Willy Lindstaedt (ur. 30 grudnia 1905 w Tuczu, zm. 21 stycznia 1991 w Mosbach) – niemiecki psycholog wojskowy i wykładowca akademicki, doktor psychologii.
Życiorys Urodził się w małej wsi Braunsberg na Pomorzu (współcześnie Tucze). Studiował psychologię, pedagogikę, filozofię, matematykę i fizykę w Berlinie i Getyndze. W 1934 roku uzyskał doktorat z filozofii. W latach 1933–1942 pełnił funkcję biegłego Wehrmachtu, pracując w Szczecinie, Wiesbaden i Berlinie. W Berlinie został dyrektorem naukowym biura selekcji kandydatów na oficerów Luftwaffe. 1 stycznia 1939 roku został mianowany na radcy rządowego (Regierungsrat).
W sierpniu 1942 został członkiem Instytutu Kryminologii przy Urzędzie Policji Kryminalnej Rzeszy w Berlinie. W tej funkcji został oddelegowany do Wehrmachtu. Na początku 1944 roku i pracował jako biegły psycholog ds. nieletnich w różnych sądach. Pracując w Berlinie, Lindstaedt ukończył czterosemestralny kurs psychoterapii w Instytucie Badań Psychologicznych i Psychoterapii, uczestnicząc w seminariach wieczorowych.
Od 1 sierpnia 1945 do 31 grudnia 1947 był urzędnikiem (Regierungsrat) w urzędach przemysłowych w Wiesbaden i Frankfurcie. Od 1 stycznia 1948 roku był konsultantem ds. poradnictwa zawodowego w Krajowym Urzędzie Pracy Dolnej Saksonii oraz kierownikiem działu poradnictwa zawodowego w Urzędzie Pracy w Hanowerze. Przez cztery lata uczył również nieetatowo w Szkole Pracy Socjalnej w Hanowerze. Od wiosny 1953 do końca sierpnia 1958 roku pracował w Krajowym Urzędzie Pracy Nadrenii-Hesji-Nassau w Koblencji. Był tam starszym urzędnikiem i głównym psychologiem, konsultantem ds. prasy i radia oraz doradcą absolwentów szkół średnich.
Lindstaedt wykładał między innymi na Uniwersytecie w Moguncji i w kolegiach nauczycielskich oraz pracował jako biegły sądowy z zakresu psychologii zawodowej. Był również biegłym psychologiem nieletnich w Sądzie Rejonowym i Pracy w Koblencji.
Od 1 września 1958 służył jako psycholog wojskowy w siłach zbrojnych Republiki Federalnej Niemiec (Bundeswehrze) w Kolonii i Monachium, a od lutego 1959 roku w Federalnym Ministerstwie Obrony w Bonn, jako konsultant pomocniczy w Departamencie Psychologii Wojskowej i zastępca Głównego Psychologa Wojskowego. W 1959 roku został mianowany starszym radcą rządowym (Oberregierungsrat), w 1963 roku dyrektorem rządowym, a w 1968 starszym dyrektorem rządowym. Willy Lindstaedt był odpowiedzialny za ocenę zdolności i przydatności poborowych; pracował również w niepełnym wymiarze godzin w poradnictwie małżeńskim i rodzinnym. Pod koniec 1968 roku przeszedł z czynnej służby na własną prośbę na emeryturę. W 1976 roku otworzył prywatną praktykę psychologiczną, oferującą poradnictwo życiowe i rodzinne. Zmarł 21 stycznia 1991 roku w Mosbach w Badenii.
W 1969 otrzymał Order Zasługi Republiki Federalnej Niemiec – Krzyż Zasługi 1. Klasy (Bundesverdienstkreuz 1. Klasse). Prace naukowe Lindstaedta znajdują się w Archiwum Badań nad Historią Psychologii w Uniwersytet Kształcenia na Odległość w Hagen (FernUniversität in Hagen). Są to głównie dokumenty z czasów, gdy służył w Bundeswehrze.
Publikacje
Was kann die Mittelschülerin (Realschülerin) werden?, Maaßen, Nikolaus. - Hannover : Schroedel, 1957 Experimentelle Untersuchungen über das Küchenmeister-Phänomen, Stuttgart, 1935
Odznaczenia 2011: Order Zasługi Republiki Federalnej Niemiec – Krzyż Zasługi 1. Klasy (Bundesverdienstkreuz 1. Klasse)
Przypisy
Kategoria:Niemieccy psycholodzy Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1991