thumb|240px|Tablica w Zwierzyńcu upamiętnienie miejscowych partyzantów z Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich Potyczka pod Zwierzyńcem – partyzancki atak na kolumnę niemiecką mający miejsce 31 lipca 1944 roku na szosie obok wsi Zwierzyniec, przeprowadzony i zakończony sukcesem przez oddział Armii Krajowej, w ramach Akcji „Burza”.

Przebieg zasadzki i konsekwencje Oddział Armii Krajowej kwaterujący w Szańcu dowodzony (w zastępstwie dowódcy por. Władysława Kozłowskiego) przez podporucznika Mieczysława Łaganowskiego ps. Wilgę składał się z 75 partyzantów, 73 Polaków oraz 2 żołnierzy z Armii Czerwonej. Tworzyło do pięcioosobowe dowództwo oraz dwóch sanitariuszy, czterech kucharzy i siedmiu woźniców, którzy do dyspozycji mieli tabory składające się z 7 wozów konnych.

Gdy z poariańskich murów ruin przez lornetkę jeden z partyzantów wypatrzył dym unoszący się nad Buskiem, dowodzący oddziałem domyślił się, że zbliżające się czołówki pancerne które uchwyciły przyczółek nad Wisłą zbliżają się do Buska, w związku z czym Niemcy szykują się do opuszczenia miasta. Postanowił urządzić zasadzkę na wycofujących się Niemców przy szosie z Buska do Chmielnika. Na miejsce zasadzki wybrał wzgórza na wschód od wsi Zwierzyniec. Nie pomylił się, partyzanci zajmujący pozycje bojowe w rowach po oby stronach drogi i na wzgórzach wkrótce zobaczyli kolumnę samochodów w Mikułowicach, jadącą od strony Buska. Kolumnę tworzył czarny Opel, dwa auta ciężarowe i prawdopodobnie autobus. Gdy kolumna znalazła się w polu rażenia partyzanckiej broni, po podjęciu próby zatrzymania, została ostrzelana. W czasie wymiany ognia zabitych zostało 17 żołnierzy niemieckich. Taką liczę zabitych podali świadkowie którzy po bitwie ładowali ciała na samochody. Straty partyzanckie były niewielkie, zważywszy że nie było zabitych a jedynie trzech rannych.

W obawie przed dotarciem na pole bitwy kolejnych niemieckich pododdziałów, oddział AK ruszył na wschód i przez wieś Elżbiecin pomaszerował w stronę lasu koteckiego. Szybkie opuszczenie miejsca zasadzki okazało się konieczne ponieważ nim akowcy dotarli do lasu nad okolicą pojawił się niemiecki samolot rozpoznawczy. Po koncentracji oddziałów Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich zarządzonej na 3 sierpnia 1944 w rejonie Janiny i lasów koteckich 6 sierpnia partyzanci wsparci przez radziecką czołówkę pancerną wkroczyli do Buska-Zdroju, uwalniając na kilka dni mieszkańców od okupacji niemieckiej. Zmierzający 9 sierpnia 1944 do wyzwolonego przez partyzantów AK i BCh miasta Buska Szczepan Koruba ps. Bosman dowódca plutonu BCh, na szosie z Chmielnika do Buska na wysokości Elżbiecina natknął się na niemiecki patrol złożony z dwóch pojazdów pancerny. Ucieczka nie powiodła się. Został zabity pod wsią Elżbiecin przez załogę jednego z transporterów opancerzonych, który ruszył za nim w pościg.

Upamiętnienie Wydarzenia te oraz uczestników walk upamiętnia pomnik w Wygodzie Kozińskiej oraz tablica pamiątkowa w Zwierzyńcu.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Bitwy Armii Krajowej Kategoria:1944 w Generalnym Gubernatorstwie Kategoria:Bitwy w 1944 Kategoria:Bitwy II wojny światowej z udziałem Niemiec