thumb|240px|Tablica w Zwierzyńcu upamiętnienie miejscowych partyzantów z Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich Potyczka pod Zwierzyńcem – partyzancki atak na kolumnę niemiecką mający miejsce 31 lipca 1944 roku na szosie obok wsi Zwierzyniec, przeprowadzony i zakończony sukcesem przez oddział Armii Krajowej, w ramach Akcji „Burza”.
Przebieg zasadzki i konsekwencje Oddział Armii Krajowej kwaterujący w Szańcu dowodzony (w zastępstwie dowódcy por. Władysława Kozłowskiego) przez podporucznika Mieczysława Łaganowskiego ps. Wilgę składał się z 75 partyzantów, 73 Polaków oraz 2 żołnierzy z Armii Czerwonej. Tworzyło do pięcioosobowe dowództwo oraz dwóch sanitariuszy, czterech kucharzy i siedmiu woźniców, którzy do dyspozycji mieli tabory składające się z 7 wozów konnych.
Gdy z poariańskich murów ruin przez lornetkę jeden z partyzantów wypatrzył dym unoszący się nad Buskiem, dowodzący oddziałem domyślił się, że zbliżające się czołówki pancerne które uchwyciły przyczółek nad Wisłą zbliżają się do Buska, w związku z czym Niemcy szykują się do opuszczenia miasta. Postanowił urządzić zasadzkę na wycofujących się Niemców przy szosie z Buska do Chmielnika.