Samotna noc (szw. ) – szwedzki dramat romantyczny z 1939 w reżyserii . Scenariusz napisał według noweli . W głównych rolach wystąpili Ingrid Bergman, i Aino Taube.
Zdjęcia nagrywano w Sztokholmie (w studiu ). Bergman z niechęcią podchodziła do projektu, uznając scenariusz za „chałę”. Zgodziła się zagrać, w zamian za możliwość występu w dramacie Twarz kobiety (1938, reż. Molander).
Fabuła Valdemar Moreaux (), przystojny młody pracownik cyrku, jest nieślubnym synem bogatego, starego arystokraty, Magnusa von Brede () i zostaje zaproszony przez ojca do przejęcia należnego mu dziedzictwa. Valdemar mieszka z właścicielką cyrku, Helgą Mårtensson (Aino Taube), i nie chce jej opuszczać. Trudno mu także przyzwyczaić się do życia pełnego bogactwa i wyrafinowania, a kiedy von Brede próbuje zacieśnić romantyczną więź między nim a swoją młodą podopieczną, Evą Beckman (Ingrid Bergman), planując ich małżeństwo, zarówno Valdemar, jak i Eva wykazują się odwagą i wyrażają swój stanowczy sprzeciw wobec planu. Jednak z biegiem czasu mężczyzna zakochuje się w podopiecznej von Brede.
Nieswojo czując się w nowym, eleganckim otoczeniu, a jednocześnie nieokrzesany w swych zachowaniach, Valdemar upija się i próbuje narzucić swoją uwagę Evie, która go odrzuca. Zdając sobie sprawę, że dziewczyna nie chce odwzajemnić jego uczuć, wraca do cyrku i żeni się z Helgą, która – jak teraz wie – jest pod każdym względem odpowiednią dla niego kobietą.
Obsada Opracowano na podstawie materiału źródłowego:
Odbiór Premiera kinowa i recenzje Premiera Samotnej nocy odbyła się 20 lutego 1939 w Uppsali. W Sztokholmie film zadebiutował 13 marca w kinie Röda Kvarn. „” w pochlebnych słowach recenzował film, pisząc: „zawiera [on] dość dogłębną psychologię i znakomite analizy szczegółów. Reżyseria przyniosła dobry efekt i ogólnie rzecz biorąc, można powiedzieć, że szwedzki film osiągnął naprawdę wspaniały efekt końcowy”. „” skupiał się na kreacji Bergman, pisząc, że „grając dziewczynę z wyższych sfer, reprezentuje rzadki typ kobiety z kompleksami erotycznymi. Panna Bergman odgrywa tę rolę z wielką finezją”.
thumb|Rolę Bergman (na zdj. w 1939) krytycy oceniali pozytywnie Archer Winsten z „New York Posta” uznał Samotną noc za „zaskakująco interesujący obraz”, dodając: „Bergman w tym obrazie to artystka, która doskonale panuje nad swoimi ogromnymi możliwościami. Z drugiej strony, sam film nie jest drewnianym antykiem… Ktokolwiek w Hollywood odkrył panią Bergman, nie zasługuje na wielkie uznanie. Nikt nie mógł nie docenić jej talentu”. „The New York Times” określił obraz mianem „wciągającego dramatu o sprzecznych ludzkich emocjach”. W dalszej części autor recenzji przyznawał, że „dla widzów przyzwyczajonych do dramatów filmowych, których wątki osnute są wokół romantycznych oraz psychologicznych schematów w ramach kodeksu Haysa, Samotna noc bez wątpienia wyda się zaskakująco dorosła, choć może nieco ryzykowna w dwóch ujęciach. Właściwie cały temat (nieślubne dzieci i ) jest tematem, którym Hollywood rzadko się zajmuje, a jeśli już, to podchodzi do niego z taką nerwowością, że efekty są zazwyczaj, delikatnie mówiąc, rozczarowujące…” W podsumowaniu wyróżniono grę obsady, zaś sam film uznano za „wciągający dramat”, mimo „rozwlekłej” środkowej części.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Filmy kręcone w Sztokholmie Kategoria:Filmy o tematyce cyrkowej Kategoria:Filmy w reżyserii Gustafa Molandera Kategoria:Szwedzkie adaptacje filmowe Kategoria:Szwedzkie dramaty filmowe Kategoria:Szwedzkie filmy czarno-białe Kategoria:Szwedzkie filmy z 1939 roku