Nieswojo czując się w nowym, eleganckim otoczeniu, a jednocześnie nieokrzesany w swych zachowaniach, Valdemar upija się i próbuje narzucić swoją uwagę Evie, która go odrzuca. Zdając sobie sprawę, że dziewczyna nie chce odwzajemnić jego uczuć, wraca do cyrku i żeni się z Helgą, która – jak teraz wie – jest pod każdym względem odpowiednią dla niego kobietą.
Obsada Opracowano na podstawie materiału źródłowego:
Odbiór Premiera kinowa i recenzje Premiera Samotnej nocy odbyła się 20 lutego 1939 w Uppsali. W Sztokholmie film zadebiutował 13 marca w kinie Röda Kvarn. „” w pochlebnych słowach recenzował film, pisząc: „zawiera [on] dość dogłębną psychologię i znakomite analizy szczegółów. Reżyseria przyniosła dobry efekt i ogólnie rzecz biorąc, można powiedzieć, że szwedzki film osiągnął naprawdę wspaniały efekt końcowy”. „” skupiał się na kreacji Bergman, pisząc, że „grając dziewczynę z wyższych sfer, reprezentuje rzadki typ kobiety z kompleksami erotycznymi. Panna Bergman odgrywa tę rolę z wielką finezją”.