Janusz Mil (ur. 25 lipca 1951 we Wrocławiu, zm. 25 kwietnia 1985 w Gdańsku) i Sławomir Mil (ur. 16 sierpnia 1946 w Szubinie) – bracia, polscy pisarze fantastyki naukowej, których kluczowe utwory były napisane wspólnie.

Życiorys Sławomir urodził się 16 sierpnia 1946 w Szubinie, a Janusz 25 lipca 1951 we Wrocławiu. Obydwaj ukończyli Wydział Elektroniki Politechniki Gdańskiej (Sławomir w 1969; Janusz w 1975). Sławomir w 1975 uzyskał tam stopień naukowy doktora na Wydziale Budowy Maszyn. Obydwaj byli zawodowo związani z tą uczelnią. Sławomir pracował tamże jako adiunkt w Instytucie Informatyki, a Janusz w Ośrodku Obliczeniowym uczelni.

Janusz zmarł 25 kwietnia 1985 w Gdańsku na skutek wypadku. Maciej Parowski, opisał go jako „pierwszego pisarza SF młodego pokolenia, którego żegnamy na łamach »Fantastyki«”.

Twórczość Zadebiutowali pisarsko wspólnie napisanym opowiadaniem „Klepsydra” na łamach „Młodego Technika” (1978 nr 1). Opowiadania to pozytywnie ocenił Maciej Parowski, pisząc o nim, że był to „wstrząsający i mądry tekst”, jeden z najlepszych, jeśli nie najlepszy, w antologii Spotkanie w przestworzach – antologia młodych, w której został później przedrukowany.

Bracia następnie opublikowali, już indywidualnie, po kilka opowiadań, w większości także zamieszczonych na łamach „Młodego Technika”. Sławomir był autorem sześciu, a Janusz, ośmiu opowiadań; ostatnie opowiadanie Sławomira ukazało się w „Młodym Techniku” w 1991 roku.

Według Andrzeja Niewiadowskiego i Antoniego Smuszkiewicza, główną tematyką twórczości Milów było „modelowania procesów biologicznych i społecznych” (podobnie Parowski napisał, że bracia byli specjalistami od „technik cyfrowych i modelowania”).

Obydwaj bracia są współautorami powieści Exodus VI (Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984). Według Niewiadowskiego i Smuszkiewicza, powieść ta nawiązuje do fantastycznonaukowych motywów takich jak „koncepcja… katastrofy, motywacje socjologiczne (przypominające w pewnym sensie teorię przypadku Stanisława Lema), refleksje o charakterze psychologicznym”). Parowski zrecenzował ją dla „Fantastyki”; według krytyka, jej główne motywy to genetyka i socjotechnika w kosmosie. Parowski dostrzegł w powieści pewne mankamenty w wykonaniu, pisząc, że „jest lepiej pomyślana niż zrobiona” i „przydałby się jej literacki szlif”, ale „od strony intelektualnej” jest udana, i ma duży potencjał do ekranizacji.

Przypisy

Kategoria:Polscy autorzy fantastyki naukowej Kategoria:Absolwenci Politechniki Gdańskiej