Regiment piechoty koronnej Bogusława Radziwiłła – oddział koronny autoramentu cudzoziemskiego wojska I Rzeczypospolitej połowy XVII wieku (okresu powstania Chmielnickiego).
Formowania i zmiany organizacyjne W pierwszej połowie XVII wieku w armii I Rzeczypospolitej zaczęto na większą skalę tworzyć oddziały autoramentu cudzoziemskiego. Jego podstawę stanowiła piechota w swojej masie organizowana według wzorów niemieckich i zwana potocznie „ludem ognistym”. Podstawową jednostką organizacyjną i taktyczną piechoty był regiment. Na jego czele stał szef regimentu – pułkownik. Później stanowisko to stało się w wielu przypadkach tytułem, o który to zabiegali magnaci, a faktycznymi dowódcami jednostki stali się podpułkownicy, z którymi szef regimentu (oberszter) zawierał odpowiednią umowę. Regiment formowany był systemem wolnego bębna Składał się ze sztabu i kilku rot z małą primaplaną. Podstawową jednostka obrachunkową była porcja.
W XVII wieku wojska Rzeczypospolitej prowadziły działania wojenne na kilku frontach. Walczyły z wojskami szwedzkimi, powstańcami Chmielnickiego, Carstwem Moskiewskim, Tatarami Chanatu Krymskiego i Imperium Osmańskim.
Wieści o klęskach w bitwach pod Żółtymi Wodami i Korsuniem wywarły ogromne wrażenie na szlachcie. Sejmiki wojewódzkie zwołane przez Prymasa podjęły uchwały w sprawie nowych zaciągów i odbudowy armii koronnej.
Na przełomie1648–1949 zaciągnięto regiment piechoty koronnej Bogusława Radziwiłła. Liczył 600 porcji.
W przeddzień bitwy pod Batohem w 1652 regiment liczył 1200 porcji.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Regimenty piesze koronne Kategoria:Regimenty autoramentu cudzoziemskiego Kategoria:Piechota wojsk zaciężnych Kategoria:Piechota koronna w dobie powstania Chmielnickiego Kategoria:Radziwiłłowie herbu Trąby Kategoria:Oddziały polskie walczące w bitwie pod Batohem