Teodor Kościański (ur. 4 stycznia 1920 w Opatówku, zm. 7 października 1982 w Olsztynie) – polski lekarz weterynarii, pionier służby weterynaryjnej i kierownik lecznicy dla zwierząt w Braniewie na Ziemiach Odzyskanych.
Życiorys Urodził się w Opatówku, w powiecie kaliskim. W czasie II wojny światowej został aresztowany podczas przekraczania granicy na Słowacji i wysłany do obozu koncentracyjnego w Oranienburgu koło Berlina. Po wojnie, w 1950, uzyskał dyplom lekarza weterynarii na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W czasie studiów w Lublinie był prezesem organizacji studenckiej „Bratnia Pomoc”. W latach 1950–1952 pracował w zakładzie chirurgii przy Wydziale Weterynaryjnym UMCS w Lublinie. Gdy jako prezes „Bratniaka” został wezwany do UB, aby donosić na swoich profesorów, zdecydował się jeszcze tej samej nocy wraz z żoną opuścić Lublin i wyjechać na Ziemie Odzyskane. Przez kolejne 3 lata, 1952–1955, pracował w lecznicy dla zwierząt w Nidzicy. Przez resztę swojego życia, w latach 1955–1982, pracował w służbie weterynaryjnej w BraniewieDrugi słownik biograficzny polskich lekarzy weterynarii 1919–2000. Tom 2 I–K, Krajowa Izba Lekarsko-Weterynaryjna, Warszawa 2013, s. 75. Mieszkał przy ul. Wspólnej 1Spis telefonów województwa elbląskiego 1976/77, s. 49..
Był doświadczonym lekarzem weterynarii i długoletnim kierownikiem lecznicy dla zwierząt w Braniewie. Cechowała go wysoka etyka zawodu. Był nauczycielem i wychowawcą młodej kadry, której przekazywał swoje doświadczenia zawodowe, jak też niezwykłe umiłowanie zawoduNekrolog, Głos Wybrzeża 11 października 1982, nr 200 (dostęp ograniczony), nekrolog 1, nekrolog 2.
Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Srebrnym Krzyżem Zasługi, Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego, Medalem 30-lecia PRL, Złotą Odznaką Honorową „Zasłużony dla Warmii i Mazur” (1966Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie. 1966, nr 8 (10 października), Uchwała nr XVIII/193 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej W Olsztynie z dnia 10 czerwca 1966 r. w sprawie nadania odznaki honorowej pn. „Zasłużonym dla Warmii i Mazur”, poz. 148), Odznaką „Za wzorową pracę w służbie weterynaryjnej”.
Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Morskiej w Braniewie. W późniejszym czasie grób został przeniesiony na Cmentarz Powązkowski w Warszawie.
Życie prywatne Miał 2 córki. Dwójka jego rodzeństwa także została lekarzami weterynarii. Był wujkiem Macieja PłażyńskiegoAdam Chmielecki „Mała Ojczyzna” Macieja Płażyńskiego (1958–1977) Towarzystwo Naukowe i Ośrodek Badań Naukowych im. Wojciecha Kętrzyńskiego ) Komunikaty Mazursko-Warmińskie, Olsztyn 2016, s. 123–138.
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej Kategoria:Polscy lekarze weterynarii Kategoria:Ludzie urodzeni w Opatówku Kategoria:Lekarze związani z Braniewem Kategoria:Więźniowie KL Oranienburg Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony dla Warmii i Mazur” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Za wzorową pracę w służbie weterynaryjnej” Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu przy ulicy Morskiej w Braniewie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 1982