René Vallery-Radot (ur. 1 października 1853 w Paryżu, zm. 24 stycznia 1933 tamże) – francuski pisarz, zięć Louisa Pasteura, autor jego pierwszej biografii. W 1901 roku był nominowany do literackiej Nagrody Nobla.
Życiorys René Vallery-Radot urodził się 1 października 1853 w Paryżu. Jego ojcem był krytyk literacki, bibliotekarz w Luwrze i francuski polityk, Vallery Radot, a matką Rosella Guiard. Studiował w , gdzie zaprzyjaźnił się z synem Louisa Pasteura, Jeanem-Baptiste’em Pasteurem, a następnie na wydziale prawa w Paryżu.
W latach 1874-1878 Vallery-Radot napisał dwie powieści: Le journal d'un Volontaire d'un an au 10e de Ligne (kronikę swojej służby ochotniczej w 1873) oraz Journal de l'Etudiant d'aujourd'hui. Za pierwszą z nich otrzymał swoją pierwszą z trzech nagród przyznanych mu przez Akademię Francuską. W 1876 został sekretarzem , dyrektora czasopisma „Revue des Deux Mondes”.
W 1879 Vallery-Radot został sekretarzem Charlesa de Freycinet (ministra obrony i spraw zagranicznych oraz premiera Francji). 4 listopada tego roku poślubił Marie-Louise Pasteur, córkę Louisa Pasteura, z którą miał dwoje dzieci, Camille i . W latach 1879-1895 pomagał Louisowi Pasteurowi w konfrontacji z jego krytykami. Nawiązał kontakt z prasą i otrzymał od teścia zadanie przeglądania listów, odpowiedzi polemistom i przemówień. Dbał o zdrowie Pasteura i towarzyszył mu w podróżach wymuszonych licznymi zaproszeniami, które otrzymywał z całej Francji.
W 1884 Vallery-Radot opublikował biografię Louisa Pasteura Histoire d'un savant par un ignorant. Brał udział w inauguracji Instytutu Pasteura w 1888, a także w uroczystości jubileuszowej na Sorbonie w 1892. W 1895, po śmierci Pasteura, rozpoczął pisanie jego kolejnej biografii La vie de Pasteur (opublikowanej w 1900), która szybko została przetłumaczona na wiele języków.
W 1912 Vallery-Radot wydał w bardzo ograniczonym nakładzie album Pasteur, dessinateur et pastelliste, w którym zebrane były portrety matki, ojca, sąsiadów, przyjaciół i krewnych Louisa Pasteura. W 1913, po śmierci (zmarłej w 1910), opublikował broszurę zatytułowaną Madame Pasteur, w której opisuje ją jako idealny przykład żony naukowca.
W latach 1914-1918 Vallery-Radot założył organizację Société des amis des soldats aveugles („Towarzystwo Przyjaciół Niewidomych Żołnierzy”), której został pierwszym prezesem. W okresie od 1917 do 1933 sprawował funkcję przewodniczącego zarządu Instytutu Pasteura.
René Vallery-Radot zmarł 24 stycznia 1933 w szpitalu należącym do Instytutu Pasteura w Paryżu.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1853 Kategoria:Zmarli w 1933 Kategoria:Francuscy prozaicy XIX wieku Kategoria:Francuscy prozaicy XX wieku