodziny podziemniczkowatych (Hymenogastraceae).

Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Naucoria, Hymenogastraceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1818 roku Elias Fries, nadając mu nazwę Agaricus escharioides. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę, nadał mu w 1871 roku Paul Kummer. Synonimy:

Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r. W 2025 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów przy Polskim Towarzystwie Mykologicznym zarekomendowała nazwę olszóweczka miodowa.

Morfologia Kapelusz Średnica 5–30 mm, początkowo wypukły, później płaski, czasem z szerokim i tępym guzkiem, cienki, słabo higroskopijny, w stanie wilgotnym miodowożółty, ochrowy, zwykle w środku nieco ciemniejszy, w stanie suchym jaśniejszy, na brzegu nawet białawy. Powierzchnia filcowata (przez szkło powiększające), brzeg ostry, co najwyżej lekko prążkowany. Blaszki Grube, kremowe, bladożółte do ochrowych, w stanie dojrzałym czasem z oliwkowym odcieniem. Trzon Wysokość 30–70 mm, grubość 1,5–4 mm, czasem pusty. Powierzchnia włóknista, początkowo żółtawa, później stopniowo brązowiejąca od nasady. Miąższ Cienki o niewyraźnym lub lekko rzodkiewkowym zapachu i łagodnym lub nieco gorzkawym smaku. Wysyp zarodników Rdzawy. Cechy mikroskopowe Zarodniki wrzecionowate lub wąsko migdałowate, o wymiarach 9–12,5 × 4,5–6,5 µm, brodawkowate. Cheilocystydy wąsko butelkowate, o wymiarach 30–50 × 4–12 µm, czasami z główkowatymi wierzchołkami. Gatunki podobne Na podobnych siedliskach, czasem razem z olszóweczką miodowożółtą, występuje olszóweczka szerokoblaszkowa (Naucoria scolecina). Jest bardziej rdzawa, ma prążkowany brzeg kapelusza, cieńsze łuski i nieco dłuższe zarodniki. Podobna jest także olszóweczka włóknista (Naucoria luteolofibrillosa) z kapeluszem obwieszonym białawymi włóknami osłonyoraz cheilocystydami jedynie wąsko butelkowatymi, nie główkowatymi.

Występowanie i siedlisko W Europie olszóweczka miodowożółta jest szeroko rozprzestrzeniona i podano wiele jej stanowisk. Podano jej występowanie także w Ameryce Północnej, Rosji i na Nowej Zelandii. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski podano wiele stanowisk.

Naziemny mykoryzowy. Występuje w lasach liściastych, na torfowiskach, w parkach wśród opadłych liści, głównie pod olszami. Owocniki pojawiają się zwykle od lipca do października. Preferuje wilgotne siedliska nad strumieniami, często wśród mchów.

Przypisy

Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Podziemniczkowate