Dražice – ruiny zamku w miejscowości o tej samej nazwie, która administracyjnie stanowi część miasta Benátky nad Jizerou w powiecie Mladá Boleslav w kraju środkowoczeskim. Zamek stoi nad prawym brzegiem rzeki Izery, na wysokości 220 m n.p.m., i jest chroniony jako zabytek kultury Republiki Czeskiej.
Historia Pierwsza pisemna wzmianka o zamku pochodzi z 1264 roku, a jego budowniczym był najprawdopodobniej burgrabia Zamku Praskiego Řehoř (Řehník) z Litovic. Jego syn, praski biskup Jan IV z Dražic, polecił w latach 1333–1334 przeprowadzić znaczącą przebudowę zamku. Przebudową kierowała strzecha budowlana (warsztat) mistrza Viléma. Kolejnym właścicielem został brat Jana, Řehoř, a później także bratanek Jan z Dražic, który założył pobliskie miasto Nové Benátky, dziś Benátky nad Jizerou. W 1400 roku Dražice wymienia się jako znajdujące się w posiadaniu rodu Vartenberków, a dwa lata później zamek zdobył Aleš Škopek z Dubé. W czasie wojen husyckich zamek w 1424 roku został spalony przez wojsko katolickie, lecz następnie go odbudowano. Ponownie został zdobyty i spalony najpewniej w 1448 roku przez wojska króla Jerzego z Podiebrad. W tym okresie należał do rodu panów z Kunvaldu, którzy sprzedali go Hynkowi Bořicie z Martinic, a ten w 1512 roku Fryderykowi z Dohnów. Dohnowie jednak w 1526 roku zbudowali w Benátkach nowy zamek. Później warownia została prawdopodobnie opuszczona, ale jako „pusta” jest wymieniana dopiero w 1599 roku. lewo|mały|Wnętrze pałacu z kominami od kominków oraz zachowanym odciskiem zrębowej komory na trzeciej kondygnacji mały|Torzo wieży z kaplicą
Wygląd architektoniczny Zamek stał na niewielkiej, mało wyrazistej ostrodze na tarasie rzecznym nad Izera. Nie znamy wyglądu przedzamcza, ponieważ w jego miejscu powstał późniejszy folwark gospodarczy. Rdzeń zamku otaczała szeroka fosa, a poza stroną czołową także wał. Chronił go mur obronny, za którym znajdował się stołp, poświadczony badaniami archeologicznymi. Za wieżą stał dwutraktowy pałac. Kolejny budynek znajdował się przy murze obronnym w czołowej części zamku. Podczas przebudowy Jana IV z Dražic podwyższono mur obronny i wzmocniono go międzymurzem. Ze starego pałacu zachowało się jedynie przyziemie, nad którym powstały trzy mieszkalne kondygnacje, uzupełnione o wieżę ustępową oraz wieżę z kaplicą. Pomieszczenia mieszkalne pałacu miały płaskie stropy i były ogrzewane kominkami. W pozostałościach murów zachowały się odciski zrębowej komory oraz wysokiej jakości detale kamieniarskie. W północno-wschodnim narożniku rdzenia powstał mniejszy pałac.
Zgodnie z wpisem w Katalogu Zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa () z 17 listopada 2013 r., niszczejące i rozpadające się torzo zamku zostało scharakteryzowane jako zabytek w 4. stopniu zagrożenia; jednocześnie, ze względu na problemy technologiczne, jego uratowanie uznaje się za trudne do zrealizowania.
Dostęp dla zwiedzających Ruiny znajdują się na skraju wsi, przy zakręcie drogi, i są ogólnodostępne. Do zamku prowadzi odgałęzienie od czerwono znakowanego szlaku turystycznego biegnącego wzdłuż Izery. Pod zamkiem rozpoczyna się także niebiesko znakowana trasa do Milovic. Najbliższe połączenie kolejowe prowadzi do przystanku Zdětín u Chotětova na linii kolejowej Praha–Turnov; stamtąd do zamku jest około 4,5 km.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Benátky nad Jizerou Dražice