Teściowie 3 – polska komedia filmowa z 2025 roku w reżyserii Jakuba Michalczuka na podstawie scenariusza Marka Modzelewskiego, wyprodukowana przez Michała Kwiecińskiego. Film stanowi trzecią odsłonę cyklu, po Teściach (2021) i Teściach 2 (2023). Akcja koncentruje się na dwóch parach teściów – Małgorzacie i Andrzeju Wilkach (Maja Ostaszewska, Marcin Dorociński) oraz Tadeuszu i Wandzie Chrapkach (Adam Woronowicz, Izabela Kuna) – którzy spotykają się podczas planowanych w ośrodku wypoczynkowym chrzcin wnuka. Okazja do świętowania zamienia się w serię katastrofalnych wydarzeń. Film zyskał uznanie krytyków i przyciągnął do kin 1,5 mln widzów.

Fabuła

W poprzednich dwóch odsłonach cyklu Weronika Chrapek i Łukasz Wilk, pochodzący z dwóch różnych światopoglądowo rodzin, podjęli nieudane próby zaślubin. Fabuła trzeciego filmu skupia się wokół ich teściów – czterech postaci znanych z pierwszej części cyklu. Reprezentujący wyższe sfery Małgorzata Wilk i Andrzej Wilk, po fiasku pierwszego wesela rozstali się. Andrzej próbował założyć nową rodzinę w Australii, ale po odejściu młodszej partnerki musiał zająć się wychowaniem kolejnego syna, Stanleya, natomiast Małgorzata zaprzyjaźniła się z psychoterapeutką Grażyną. Konserwatywni prowincjusze Tadeusz i Wanda Chrapkowie przygotowują z kolei chrzciny dziecka swojej córki.

Streszczenie Akcja filmu rozpoczyna się podczas organizacji poczęstunku dla gości zaproszonych do ośrodka wypoczynkowego w barze „Tropical” prowadzonym przez ekscentrycznego menedżera Marka Vajsa. Na chrzciny została zaproszona także Małgorzata, która przyjeżdża wraz z Grażyną i jest zniesmaczona prowincjonalnym gustem wystroju ośrodka. Sprawy dodatkowo się komplikują, gdy na chrzciny przyjeżdża dawno niewidziany Andrzej. Sam fakt obecności Andrzeja wzmaga u Małgorzaty nerwicę, a dawne konflikty pomiędzy czwórką głównych bohaterów odżywają. Także Andrzej, prowokacyjnie zaczepiony przez Małgorzatę w sali restauracji na oczach gości, niemal traci panowanie nad sobą.

Próbując desperacko znaleźć kawę (automat do kawy, jak się okazuje, jest zepsuty), Andrzej zagląda za kulisy baru i przypadkiem nakrywa Wandę uprawiającą seks z Markiem. O całej sprawie opowiada Tadeuszowi, który doświadcza załamania w związku ze zdradą. Obaj panowie sięgają po alkohol i na rauszu decydują się zemścić na Marku. Tadeusz, znalazłszy pijanego Marka, rysuje na jego czole penis; dodatkowo, dostrzegłszy tekturę z wizerunkiem gospodarza baru, Tadeusz i Andrzej podpalają ją. Ogień rozprzestrzenia się i zajmuje błyskawicznie ośrodek. Uciekają z hotelu, lecz Andrzej w porę spostrzega, że trzeba wynieść także właściciela z płonącego budynku. Gdy Andrzej ratuje Vajsa, Wanda decyduje się pomóc gościom i zaprosić ich na tymczasowy nocleg do własnego domu. Ochłonąwszy, Tadeusz i Małgorzata na spacerze omawiają ze sobą wydarzenia, które zaszły w ich życiu. Małgorzata, postrzegając byłego męża jako bohatera, spędza z nim noc w lesie. Gdy jednak oboje wracają, nakrywa ich zazdrosna o Andrzeja Grażyna, która wytyka w furii swojej przyjaciółce hipokryzję i zrywa z nią kontakt.

Nazajutrz pod dom Wandy podchodzi Marek, który żąda od kochanki rozwodu z Tadeuszem i oskarża ją o zlecenie podpalenia baru. Tadeusz, w porywie gniewu, podchodzi do Marka i uderza go w twarz, lecz sam otrzymuje cios, który zwala go na ziemię. Gdy czworo teściów dochodzi do siebie, kobiety nakłaniają Andrzeja i Tadeusza do oddania się w ręce wymiaru sprawiedliwości, żeby uniknąć skandalu. Obaj mężczyźni zostają przewiezieni na komisariat przez policję. Dzięki koneksjom ojca Wandy zostają ułaskawieni i wypuszczeni na wolność, ale za cenę przepisania spadku na potomków Wandy zamiast na nią samą. Małgorzata i Andrzej łączą się w uścisku miłosnym.

