Silny (właśc. Andrzej Robakowski) – postać fikcyjna, główny bohater powieści Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną Doroty Masłowskiej.

Charakterystyka Andrzej „Silny” Robakowski jest dresiarzem przeżywającym problemy egzystencjalne. Z jego perspektywy prowadzona jest narracja. Rozpad jego związku z Magdą stanowi punkt wyjścia powieści. Po zerwaniu z Magdą Silny spotyka się z innymi kobietami: Andżelą, Nataszą i Alą. Ostatnią poznaną przez Silnego kobietą jest Dorota Masłoska – policyjna urzędniczka i alter ego autorki powieści, która prowadzi przesłuchanie Silnego po tym, jak ten wraz z „Lewym” zostali aresztowani po festynie z okazji Dnia bez Ruska. Podczas przesłuchania Silny próbuje podrywać Masłoską, jednak zaczyna przeczuwać, że musi być z protokolantką spokrewniony. Boi się Masłoskiej, która pod wpływem szaleństwa tworzy świat, w którym żyje. Po wyjściu z komisariatu uderza głową w mur, po czym trafia do szpitala. Po odzyskaniu przytomności rozmawia z Nataszą i Andżelą, które odwiedziły go w szpitalu. W szpitalu ponownie widzi się z Masłoską, którzy przy Silnym przygotowuje się do matury poprawkowej. Masłoska, która zostaje pozbawiona języka, pozbawia życia Silnego, odłączając go od aparatury podtrzymującej życie i przejmując jego język. Po zabójstwie Masłoska przejmuje narrację powieści.

Silny jest przedstawiony jako człowiek niepotrafiący planować swoich działań w dłuższej perspektywie oraz szybko się zniechęcający. Jednocześnie charakteryzuje się spostrzegawczością i inteligencją. Jego stosunek do świata jest podejrzliwy, uważnie obserwuje kobiety, z którymi nawiązuje relacje, wykazuje również wrażliwość. Jest uzależniony od amfetaminy. Uważa, że Polska jest zagrożona zarówno przez „Ruskich” jak i przez świat zachodni. Jego wizja kapitalizmu charakteryzuje się naiwnością.

W literaturze naukowej Silny jest zestawiany z bohaterem romantycznym, przy czym jego rozdarcie wewnętrzne, rozczarowanie, wyobcowanie oraz patriotyzm przybiera formę groteski. Problemy psychiczne Silny próbuje uciszyć alkoholem i narkotykami. Nie mogąc poradzić sobie z bólem egzystencjalnym zrzuca odpowiedzialność za swoje niepowodzenia „Ruskim”.

Jego wypowiedzi zawierają błędy językowe i gramatyczne. Wypowiadając się, przeplata słownictwo potoczne i wulgaryzmy z terminami, znanymi wyłącznie wśród osób wykształconych. Zastosowany przez Dorotę Masłowską język, którym posługuje się Silny i pozostali bohaterowie powieści był przedmiotem dyskusji wśród literaturoznawców i dziennikarzy. Według interpretacji Andrzeja Polaka język Silnego kształtuje głównie szum informacyjny, a nie język ulicy. Wojciech Staszewski na łamach „Gazety Wyborczej” określił książkę jako monolog Silnego, tępego dresiarza z Trójmiasta. Pojawiająca się w mediach interpretacja Silnego jako niewykształconego dresiarza spotkała się z krytyką, m.in. ze strony Przemysława Czaplińskiego.

Ekranizacja W ekranizacji powieści, wyreżyserowanej przez Xawerego Żuławskiego, w rolę Silnego wcielił się Borys Szyc. Podobnie jak w powieści, narracja filmu prowadzona jest z perspektywy Silnego.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Postacie z polskich utworów literackich Kategoria:Postacie z adaptacji filmowych