Władysław Godfreyow (ur. 16 maja 1886 w Tarnopolu – zm. w 1957 w Nowym Sączu)Eugeniusz Lebdowicz, Maria Lebdowiczowa, Dawni Piwniczanie. Słownik biograficzny, Piwniczna-Zdrój, Nowy Sącz, 2006. – kapitan Wojska Polskiego, lekarz weterynarii.

Ukończył Gimnazjum w Samborze i seminarium nauczycielskie. W 1911 roku jako jednoroczny ochotnik służył w 1 pp obrony krajowej w WiedniuMaciej Bylczyński, Ród Godfrey, „Rocznik Tarnowski” T. 13 (2008), s. 45–55.. Od 1912 pracował w Komisariacie Targowym w Krakowie i rozpoczął studia w Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po wybuchu wojny służył od 3 marca 1914 do 6 września 1915 na froncie wschodnim jako dowódca plutonu w 33 pp obrony krajowej w Beskidach, m.in. pod Magurą Małastowską. We wrześniu 1915 dostał się do niewoli i został wywieziony do Jarańska w obwodzie kirowskimWłodzimierz A. Gibasiewicz, O wolność Polski. Lekarze zwierząt, T. 1, Warszawa, Wyd. Ridero, 2022.. Będąc jeńcem pracował w szpitalu wojskowym. W roku 1917 został wywieziony do Moskwy, gdzie z braku personelu medycznego także pomagał w szpitalu wojskowym. Po uwolnieniu i powrocie z Rosji służył jako lekarz wojskowy w szpitalu w Czyżynach pod Krakowem. 7 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego i został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem z dn. 10 marca 1919. 17 maja 1920 objął dowodzenie kompanii w 8 Batalionie Celnym w Szczawnicy. Następnie służył w 1 pułku artylerii górskiej w Nowym Sączu i 3 psk w Wołkowysku. W czasie służby wojskowej w latach 1921–1927 ukończył Akademię Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie. W lutym 1927 został przeniesiony do 23 puł w Mołodecznie, a następnie w Podbrodziu. Od 1928 do 1930 r. był ponownie lekarzem wet. w 1 pułku artylerii górskiej w Nowym Sączu. Ukończył kurs oficerski w Grudziądzu i awansował na kapitana ze starszeństwem z dn. 1 stycznia 1930 z 1 lokatą. W latach 1930–1938 służył w 5 dak w Krakowie. Latem 1938 podczas manewrów dostał zawału serca i przeszedł w stan spoczynku. Zamieszkał w Piwnicznej, gdzie został dyrektorem rzeźni miejskiej. Zmobilizowany w sierpniu 1939 r. brał udział w kampanii wrześniowej w składzie Armii „Kraków”. Po agresji ZSRR na Polskę wzięty do niewoli sowieckiej znalazł się w transporcie do Starobielska. Uciekł z transportu w okolicach StanisławowaBarbara Godfreyow, Wspomnienia okupacyjne „Almanach Sądecki” 2009, nr 3/4, s. 49–50.. Pracował jako weterynarz we wsi Uhorniki w rejonie kołomyjskim. W 1940 udało mu się uciec i wrócić do Piwnicznej. Pracował tam ponownie w rzeźni. Dzięki tej pracy (dostępowi do żywności) mógł pomóc okolicznym rodzinom romskim z Rytra. Dzięki niemu kilkoro dzieci romskich uniknęło wywózki do Auschwitz (KL) i zagłady i przeżyło wojnę.

Władysław Godfreyow zmarł w roku 1957 w Nowym Sączu. Spoczywa na Cmentarzu Komunalnym przy ul. Rejtana w Nowym Sączu. mały|Tablica na grobie

Rodzina Był synem Adolfa inżyniera i działacza „Sokoła” i Emilii Weber von Webersfeld – nauczycielki śpiewu i gry na fortepianie. Miał dwie córki – Krystynę i Barbarę – działaczkę harcerską.

Przypisy

Bibliografia Romowie i Sinti w KL Auschwitz, P. Setkiewicz, Sł. Kapralski, J. Dębski, Oświęcim, Wyd. Muzeum A.-B., 2025. Barbara Godfreyow, Wspomnienia okupacyjne „Almanach Sądecki” 2009, nr 3/4, s. 49–50. Włodzimierz A. Gibasiewicz, O wolność Polski. Lekarze zwierząt, T. 1, Warszawa, Wyd. Ridero, 2022.

Kategoria:Absolwenci Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie Kategoria:Absolwenci gimnazjum w Samborze Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Kapitanowie weterynarii II Rzeczypospolitej Kategoria:Lekarze weterynarii Kategoria:Ludzie związani z Piwniczną-Zdrojem Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Artylerii Górskiej (II RP) Kategoria:Pochowani w Nowym Sączu Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1957 Kategoria:Żołnierze austro-węgierscy w niewoli rosyjskiej w czasie I wojny światowej