Egil Hovland (ur. 18 października 1924 w Mysen, zm. 5 lutego 2013 we Fredrikstad) – norweski kompozytor i organista.
Życiorys W latach 1946–1949 uczył się gry na organach i kompozycji w konserwatorium w Oslo, gdzie jego nauczycielami byli Arild Sandvold i Per Steenberg. W 1949 roku został organistą i kierownikiem chóru Glemmen kirke we Fredrikstad. Uzupełniające studia muzyczne odbył u Bjarnego Brustada w Oslo (1951–1952), Vagna Holmboe’a w Kopenhadze (1954), Aarona Coplanda w Tanglewood (1957) oraz u Luigiego Dallapiccoli we Florencji (1959). Jako organista odbył liczne podróże koncertowe po krajach skandynawskich.
Kawaler Orderu Świętego Olafa (1983).
Twórczość W swojej twórczości początkowo korzystał ze środków neoklasycznych, w latach 60. zaczął posługiwać się techniką serialną. Był pierwszym norweskim kompozytorem, który użył skali dwunastodźwiękowej jako podstawy kompozycji (Suita na flet i smyczki, 1959). Nawiązywał do tradycji chorału gregoriańskiego, z drugiej strony eksperymentując z awangardowymi nurtami, korzystał z elementów aleatoryzmu i muzyki elektronicznej. Ważne miejsce w jego twórczości zajmuje muzyka kościelna o niekonwencjonalnym charakterze, wykorzystująca w oprawie liturgii tancerzy czy udział zgromadzenia wiernych.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Norwescy kompozytorzy Kategoria:Norwescy organiści Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 2013 Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Olafa