Władysław Łoziński herbu Krzywda (ur. 30 marca 1891 w Zawadówce w woj. tarnopolskim, zm. w marcu 1942 na Kołymie) – polski policjant, inspektor Policji Państwowej, naczelnik Urzędu Śledczego we Lwowie, następnie wojewódzki komendant policji w Białymstoku, Warszawie i Łodzi, działacz niepodległościowy.
Życiorys Ukończył szkołę powszechną w Podhajcach. W 1911 zdał maturę w Gimnazjum w Buczaczu, następnie studiował na Uniwersytecie we Lwowie w latach akademickich 1911/12-1913/14 (absolutorium 5 czerwca 1917 r.)Centralne Archiwum Wojskowe, kartoteka personalno-odznaczeniowa, sygnatura 2182.
Po uzyskaniu absolutorium i przerwie związanej ze służbą wojskową podjął starania o uzyskanie tytułu doktora praw na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego od roku akademickiego 1917/18. Przystąpił do państwowych egzaminów prawniczych: egzamin z nauk politycznych 22 lipca 1918 r., egzamin sądowy 3 grudnia 1919, które przeszedł z pozytywnym wynikiem. Nie zachowała się informacja o zdaniu przez niego trzeciego egzaminu i uzyskaniu tytułu doktora praw.
Do wybuchu I wojny światowej uczestniczył aktywnie w organizacji w Podhajcach jednej z Polskich Drużyn Strzeleckich jako instruktor i komendant. Na ochotnika zgłosił się do Legionu Wschodniego, po rozwiązaniu którego został aresztowany przez władze austriackie i wcielony do 55 Pułku Piechoty armii austriackiej (dosłużył stopnia porucznika). W 1915 r. w trakcie walk został ranny, co skutkowało trwałym niedowładem ręki.
1 listopada 1918 r. zaciągnął się do formującego się wówczas Wojska Polskiego, gdzie otrzymał przydział liniowy do 20 Pułku Piechoty Ziemi Krakowskiej. 14 maja 1919 r. komisja lekarska działająca przy Dowództwie Okręgu Generalnego w Krakowie orzekła jego całkowitą niezdolność do dalszej służby wojskowej.
W czerwcu 1919 r. Władysław Łoziński rozpoczął służbę w formującej się wówczas Policji Państwowej, awansując kolejno na komisarza, a w 1922 r. na nadkomisarza. Zajmował stanowisko komendanta powiatowego PP w Czortkowie, następnie pełnił funkcję oficera inspekcyjnego w komendzie wojewódzkiej PP w Tarnopolu. W latach 1927–1929 pełnił funkcję naczelnika Urzędu Śledczego we Lwowie, w międzyczasie awansując na podinspektora Policji Państwowej. Był jednym z trzech autorów zatwierdzonej przez Komendanta Głównego Policji Państwowej w 1929 r specjalistycznej instrukcji dla służby śledczej, składającej się z czterech rozdziałów tematycznych poświadczonych przepisom zasadniczym, biurowym, środkom pomocniczym oraz wzorom druków i zarządzeń wydawanych przez policyjne urzędy śledcze. Publikował w dwumiesięczniku Przegląd Policyjny oraz dwutygodniku „Na posterunku”.
15 września 1931 r. został przeniesiony na stanowisko komendanta wojewódzkiego Policji Państwowej w Białymstoku. Funkcję tę pełnił do 8 października 1934 r., kiedy został przeniesiony na stanowisko komendanta wojewódzkiego okręgu I warszawskiego Policji Państwowej. 13 stycznia 1939 r. podobną funkcję objął w Łodzi, skąd po wybuchu II wojny światowej wraz ze wszystkimi jednostkami z tego okręgu ewakuował się na wschód.
20 września 1939 r. został aresztowany przez NKWD we Lwowie. Był więziony we Lwowie i Kijowie. Dzięki nieuczestniczeniu w wojnie polsko-bolszewickiej prawdopodobnie uniknął rozstrzelania w Miednoje. W grudniu 1941 r. został skazany na 8 lat łagru. Wywieziony do Siewwostłag na Kołymie, zmarł z wyczerpania w marcu 1942 r.
Odznaczenia i wyróżnienia Za zasługi na polu bezpieczeństwa publicznego został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1930) oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1933), a za pracę w dziele odzyskania niepodległości Polski – Krzyżem Niepodległości (1931).
W uznaniu zasług dla życia sportowego policjantów białostocki Policyjny Klub Sportowy „Sparta” nadał mu tytuł honorowego prezesa.
Przypisy
Bibliografia Komendanci Policji Państwowej województwa białostockiego 1919-1939, Zeszyt Naukowy Muzeum Wojska 19/2006. Marek Gajewski Gazeta Policyjna 9/2021 str. 34 Corpus studiosorum Universitatis Jagiellonicae, Kraków 2009, ISBN 9788388737046 Korpus policji w II Rzeczypospolitej. Służba i życie prywatne, Robert Litwiński, UMCS Lublin 2007, str. 176, 248, 464, 465, 539
Kategoria:Inspektorzy Policji Państwowej
Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1942 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Polacy – porucznicy piechoty armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Członkowie Polskich Drużyn Strzeleckich Kategoria:Żołnierze Legionu Wschodniego Kategoria:Oficerowie 20 Pułku Piechoty Ziemi Krakowskiej Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Ludzie związani z Podhajcami Kategoria:Ludzie związani z Buczaczem Kategoria:Ludzie związani z Czortkowem Kategoria:Ludzie związani z Tarnopolem Kategoria:Ludzie związani z Uniwersytetem Jagiellońskim Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Białymstokiem Kategoria:Ludzie związani z Łodzią Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Polscy działacze sportowi Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie radzieckich łagrów 1939–1941 Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie radzieckich więzień we Lwowie (1939–1941)