10 marca 1919. 17 maja 1920 objął dowodzenie kompanii w 8 Batalionie Celnym w Szczawnicy. Następnie służył w 1 pułku artylerii górskiej w Nowym Sączu i 3 psk w Wołkowysku. W czasie służby wojskowej w latach 1921–1927 ukończył Akademię Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie. W lutym 1927 został przeniesiony do 23 puł w Mołodecznie, a następnie w Podbrodziu. Od 1928 do 1930 r. był ponownie lekarzem wet. w 1 pułku artylerii górskiej w Nowym Sączu. Ukończył kurs oficerski w Grudziądzu i awansował na kapitana ze starszeństwem z dn. 1 stycznia 1930 z 1 lokatą. W latach 1930–1938 służył w 5 dak w Krakowie. Latem 1938 podczas manewrów dostał zawału serca i przeszedł w stan spoczynku. Zamieszkał w Piwnicznej, gdzie został dyrektorem rzeźni miejskiej. Zmobilizowany w sierpniu 1939 r. brał udział w kampanii wrześniowej w składzie Armii „Kraków”. Po agresji ZSRR na Polskę wzięty do niewoli sowieckiej znalazł się w transporcie do Starobielska. Uciekł z transportu w okolicach StanisławowaBarbara Godfreyow, Wspomnienia okupacyjne „Almanach Sądecki” 2009, nr 3/4, s. 49–50.. Pracował jako weterynarz we wsi Uhorniki w rejonie kołomyjskim. W 1940 udało mu się uciec i wrócić do Piwnicznej. Pracował tam ponownie w rzeźni. Dzięki tej pracy (dostępowi do żywności) mógł pomóc okolicznym rodzinom romskim z Rytra.