Obsada Źródło: FilmPolski.pl

Maja Ostaszewska – Małgorzata Wilk Izabela Kuna – Wanda Chrapek Marcin Dorociński – Andrzej Wilk Adam Woronowicz – Tadeusz Chrapek Magdalena Popławska – Grażyna Zięcina Wojciech Mecwaldowski – Marek Vajs Katarzyna Chojnacka – Weronika Chrapek-Wilk Ignacy Martusewicz – Łukasz Wilk Joachim Lamża – ojciec Wandy Noah Lucewicz – Stanley

Produkcja mały|Michał Kwieciński, producent filmu Film Teściowie 3 został wyprodukowany w wytwórni Akson Studio, pod egidą producenta Michała Kwiecińskiego. Koproducentami filmu były spółki TVN Warner Bros. Discovery oraz Next Film; produkcję dofinansował również Polski Instytut Sztuki Filmowej. Reżyserem filmu, po drugiej odsłonie realizowanej przez Kalinę Alabrudzińską, ponownie został Jakub Michalczuk. W pressbooku Next Film Michalczuk opisywał swe refleksje na temat prac nad Teściami 3:Jest to film bardziej świadomy reżysersko. Puszczam oko do widza, cytując mastershoty z pierwszej części, ale nadając całości narracyjnie i plastycznie nowy charakter. Wszystko po to, aby pozytywnie zaskoczyć widzów.Scenarzystą trzeciej części serii pozostawał Marek Modzelewski. Postanowił on, że kolejna odsłona cyklu będzie poświęcona chrzcinom, nawiązując do tego, że Teściowie 2 kończyli się sceną sugerującą ciążę Weroniki.

Do głównej obsady, obok Mai Ostaszewskiej, Izabeli Kuny i Adama Woronowicza, ponownie dołączył Marcin Dorociński. Obsadę uzupełnili m.in. Magdalena Popławska i Wojciech Mecwaldowski. Ten ostatni opisywał swoją drugoplanową rolę następująco: „Marek to niewiarygodnie pozytywnie nastawiony do życia człowiek. Jego ambicje są ogromne – chciałby z Polski zrobić Amerykę, najlepiej dołączyć nas jako kolejny stan”.

Promocja i rozpowszechnianie Pierwszy teaser Teściów 3 ukazał się w kwietniu 2025 roku. W czerwcu 2025 roku dystrybutor Next Film rozpoczął dystrybucję zwiastuna. 2 lipca 2025 roku film zadebiutował w obiegu festiwalowym na Tofifeście w Toruniu.

Ogólnopolska premiera kinowa Teściów 3 odbyła się 12 września 2025 roku. Wcześniej film uroczyście wyświetlono w warszawskim kinie Helios. We wrześniu i październiku 2025 roku sieć sklepów Żabka zorganizowała kampanię reklamową z udziałem Kuny i Woronowicza, którzy odtwarzali swoje role Wandy i Tadeusza.

16 stycznia 2026 roku rozpoczęto dystrybucję filmu w usłudze wideo na życzenie HBO Max.

Odbiór

Frekwencja Film Teściowie 3 zgromadził w kinach widownię liczącą 1,5 miliona widzów, co było drugim najwyższym wynikiem w polskim box offisie za 2025 rok (film przegrał rywalizację z Domem dobrym Wojciecha Smarzowskiego). Za wysoką frekwencję twórcy filmu zostali uhonorowani Brylantowym Biletem od Stowarzyszenia „Kina Polskie”. W szczegółowym badaniu ilościowym Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej widzowie wyrażali ogromny entuzjazm dla treści filmu; ocena racjonalna respondentów wskazywała, że film jest „wybitny, znakomity” (średnia 70% przy normie wynoszącej 56%, niewiele niższa od pierwszej części). W podsumowaniu PISF odnotował, że „Doceniono obsadę, a powrót M. Dorocińskiego uznano za szczególnie dobry krok. Mimo dużej dawki humoru, jakiej dostarcza film, widzowie zauważają też ważność i prawdziwość podjętych tematów”.

Opinie krytyków Film Teściowie 3 spotkał się przeważnie z pozytywnymi ocenami krytyków. Łukasz Kołakowski z portalu Movies Room chwalił powrót Michalczuka do reżyserii cyklu: „Ojciec wrócił i już od pierwszych momentów melduje się tym, co wyróżniało jego pierwszy projekt 4 lata temu”. Zdaniem Kołakowskiego, o ile druga część serii była filmem „marnym”, Michalczuk odbudował renomę cyklu. Według Kołakowskiego znacznie poprawiony został portret psychologiczny czwórki głównych bohaterów, którzy „mają okazje porozmawiać i się uzewnętrznić, co również przebiega o klasę lepiej, niż w wielu standardowych, milczących w kwestiach problemów międzyludzkich polskich komediach”. Również Dawid Muszyński z NaEkranie.pl uznał, że trzecia część Teściów jest bardziej kompetentna warsztatowo od sequela Alabrudzińskiej: „już od pierwszego ujęcia – tradycyjnego mastershota – czuć, że wszystko jest na swoim miejscu. Wspaniałe kadry, dobrze zrobione przejścia, ciekawe plenery i dialogi, które są wyraźnie słyszalne”.

Z pochwałami spotkała się także gra aktorska. Oprócz kwartetu Dorociński-Ostaszewska-Kuna-Woronowicz zwrócono uwagę na role drugoplanowe. Adam Kudyba z portalu Spider’s Web pisał, że: „Popławska w roli wyzwolonej specjalistki od tabletek Małgosi wypada poprawnie, Mecwaldowski bez pudła bawi się rolą jarmarcznego właściciela przybytku, w którym zostaje zorganizowana rodzinna impreza”. Krytykowano natomiast zakończenie, które zdaniem Muszyńskiego powoduje, że „wszystkie wątki zostają zamknięte w ciągu minuty. Jakby scenarzyście zabrakło pomysłu i postanowił pójść na skróty”. Niezależnie od finału filmu, Kudyba jednak podsumował, iż „Jakub Michalczuk jest dowodem na to, że istnieją w Polsce reżyserzy, którzy umieją opowiadać komediodramaty ze społecznym tłem i dostrzegać w bohaterach przede wszystkim ludzi”.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Polskie filmy komediowe Kategoria:Polskie filmy z 2025 roku Kategoria:Filmy o tematyce rodzinnej Kategoria:Sequele polskich filmów