Ośrodek Wyszkolenia Broni Pancernej – szkolna jednostka pancerna Polskich Sił Zbrojnych.
Organizacja i działalność szkoleniowa Równolegle z przekształceniami organizacyjnymi jednostek Wojska Polskiego przybyłymi z terenu ZSRR i Palestyny ze wszystkich oddziałów na terenie Środkowego Wschodu zorganizowano jednolitą Armię Polska na Wschodzie. W jej składzie znajdowała się w trakcie organizacji i formowania 2 Brygada Czołgów. Ze względu na potrzebę zintensyfikowania szkolenia motorowego i pancernego oraz szkolenia specjalistów z zakresu broni pancernej rozkazem dowództwa APW L.dz.299/I/Tjn./42 z dnia 22 października 1942 w Quizil Ribat zarządzono sformowanie w składzie 2 Brygady Czołgów, Ośrodka Wyszkolenia Broni Pancernej. Funkcjonowanie OWBPanc w składzie 2 BCz miało charakter tymczasowy, ponieważ z chwilą wyjścia brygady na front Ośrodek miał wyjść ze składu brygady i zostać podporządkowany bezpośrednio pod komendę Centrum Wyszkolenia Armii. Ośrodek miał funkcjonować na prawach szkolnego batalionu. skupiając kursy i szkolenia: aplikacyjne broni pancernej dla oficerów i podoficerów z innych rodzajów broni, kursy aplikacyjne dla oficerów technicznych innych rodzajów broni, Szkołę Podchorążych Rezerwy Broni Pancernej, kursy kierowców i mechaników, które miały działać w formie kompanii szkolnej. Dodatkowe zadanie to szkolenie nadwyżki i uzupełnienia dla jednostek pancernych w polu. Proces szkolenia miała zabezpieczać kolumna sprzętu ćwiczebnego przydzielona przez dowódcę brygady. OWBPanc powstał w oparciu przybywającą dotychczas przy 2 BCz część kadry i szkołę podchorążych Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej i przybyły na początku września 1942 z PSZ w ZSRR Ośrodek Szkolenia Broni Pancernej istniejący w składzie CWA. Etatowo Ośrodek miał liczyć 35 oficerów i 114 podoficerów i szeregowców stanu stałego. Komendantem Ośrodka był mjr Stanisław Szostak.
W przesłanych przez dowództwo APW wytycznych wyszkolenia na okres zimowo-wiosenny 1942/43 L.dz.720/Tjn./III/42 z dnia 23 listopada 1942 zarządzono uruchomienie: kursu dowódców plutonów czołgów, kursu oficerów technicznych broni pancernej, kursu kierowców i mechaników, kursy warsztatowe, szkolenie z zakresu łączności broni pancernej. Dodatkowo nakazano rozpocząć szkolenie nadwyżek i uzupełnień dla broni pancernej. Ponadto nakazano rozpoczęcie działalność przez Szkołę Podchorążych Rezerwy Broni Pancernej, która była ewakuowana z ZSRR wraz z Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej.
Do prowadzonej w Ośrodku SPRBPanc dołączono również klasę podchorążych kawalerii pancernej, którzy dotychczas byli zgrupowani przy pułku ułanów Karpackich i w większości z niego się wywodzili. Po połączeniu obu klas szkoły w połowie grudnia I kurs SPRBPanc i Kaw. liczył 103 kandydatów na podchorążych. Komendantem I kursu był por. Mieczysław Kłosiński. W dniu 27 lutego 1943 kurs ukończyło 101, tytuł podchorążego otrzymało 84 żołnierzy, 17 oczekiwało na zweryfikowanie ich cenzusu wykształcenia. 1 lutego 1943 rozpoczęto szkolenie II kursu SPRBPanc liczący 84 słuchaczy, wywodzili się oni z SPRBPanc wchodzącej w skład OSBPanc. ewakuowanych wraz z nim z ZSRR pod koniec sierpnia 1942. Komendantem II kursu był początkowo kpt. Stanisław Ezman, następnie kpt. Jerzy Rędziejewski. Ostatnim komendantem w 1943 był por. Marian Rudnicki. II kurs został zakończony 12 czerwca 1943, na którego zakończeniu obecny był Naczelny Wódz gen. broni Władysław Sikorski. Jednocześnie w Ośrodku były prowadzone kursy aplikacyjne dla oficerów i podchorążych broni pancernej.
W Ośrodku prowadzono kurs dowódców plutonów czołgów, kursy mechaników i pomocników mechaników, kursy elektromechaników. Wszyscy szkolący się oficerowie i podchorążowie łącznie 378 oficerów i podchorążych uczestniczyli w szczegółowym zaznajomieniu się z wszystkimi pojazdami pancernymi i samochodowymi użytkowanymi w formacjach pancernych i kawalerii pancernej Armii Polskiej na Wschodzie. Pojazdy te były zgrupowane w batalionie zapasowym czołgów, który funkcjonował przy Ośrodku.
W związku z reorganizacją dowodzenia 23 czerwca 1943 Ośrodek Wyszkolenia Broni Pancernej wszedł w skład batalionu zapasowego czołgów, którego dowódcą mianowano mjr. Witolda Hankisza. Jednocześnie wydzielono część kadry dowódczej i instruktorskiej z niezbędną obsługą na bazie której zorganizowano Ośrodek Wyszkolenia Motorowego i Broni Pancernej. W tym kształcie Ośrodek wszedł w skład CWA. 5 lipca batalion zapasowy czołgów przeszedł do Palestyny i zakwaterowany został w obozie w Gedera. W ślad za batalionem czołgów zapasowych do Palestyny przybył OWM i BPanc został skierowany do obozu Gedera prowadził on od sierpnia 1943 jeden z dwóch centralnych kursów kierowców. 3 września dowództwo batalionu zapasowego czołgów objął mjr Zygmunt Chabowski. W październiku batalion wydzielił znaczne uzupełnienia dla 2 BPanc. 5 stycznia 1944 dowództwo batalionu objął kpt. Bronisław Rafalski.
Pod koniec października 1943 na terenie Palestyny rozpoczął się III kurs Szkoły Podchorążych Rezerwy Broni Pancernej i Kawalerii Pancernej. Ośrodek Wyszkolenia Motorowego i Broni Pancernej wraz z Centrum Wyszkolenia Armii dzielił swój dalszy byt organizacyjny. Natomiast batalion zapasowy czołgów przydzielony został do 7 Zapasowej Dywizji.
Obsada personalna i struktura organizacyjna
Komenda Ośrodka komendant - mjr/ppłk Stanisław Szostak I zastępca komendanta (dyrektor nauk) - mjr Edward Chrościcki II zastępca komendanta (kwatermistrz) - mjr Edward Capałła (od VI 1943)
Organizacja OWBPanc Komenda Ośrodka adiutant ośrodka pluton administracyjno-gospodarczy dyrektor nauk + wykładowcy komisja regulaminowa oficer techniczny lekarz oficer gospodarczy kurs dowódców plutonów czołgów (oficerowie) Szkoła Podchorążych Rezerwy Broni Pancernych i Kawalerii Pancernej kompania szkolana kurs kierowców kurs mechaników pluton warsztatowy kolumna sprzętu ćwiczebnego pluton samochodów pluton czołgów pluton łączności.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wojska pancerne Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Szkolnictwo Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Armia Polska na Wschodzie