David Monrad Johansen (ur. 8 listopada 1888 w Vefsn, zm. 20 lutego 1974 w Sandvika) – norweski kompozytor.
Życiorys W latach 1904–1915 studiował w konserwatorium w Oslo, gdzie jego nauczycielami byli Per Winge i Christian Johnson (fortepian), Catharinus Elling i Iver Holter (teoria) oraz Karl Nissen (fortepian). Od 1915 do 1916 roku uczył się w Berlinie u Engelberta Humperdincka i Roberta Kahna. Po powrocie do kraju pisał krytyki muzyczne do „Norske Intelligens sedler” (1916–1918) i „Aftenposten” (1925–1945), wydawał też pismo „Norsk Musikerblad” (1917–1918). W 1925 roku otrzymał państwowe stypendium twórcze. W późniejszych latach odbył uzupełniające studia muzyczne w Paryżu (1927) i Lipsku (1933 i 1935).
Twórczość Był przedstawicielem szkoły narodowej w muzyce norweskiej, w swojej twórczości czerpał liczne nawiązania z rodzimej historii, literatury, legend i przyrody. Posługiwał się tradycyjnymi formami z elementami impresjonizmu, harmonika w jego dziełach pełni rolę funkcyjno-kolorystyczną.
Opublikował monografię poświęconą Edvardowi Griegowi (Oslo 1934, 3. wyd. 1956; tłum. ang. 1938).
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Norwescy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1974