Agnes Allafi (ur. 21 stycznia 1959) – czadyjska polityczka i socjolożka. W latach 1991–1992 członkini Conseil Provisoire de la République, tymczasowego . Ministerka ds. opieki społecznej Czadu w latach 1998–1999 i ponownie od 2002 do 2003 roku.
Życiorys Agnes Allafi urodziła się 21 stycznia 1959. Jej ojciec był wysokiej rangi oficerem w armii François Tombalbaye od lat 60. do 1975 roku. Zasłynął brutalnością tłumienia protestów i rebeliantów na północy kraju. Agnes Allafi miała dziewiątkę rodzeństwa. Uczyła się w Fort Lamie, Sarh oraz Ndżamenie, broniąc dyplom licencjacki w Bongorze w grudniu 1980 roku. Z powodu protestów w Czadzie w latach 1980–1982 nie kontynuowała dalszej nauki. 11 kwietnia 1981 roku wyszła za mąż za urzędnika celnego, z którym miała dwójkę dzieci. W latach 1981–1982 pracowała jako nauczycielka. Po zdobyciu Ndżameny przez Hissèna Habré, jej ojciec został stracony, a mąż zabity przez tajną policję. Allafi uciekła wraz z rodziną do Kamerunu, gdzie zamieszkiwała w Yagoua oraz Garoua przy granicy z Czadem.
Znajomy jej ojca, oficer francuskiego wojska, zaoferował jej szansę kontynuowania studiów na Uniwersytecie w Jaunde, jednak zdecydowała się opuścić kraj. Obawiała się dalszych ataków na jej rodzinę ze strony Hissèna Habré. Według plotek Habré wystawił nagrodę za jej porwanie oraz przywiezienie do Czadu. W 1985 roku przeprowadziła się do Kotonu, stolicy Beninu. W Kotonu ukończyła studia magisterskie na Uniwersytecie Abomey-Calavi, pracą poświęconą protekcji równych praw kobiet i mężczyzn w benińskiej konstytucji. Do 1990 roku mieszkała w Afryce Zachodniej, a do kraju powróciła dopiero po zwycięstwie sił Idrissa Déby i obaleniu rządów Hissèna Habré.
W 1991 roku dołączyła do Conseil Provisoire de la République, tymczasowego . Zasiadała w Komisji ds. zdrowia i opieki społecznej. Została jedną z pierwszych kobiet we władzach Patriotycznego Ruchu Ocalenia, założonego przez Idrissa Débę. W 1992 roku rozpoczęła pracę w ministerstwie rolnictwa, gdzie skupiała się na projektach rozwojowych terenów wiejskich kraju. Wzięła udział w Światowej Konferencja w sprawie Kobiet w Pekinie jako przewodnicząca delegacji czadu. 1 stycznia 1998 roku Idriss Déby powołał ją na stanowisko ministerki ds. opieki społecznej. Stanowisko to zajmowała do 13 grudnia 1999. Była jedną z twórczyń kobiecej grupy w czadyjskim parlamencie. Ponownie objęła stanowisko ministerki ds. opieki społecznej, które zajmowała od czerwca 2002 do czerwca 2003 roku.
Życie prywatne Jej mężem był czadyjski urzędnik celny, zamordowany przez tajną policję Hissèna Habré. Pobrali się 11 kwietnia 1981, mieli dwójkę dzieci.
Przypisy
Kategoria:Parlamentarzyści Kategoria:Urodzeni w 1959 Kategoria:Czadyjscy politycy