Władysław Godfreyow (ur. 16 maja 1886 w Tarnopolu – zm. w 1957 w Nowym Sączu)Eugeniusz Lebdowicz, Maria Lebdowiczowa, Dawni Piwniczanie. Słownik biograficzny, Piwniczna-Zdrój, Nowy Sącz, 2006. – kapitan Wojska Polskiego, lekarz weterynarii.
Ukończył Gimnazjum w Samborze i seminarium nauczycielskie. W 1911 roku jako jednoroczny ochotnik służył w 1 pp obrony krajowej w WiedniuMaciej Bylczyński, Ród Godfrey, „Rocznik Tarnowski” T. 13 (2008), s. 45–55.. Od 1912 pracował w Komisariacie Targowym w Krakowie i rozpoczął studia w Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po wybuchu wojny służył od 3 marca 1914 do 6 września 1915 na froncie wschodnim jako dowódca plutonu w 33 pp obrony krajowej w Beskidach, m.in. pod Magurą Małastowską. We wrześniu 1915 dostał się do niewoli i został wywieziony do Jarańska w obwodzie kirowskimWłodzimierz A. Gibasiewicz, O wolność Polski. Lekarze zwierząt, T. 1, Warszawa, Wyd. Ridero, 2022.. Będąc jeńcem pracował w szpitalu wojskowym. W roku 1917 został wywieziony do Moskwy, gdzie z braku personelu medycznego także pomagał w szpitalu wojskowym. Po uwolnieniu i powrocie z Rosji służył jako lekarz wojskowy w szpitalu w Czyżynach pod Krakowem. 7 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego i został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem z dn.